Το πανηγυρικό κλίμα, που επιχειρεί να συντηρήσει η κυβέρνηση στον απόηχο της συμφωνίας με την τρόικα και των προεκλογικών εξαγγελιών για μοίρασμα του πλεονάσματος, έρχεται να χαλάσει η έκθεση του Ανεξάρτητου Γραφείου Αξιολόγησης του ΔΝΤ. Ευθέως χαρακτηρίζει το ελληνικό πρόγραμμα ως ένα από τα μεγαλύτερα λάθη που έχει διαπράξει ιστορικά το Ταμείο, πλάι σε αυτά των προβλέψεών του για την ασιατική κρίση το 2007 και την Αργεντινή παλαιότερα.
Οσο κι αν η χρονική συγκυρία κατά την οποία η έκθεση έρχεται στη δημοσιότητα μάλλον δεν είναι τυχαία -στο παρασκήνιο ακούγεται έντονα το σενάριο περί «απαγκίστρωσης» του ΔΝΤ από την Ελλάδα μετά τις κάλπες του Μαΐου-, είναι εξόχως αποκαλυπτική για τον τρόπο δράσης του: δίνει περισσότερα από τα αναγκαία δάνεια, τροποποιώντας τα στοιχεία και οδηγεί τις χώρες σε υπερχρέωση. Επιλογές με τραγικά αποτελέσματα για τους πολίτες των χωρών.Αποτυπώνονται άλλωστε οι συνέπειες και στα επίσημα στοιχεία της Eurostat. Μόλις μέσα σε μία τριετία το βιοτικό επίπεδο της Ελλάδας γκρεμίστηκε κατά 31% έναντι της Ευρωζώνης. Το 2009 ήταν 35 ποσοστιαίες μονάδες υψηλότερο του μέσου όρου των εννέα φτωχότερων χωρών της Ε.Ε., ενώ το 2012 μειώθηκε στις 11. Ακόμα και η Σλοβενία και η Πορτογαλία βρέθηκαν ένα σκαλί πιο ψηλά.
Η Ελλάδα είναι πια ουραγός και σε ό,τι αφορά το προσδόκιμο ζωής, αλλά και την πρόωρη εγκατάλειψη του σχολείου από μαθητές. Και την ίδια ώρα, οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι, ενώ οι μικρομεσαίοι οδεύουν προς τη φτώχεια. Είναι επόμενο ο δείκτης ικανοποίησης από τη ζωή να φέρνει τη χώρα μας στην τρίτη χειρότερη θέση, μετά τη Βουλγαρία και την Ουγγαρία.
Μπροστά σε αυτή την πραγματικότητα -σίγουρα χειρότερη κι απ’ ό,τι εμφανίζεται σε δείκτες και ψυχρούς αριθμούς της Eurostat- η κυβέρνηση προετοιμάζει τους νέους εφαρμοστικούς νόμους για την επικαιροποίηση του Μνημονίου. «Μοιράζει» πλεόνασμα και υποσχέσεις, ενώ αφήνει τα δύσκολα για την περίοδο μετά τις εκλογές του Μαΐου. Κι ας γνωρίζουν πλέον όλοι ότι η χώρα αποτέλεσε άλλο ένα μεγάλο πείραμα στο πέρασμα του ΔΝΤ ανά τον κόσμο, κι ας παραδέχεται ακόμα και το ίδιο τα λάθη του. Πάνω απ’ όλα η συμφωνία με τους δανειστές.