χαστούκι: ελαφρότερη μορφή βίας από την κακοποίηση της προσωπικότητας

Σχόλιο στο θέμα ” Η περίφημη επτανησιακή κουλτούρα καΙ άλλα παραμύθια του “αυτόχθων”

Ο Γιάνναρος δεν είναι ούτε ήταν ποτέ υπέρ της βίας. Είπε σε μια συνέντευξη πως ένα χαστούκι έδωσε στα 10 χρόνια και το δεύτερο τώρα στον Ταφλαμπά. 

Και κανένας βέβαια στην πλειονότητα του συμβουλίου δεν είναι υπέρ της βίας. 

Υπάρχουν όμως όπως θα ξέρεις  πολλά είδη βίας. Προσωπικά θεωρώ ότι το χαστούκι ( σωματική βία ) είναι πολύ ελαφρότερη μορφή βίας,  από τη βία που επανειλλημένα  και επί δυομιση χρόνια, υφίσταται ο Δήμαρχος . 

Αυτό ακριβώς που διατυπώνεις με μια μόνο φράση: ” τη λύσσα της αντιπολίτευσης να τον απαλλάξει από τα καθήκοντά του μια ώρα αρχίτερα, επίσης την καταλαβαίνουμε”,  που όλος ο κόσμος την κατανοεί και τη διατυπώνει όπως ακριβώς εσύ, ξέρεις σε πόσους τόμους βιβλία αναλύεται? 

Ξέρεις εσύ και κανένας πολίτης που λέει τόσο απλά και ήρεμα τη φράση ” δε θέλω να το ξαναδώ ( το χαστούκι, αυτό που φάνηκε….), πόσης βίας απάντηση ήταν αυτή η στιγμιαία κίνηση? Εκείνης τη βίας που αν δεν είναι κάποιος λεπτομερώς ενημερωμένος, δεν την κατανοεί με τίποτα.

Δεν είναι βία άραγε, η κακοποίηση της προσωπικότητάς σου στην κοινωνία? 

Δεν είναι αισχρή βία άραγε η κακοποίηση της φωτογραφίας σου κατά πως εκδηλώνει πάνω σε μια εικόνα, ο καθένας τα ψυχολογικά του απωθημένα? 

Δεν είναι βία η παραποίηση των λόγων σου, κι η μετατροπή της αγαθότερης πρόθεσής σου, σε εγκληματική ενέργεια? 

Δεν είναι βία η φραστική εκφορά λόγων μειωτικών και προσβλητικών, όπως “απατεώνας”  Καραγκιόζης” “κυρά μου”  και τόσα πολλά άλλα?

Δεν είναι βία η παρεμπόδιση με δόλιους τρόπους, κάθε ενέργειας με στόχο να δημιουργήσεις?

Δεν αποτελεί βία, το να σου επιβάλουν να κάθεσαι και να ακούς κάποιον να βρίζει , να λέει ψευτιές, να παραπλανεί και να παρακολουθείς ένα αηδιαστικό θέατρο 

Γιατί σ’ όλες αυτές τις βίες μένουμε απαθείς? Γιατί σ’ όλες αυτές τις βίες κανένας δεν αντιδρά? Μήπως είμαστε όλοι της…εικόνας? 

Αγαπητέ αυτόχθονα, μια και μας βάζεις όλους στο ίδιο τσουβάλι, και χωρίς να με παραξηγήσεις, και ρωτάς  “αν καταδεχτούμε ν΄ακούσουμε τη γνώμη σου” σε πληροφορώ, η γνώμη σου από τον καναπέ, είναι η ελάχιστη έως μηδενική προσφορα στα κοινά. 

Τη γνώμη μας λέμε και μετά από ένα κινηματογραφικό έργο. Και μετά από μια βραδια σ’ ένα κέντρο διασκέδασης. 

Η γνώμη είναι η ψευδαίσθηση της προσφοράς στα κοινά, και κυρίως όταν εκφράζει επιθυμία. 

Εχουμε βέβαια κάθε δικαίωμα να την εκφέρουμε, αλλά όχι μόνη της. Μαζί με μια πρόταση, η οποία δε θα προέλθει από μια επιφανειακή ματιά στα γεγονότα, αλλά από ανάλυση τους σε βάθος και λογικής επεξεργασία για ανεύρεση λύσης. 

Κι αν δεν τη βρεις τη λύση, πάλι θα οφεληθείς, γιατί θα είναι η γνώμη σου σωστότερη.

Λάθος, μεγάλο λάθος κι η πρότασή σου: ” αν έχετε προσωπικές διαφορές λύστε τες” Γιατί μπορώ με βεβαιότητα να σε πληροφορήσω, ότι το χαστούκι δεν προήλθε από προσωπικές διαφορές. Προήλθε από την επιθυμία του δήμαρχου…..να γίνει πιο αναπαυτικός ο δικός σου καναπές. ( και μη με παρεξηγήσεις…)

Η γνώμη λοιπόν του καθενός τότε μόνο θα πρέπει να είναι σίγουρος πως είναι σωστή αν ακολουθείται κι από μια σωστή κι εφαρμόσιμη πρόταση.

Ο νους κι η λογική είναι σε όλους σχεδόν ίδια με μικροδιαφορές καΙ μικροαποκλίσεις. Δεν γεννήθηκε κανένας μάγος για να βρίσκει μαγικές λύσεις. 

Κι αν οι πολίτες δεν ενημερώνονται, δεν εμβαθύνουν στο πρόβλημα,  αν δεν συμμετέχουν στα κοινά κι αποθέτουν το μέλλον του τόπου σ΄ένα άτομο, τότε όπως σοφά είπε ο Πλάτων ” θα διοικούνται από κατώτερούς τους”.

 Κι αυτό θα συντελέσει αντί ο καναπές τους να είναι πουπουλένιος να είναι από ροκόφυλλα κι απλά θ’ αναρωτιούνται το γιατί.