εμπνευσμένο από τη «νεραντζούλα» του κ. γ. καρυωτάκη
να πίνει τις ηλιαχτίδες,
να ζεσταίνεται ως τη ρίζα,
κι όσα την πόνεσαν τη νύχτα
να τα φυσά η πρωινή αύρα.
να σκύβει ο κουρασμένος
κάτω απ’ τα κλώνια της λιγάκι,
να πέφτει πλάι στον καημό του
ένα λευκό της ανθάκι.
κι αν της λυγίσουν τα κλαδιά,
να βρει κι εκείνη ένα χέρι,
λίγο νερό στη δίψα της,
κάποιον τον πόνο της να ξέρει.
τόσα πολλά δεν γύρεψε,
μια θέση μες στο φως μονάχα,
να δίνει στους σπίνους ουρανό
και στον περαστικό τα άνθη.
— δδμανιάς
«με εντυπωσιακή απλότητα και ομορφιά, η “νεραντζούλα” μάς φέρνει κοντά σε όσα προσπερνάμε: ένα άνθος, ένα φτερούγισμα, λίγη δροσιά. κι η ψυχή ζητά μια θέση μες στο φως.
Discover more from iloveithaki.gr
Subscribe to get the latest posts sent to your email.
