by frauem | 8 june 201
Τέσσερα νεγκρόνι ήπια χθες και άκουσα ωραία φανκ αλλά σήμερα έχω πονοκέφαλο πολύ, κοιμήθηκα λίγο, θα πάω για νέικετ γιόγκα και μετά θα πάω στο φούρναρη. Στο κέντρο της πόλης είναι, κάνω δρόμο για πάρτη του αλλά χθες που πέρασα από εκεί μου είπε, έλα αύριο να σου φτιάξω ελαφρύ Mittagessen θα έχω ψωμί με κάρυ και ανανά. Πειραματίζεται ο φούρναρης και κάνουμε ουρές να τα δοκιμάσουμε γιατί είναι γαμάτα. Εγώ πάω με ραντεβού γιατί μου πετυχαίνει και το μπέικον όπως θέλω ακριβώς και… το ξέρει, αλλά και γιατί βγαίνει απ’ έξω και πίνει κι έναν καφέ, με βοηθάει να διαλέξω ψωμί και το σωστό βούτυρο και περιμένει την ετυμηγορία για το ψωμάκι του, λες και ήταν παιδί του και έδωσε εξετάσεις. Καυλαντίζουμε δηλαδή ασυστόλως γιατί αλληλογουσταρόμεθα και τρώω κι εγώ μισή φραντζολίτσα στην καθισιά μου και βούτυρα και όλα, να στηθεί ο κώλος με υπόσταση, όχι με ξεφουσκωμένες πρωτεΐνες, η καμπυλότητα του κώλου χρειάζεται σκουώτ μέχρι να ματώσεις που λέει ο λόγος, μπέικον και γερμανικό ψωμί. Με κοιτάζει ο φούρναρης με τα πονηρά του γερμανικά μάτια, πίνει τον καφέ του κι εγώ ζυγίζω αν ποτέ άραγε θα υπάρξει πήδημα. Γέρνω προς τη θετική απάντηση, θέλω να μάθω τί θα έκαναν τα χέρια του φούρναρη που ζυμώνουν με φροντίδα τα στρογγυλά ψωμάκια και τα χαϊδεύουν, τα αλευρώνουν και τους χώνουν δια της βίας σπόρους μουστάρδας καβουρδισμένους. Τί να κάνουν άραγε σε κωλιά μεγαλωμένα με φροντίδα τρώγοντας το ψωμί που αυτός έφτιαξε. Ως τότε όμως μόνο με κοιτάζει, θα σας φτιάξω ένα ψωμί με μπαχάρια, Φράου Μ. θα σας ταίριαζε που είστε λίγο πιο σκούρα και γλείφει το δάχτυλο από το βούτυρο πουνασεπαρειογεροδιάβολος για αγόρι
