07:32 | 03 Μάιος. 2017 | ερτ
Γιώργος Χ. Παπαγεωργίου
Η ολοκλήρωση της τεχνικής συμφωνίας με τους δανειστές περιλαμβάνει ορισμένα επώδυνα μέτρα για τη διετία 2019-2020, αλλά ανοίγει το δρόμο για να επιτευχθεί συνολική συμφωνία για το χρέος και τα πλεονάσματα.Μοιραστείτε στο twitter
Η κυβέρνηση αποφάσισε να «καταπιεί το χάπι» των μέτρων με την ελπίδα ότι η συμφωνία για το χρέος θα επιτευχθεί εγκαίρως προκειμένου η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να εντάξει και τα ελληνικά ομόλογα στο πρόγραμμα αγορών που υλοποιεί (τη λεγόμενη ποσοτική χαλάρωση) και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για σταθεροποίηση και ανάκαμψη της οικονομίας.
Τα πρώτα «σήματα» από την αγορά είναι θετικά, καθώς η απόδοση (επιτόκιο) του 10ετούς ομολόγου υποχώρησε στη διάρκεια της ημέρας κάτω από το 6% πλησιάζοντας το χαμηλότερο επίπεδο στο οποίο είχε φτάσει το καλοκαίρι του 2014, την περίοδο που η Ελλάδα είχε δανειστεί από την αγορά με έκδοση ομολόγου.
Το κρίσιμο ερώτημα πλέον είναι εάν Γερμανία και ΔΝΤ θα συμφωνήσουν για το χρέος και τα πλεονάσματα και κατά πόσον η συμφωνία αυτή θα δώσει το πράσινο φως στην ΕΚΤ να εντάξει την Ελλάδα στην ποσοτική χαλάρωση και σε ποιο βαθμό θα «πείσει» τους επενδυτές ότι η Ελλάδα είναι πλέον σε θέση να εξυπηρετεί το χρέος της και επομένως αξίζει να αγοράσουν καινούρια ομόλογα από αυτήν.
Πληροφορίες που έρχονται στη δημοσιότητα για τις διαπραγματεύσεις που διεξάγονται μεταξύ ΔΝΤ και Γερμανίας υποδεικνύουν ότι συζητείται ένας συμβιβασμός που θα επιτρέψει σε πρώτη φάση να γίνει μια αναλυτική περιγραφή των μέτρων για το χρέος τώρα, αλλά η ποσοτική εξειδίκευση θα γίνει όταν τελειώσει το ελληνικό πρόγραμμα τον Αύγουστο του 2018.
Η προφανής σκοπιμότητα είναι να μην έρθει σε δύσκολη θέση η γερμανική κυβέρνηση εν όψει των εκλογών του επομένου Σεπτεμβρίου.
Μένει να φανεί εάν οι πληροφορίες αυτές θα επιβεβαιωθούν το αμέσως επόμενο διάστημα. Σε περίπτωση, πάντως, που η συμφωνία κλείσει, το επόμενο βήμα θα είναι να δοκιμαστεί η δυνατότητα της κυβέρνησης να αποκτήσει πρόσβαση στην αγορά, δηλαδή να αρχίσει να εκδίδει ομόλογα, έτσι ώστε μέχρι το τέλος του προγράμματος να είναι σε θέση να χρηματοδοτείται από την αγορά, χωρίς να χρειάζεται καινούρια δάνεια και νέο μνημόνιο.
Ένα σενάριο, πάντως, που ήδη αρχίζει να συζητείται για την «επόμενη μέρα» -πάντα υπό την προϋπόθεση ικανοποιητικής συμφωνίας για το χρέος- είναι η ένταξη της Ελλάδας στην λεγόμενη «ενισχυμένη εποπτεία», η οποία προβλέπεται από τους ευρωπαϊκούς κανονισμούς.
Οι χώρες που εντάσσονται στο πλαίσιο αυτό επωφελούνται από τη λεγόμενη προληπτική πιστωτική γραμμή του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM).
Η γραμμή αυτή αποτελεί μια εγγύηση, δεδομένου ότι δίνει τη δυνατότητα στον ESM να αγοράζει για παράδειγμα ένα ποσοστό των ομολόγων που εκδίδει η υποστηριζόμενη χώρα, γεγονός που μειώνει το ρίσκο για τους επενδυτές.
Βέβαια, η ενισχυμένη εποπτεία προϋποθέτει ακριβώς την εποπτεία των οικονομικών πολιτικών από την Κομισιόν, με καθορισμό προγραμμάτων και εξάμηνους ελέγχους προόδου, ενώ υπάρχει και η δυνατότητα συμμετοχής του ΔΝΤ, το οποίο όμως θα λειτουργεί ως σύμβουλος της Κομισιόν και όχι με αυτόνομη παρουσία στη χώρα όπως γίνεται σήμερα.
