Κάθε άλλο παρά ανέμελη θα είναι η πορεία προς τις διπλές εκλογές του Μαΐου, αλλά και έπειτα από αυτές. Ηδη, μετά την αρχική ικανοποίηση για το κλείσιμο της πολύμηνης διαπραγμάτευσης με τους εκπροσώπους των δανειστών, παρουσιάστηκαν οι πρώτοι ενδοκυβερνητικοί τριγμοί για το γάλα, ενώ δεν αποκλείονται και νέα κρούσματα όταν ολοκληρωθεί η συγγραφή και δημοσιοποιηθούν οι εφαρμοστικοί νόμοι. Και είναι δεδομένο ότι στα νομοσχέδια θα «κρύβονται» νέες φορολογικές επιβαρύνσεις, διατάξεις «απορρύθμισης» στα εργασιακά και αλλαγές στη λειτουργία της αγοράς.
Η κυβέρνηση αποδέχθηκε τις περισσότερες απαιτήσεις της τρόικας, περιοριζόμενη σε ένα «ψαλιδισμένο» κοινωνικό μέρισμα 500 εκατ. ευρώ, που αντιστοιχεί σε μοίρασμα μόλις στο 17% του πλεονάσματος, αντί του 70% που είχε υποσχεθεί ο ίδιος ο πρωθυπουργός. Ταυτόχρονα, επέλεξε να αφήσει για μετά τις εκλογές μια σειρά από κρίσιμα ζητήματα, όπως τις ομαδικές απολύσεις, τα μη συνταγογραφούμενα φάρμακα, τους φόρους υπέρ τρίτων, το υπόλοιπο 10% έως 15% των μεταρρυθμίσεων της λίστας του ΟΟΣΑ...Ολα αυτά αποτελούν την κορυφή του παγόβουνου, καθώς σε άλλο επίπεδο οι εταίροι-δανειστές οδηγούν ολοταχώς τη χώρα στη σύναψη ενός νέου δανείου, που θα συνοδεύεται με Μνημόνιο και με σκοπό την κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού. Από την κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών της Ελλάδας εκ μέρους της Ευρώπης θα εξαρτηθεί η παραμονή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, όπως και η εκταμίευση των υπόλοιπων δόσεων από την πλευρά του Ταμείου. Σε αντίθετη περίπτωση, η Ευρώπη θα κληθεί να καλύψει και τις δόσεις του ΔΝΤ, εξέλιξη που θα προκαλούσε σοβαρό πολιτικό πρόβλημα σε αρκετές ευρωπαϊκές χώρες, αλλά κυρίως στη Γερμανία.
Οσο κι αν αρκετά κυβερνητικά στελέχη εκτιμούν ότι η συγκυρία ευνοεί την Ελλάδα να προχωρήσει προς μια «ηρωική» έξοδο στις αγορές, γνωρίζουν καλά ότι το εγχείρημα προσφέρεται μόνο για επικοινωνιακά οφέλη. Ούτε μόνιμη λύση μπορεί να αποτελέσει ούτε πραγματικό μήνυμα χειραφέτησης, που θα μπορούσε να στείλει η χώρα. Αλλά και οι ίδιοι οι εταίροι, που δεν θέτουν εμπόδιο για μια «δοκιμαστική» έξοδο στις αγορές, δεν θα ήθελαν να συνοδευτεί με μια νέα χαλάρωση των μεταρρυθμίσεων, που θα επιθυμούσε η κυβέρνηση.