ακούσματα για τη 17η νοέμβρη

nkqfuxvvyb5465ddff17f0d

Πάλης ξεκίνημα
νέοι αγώνες
οδηγοί της ελπίδας
οι πρώτοι νεκροί.

Όχι άλλα δάκρυα
κλείσαν οι τάφοι
λευτεριάς λίπασμα
οι πρώτοι νεκροί.

Λουλούδι φωτιάς
βγαίνει στους τάφους
μήνυμα στέλνουν
οι πρώτοι νεκροί.

Απάντηση θα πάρουν
ενότητα κι αγώνα
για νά `βρουν ανάπαυση
οι πρώτοι νεκροί.


Ο φασισμός δεν έρχεται από το μέλλον

καινούριο τάχα κάτι να μας φέρει.
Τι κρύβει μέσ’ στα δόντια του το ξέρω,
καθώς μου δίνει γελαστός το χέρι.

Οι ρίζες του το σύστημα αγκαλιάζουν
και χάνονται βαθιά στα περασμένα.
Οι μάσκες του με τον καιρό αλλάζουν,
μα όχι και το μίσος του για μένα.

Το φασισμό βαθιά καταλαβέ τον.
Δεν θα πεθάνει μόνος, τσάκισέ τον.

Ο φασισμός δεν έρχεται από μέρος
που λούζεται στον ήλιο και στ’ αγέρι,
το κουρασμένο βήμα του το ξέρω
και την περίσσεια νιότη μας την ξέρει.

Μα πάλι θέ ν’ απλώσει σα χολέρα
πατώντας πάνω στην ανεμελιά σου,
και δίπλα σου θα φτάσει κάποια μέρα
αν χάσεις τα ταξικά γυαλιά σου.

Τις κρύες γυναίκες που με χαϊδεύουν,

τους ψευτοφίλους που με κολακεύουν,
που απ’ τους άλλους θεν παλικαριά
κι οι ίδιοι όλο λερώνουν τα βρακιά,
σ’ αυτήν την πόλη που στα δυο έχει σκιστεί,
τους έχω βαρεθεί.

Και πέστε μου αξίζει μια πεντάρα,
των γραφειοκρατών η φάρα,
στήνει με ζήλο περισσό,
στο σβέρκο του λαού χορό,
στης ιστορίας τον χοντρό το κινητή,
την έχω βαρεθεί.

Και τι θα χάναμε χωρίς αυτούς όλους,
τους Γερμανούς, τους προφεσόρους,
που καλύτερα θα ξέρανε πολλά,
αν δεν γεμίζαν ολοένα την κοιλιά,
υπαλληλίσκοι φοβητσιάρηδες, δούλοι παχιοί,
τους έχω βαρεθεί.

Κι οι δάσκαλοι της νεολαίας νταντάδες,
κόβουν στα μέτρα τους τους μαθητάδες,
κάθε σημαίας πλαισιώνουν τους ιστούς,
με ιδεώδεις υποτακτικούς,
που είναι στο μυαλό νωθροί,
μα υπακοή έχουν περισσή,
τους έχω βαρεθεί.

Κι ο παροιμιώδης μέσος ανθρωπάκος,
κέρδος ποτέ μα από παθήματα χορτάτος,
που συνηθίζει στην κάθε βρωμιά,
αρκεί να έχει γεμάτο τον ντορβά
κι επαναστάσεις στ’ όνειρά του αναζητεί,
τον έχω βαρεθεί.

Κι οι ποιητές με χέρι υγρό,
υμνούνε της πατρίδας τον χαμό,
κάνουν με θέρμη τα στοιχειά στιχάκια,
με τους σοφούς του κράτους τα ‘χουνε πλακάκια,
σαν χέλια γλοιώδικα έχουν πουληθεί,
τους έχω βαρεθεί.

Hot this week

με ποιον παίζουμε όταν δεν παίζει η ομάδα μας;

Το Μουντιάλ πλησιάζει στο τέλος του. Σε λίγες ημέρες θα...

η τελευταία Οδύσσεια γράφτηκε πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια

Δεν είναι συνηθισμένο ένα βιβλίο να διαβάζεται αδιάκοπα επί...

οι βάκχες ζουν ανάμεσά μας

Πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια ο Ευριπίδης έγραψε τις «Βάκχες». Δεν...

όταν τελειώνει ένας πολιτικός κύκλος

Όταν ένας πολιτικός χώρος περνάει κρίση, οι περισσότεροι βλέπουν...

η εποχή μας παράγει φληναφήματα

η κατασκευή της αδιαφορίας Πριν λίγες ημέρες παρακολούθησα τη συνέντευξη...

Topics

με ποιον παίζουμε όταν δεν παίζει η ομάδα μας;

Το Μουντιάλ πλησιάζει στο τέλος του. Σε λίγες ημέρες θα...

η τελευταία Οδύσσεια γράφτηκε πριν από τρεις χιλιάδες χρόνια

Δεν είναι συνηθισμένο ένα βιβλίο να διαβάζεται αδιάκοπα επί...

οι βάκχες ζουν ανάμεσά μας

Πριν από δυόμισι χιλιάδες χρόνια ο Ευριπίδης έγραψε τις «Βάκχες». Δεν...

όταν τελειώνει ένας πολιτικός κύκλος

Όταν ένας πολιτικός χώρος περνάει κρίση, οι περισσότεροι βλέπουν...

η εποχή μας παράγει φληναφήματα

η κατασκευή της αδιαφορίας Πριν λίγες ημέρες παρακολούθησα τη συνέντευξη...

rivers of babylon

ίσως έχετε ακούσει την ιστορία των εβραίων στη βαβυλώνα. ίσως...

κουκου ανγκαράνα

κάπου στα σύνορα του τσαντ με το σουδάν υπάρχει...

με πέτρα, με πηλό ή με λέξεις;

Πριν από περίπου σαράντα χρόνια, σε ένα ταξίδι στο...

Related Articles

Popular Categories