πατάτε στις πανοραμικές για μεγεθύνσεις |
| πρέπει να ξανασκώσουμε το λάβαρο και ν αρχίσουμε απο την αρχή |
Ο/Η aris άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας “ανεβαίνοντας τον χελμό με τα πόδια“:
Γιε μου γιέ μου μια χαρά τα καταφέρνεις βλέπω! Και ανέβηκες έτσι στη κορυφή?
Χα χα χα, λες και βλέπω τρεχαντήρι απάνου στον Αίνο. Χα χα χα.
Που επήες ξυπόλητος στ΄αγκάθια ορέ? Πάντως φωτό ζεν πρεμιέ έβγαλες να ΄σαι καλά.
Ήθελα να σ΄έβλεπα ορέ να κατεβαίνεις τη πίστα με σκί, τα μπαστούνια υπό μάλης και να φωνάζεις, ξέρεις από βέσπαααααα?
Μη μου πεις ότι πήρες και μαθήματα από τη δασκάλα?
Ανάρτηση από τον/τη aris στο I love Ithaki. gr τη 7 Ιανουαρίου 2013 6:25 μ.μ.
άσχετο:
όπως πολύ καλά κατάλαβες από το κείμενο και τ άσπρα μαλλιά μου
πολύ σωστά σχολιάζεις
καμιά μαγκούφα ρουμάνα δασκάλα, ίσως με καταφέρει.
ούλοι ξυπόλητοι στ αγκάθια πάμε φίλε
οι φωτογραφίες δεν είναι δικές μου, μάλλον με τηλεφακό τις τράβηξε απ άλλη πλαγιά αυτός που μου τις έστειλε, δεν τον πείρα χαμπάρι (γι αυτό είναι φυσικές κι όχι στημένες).
ούλοι μονάχοι είμαστε στον ανήφορο και στη κορφή,
ορισμένοι ψάχνουν παρέα, αλλά κοροϊδεύουν τον εαυτό τους τελικά.
γιατί με τσιγκλάς; θέλεις να σου πω τις αμαρτίες μου, λοιπόν άκου.
ο πατέρας μου ήταν πλούσιος και με σπούδασε αρχιτέκτονα, πείρα και κάνα δυο μάστερ στη μαλακία κι έγινα σούπερ μαλ που λέει κι ο aris.
διορίστηκα στην πολεοδομία αργοστολίου κι ανέβηκα γρήγορα τα σκαλιά.
σ ορκίζομαι φακελάκια δεν έπαιρνα και μην κοροϊδεύεις, αλήθεια λέω
έβγαζα καμιά άδεια στο σπίτι, που την υπόγραφε κάνα γνωστός μου, έτσι για χαρτζιλίκι.
πήαινα κι έκανα αυτοψίες σε ρουφιανιές, που τις λέγαμε καταγγελίες, κι έπαιρνα πάντα το μέρος του φτωχού, έβαζα πρόστιμο 2 – 3 χιλιάρικα, σε κάνα χαζοβιόλη, για το βόθρο του σπιτιού του, αλλά ποτέ σε ξενοδοχείο ή τέλος πάντων σε κάτι της προκοπής που βοηθούσε τον τουρισμό και την ανάπτυξη της κεφαλλονιάς και του θιακιού.
α ξέχασα να σου πω πως ήμουν πάντα αριστερός (ΣΥΡΙΖΑ) και σκεφτόμουν να βάλω και βουλευτής με τις εξυπερετήσεις που έκανα.
όταν έπαιρνα άδεια πήαινα στα χιονοδρομικά έτσι για κάνα καφέ και συνήθισα.
έγινα εξπέρ στα χιόνια, στις πίστες, στα σαλέ, στα καταφύγια κλπ.
το μόνο που με στεναχωρούσε ήταν που γνώριζα μόνο πλούσιους που οι ηλίθιοι νόμιζαν ότι με 10 χιλιάρικα θα δεχόμουν να κάνω τα στραβά μάτια ή κάτι τέτοιο τέλος πάντων.
τα ήθελες τ άκουσες
υ.γ. η ιστορία βέβαια είναι εντελώς φανταστική.
το άλλο σαββατοκύριακο όμως θα ξαναπάω μονάχος πάλι. χα χα χα χα χα χα χα
το άλλο σαββατοκύριακο όμως θα ξαναπάω μονάχος πάλι. χα χα χα χα χα χα χα