δδμανιάς: η αρρώστια του βολέματος

iloveithaki.gr, 18/3/2026

γιατί η καλύτερη δουλειά είναι το βόλεμα, του νιόνιου του μανιά του μήδη

δεν είναι μυστικό.
είναι κανόνας.

λίγοι κρατάνε το κέντρο.
λίγοι περισσότεροι βολεύονται.
πολλοί περιμένουν.

όχι για δουλειά.
για σειρά.

εκεί είναι η δύναμη.
στο τάξιμο.
στο μέσο.
στο ρουσφέτι.
στην ελπίδα.

οι δέκα κρατάνε.
οι πενήντα παίρνουν.
οι πεντακόσιοι περιμένουν.

και το σύστημα αναπνέει.

δεν είναι ελληνικό μόνο.
υπάρχει παντού.

στην αφρική ωμό.
στην ευρώπη καλοντυμένο.
στο τόκιο πειθαρχημένο.
στο λονδίνο δικτυωμένο.

παντού όμως ίδιο.

η εξουσία μοιράζει
όχι το δίκαιο.
το δικό της.

στην ελλάδα
το αφήσαμε να ριζώσει.

και στα μικρά μέρη
να απλώσει.

στο θιάκι δεν κρύβεται.

μικρό νησί.
μικρός τόπος.
όλοι γνωστοί.

εκεί δεν χρειάζονται πολλά.

ένα τηλέφωνο.
μια υπόσχεση.
ένα “θα δούμε”.

κι άμα δεν είσαι μέσα;
μένεις απ’ έξω.
ή φεύγεις.

εκεί αρχίζει η αρρώστια.

όχι αυτή που έρχεται απ’ έξω.
αυτή που γεννιέται μέσα.

σιγά σιγά.
χωρίς φωνές.

τρώει την αξιοκρατία.
τρώει τον ανταγωνισμό.
τρώει την δικαιοσύνη.

και στο τέλος
τρώει τους ανθρώπους.

δεν φεύγουν οι αδύναμοι.
φεύγουν οι ικανοί.

οι νέοι δεν περιμένουν σειρά.
παίρνουν δρόμο.

γιατί δεν θέλουν βόλεμα.
θέλουν ζωή.

και ο τόπος μικραίνει κι άλλο.

όχι σε μέγεθος.
σε δυνατότητα.

το βόλεμα δεν είναι δουλειά.

είναι νοοτροπία.

και όταν γίνει νοοτροπία,
η δουλειά γίνεται δουλεία.

και το χειρότερο;

όλοι λίγο πολύ το θέλουμε.

γιατί το βόλεμα δεν έχει ρίσκο.
η ζωή έχει.

κι ένα τραγουδάκι του φίλου μου του μπάρμπα Κώστα…