Η δυσοσμία, που αναδίδεται σχεδόν καθημερινά από τις αποκαλύψεις για όλα αυτά τα σκάνδαλα της διαπλοκής και της διαφθοράς που διανθίζουν το δημόσιο βίο, είναι ανυπόφορη. Δεν υπάρχει μέρα που να μην έρθει στο φως κάποια λεπτομέρεια ενός «ξεχασμένου» σκανδάλου που είχε παλαιότερα απασχολήσει την κοινή γνώμη.
Μια τέτοια «ξεχασμένη» περίπτωση είναι η πολύπαθη σύμβαση 994 του Προαστιακού Σιδηροδρόμου, τις γκρίζες ζώνες της οποίας πρώτη είχε αναδείξει η αείμνηστη Αριστέα Μπουγάτσου. Το έργο αυτό, αν και χαρακτηρίσθηκε Ολυμπιακό, ξεκίνησε αμέσως μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, το 2005. Και αντί των 8 μηνών που υποτίθεται θα διαρκούσε η σύμβαση, φτάσαμε αισίως στο 2014 και ακόμη ψάχνουμε.Ωστόσο τα χρήματα που έδωσε το ελληνικό Δημόσιο στους εργολάβους της κοινοπραξίας Ακτωρ-Τέρνα-Siemens, που ανέλαβε το έργο, ανέρχονται σε 109 εκατ. ευρώ, όταν έως το 2011, οπότε και διαλύθηκε η σύμβαση, η κοινοπραξία φέρεται να είχε εκτελέσει έργα αξίας 91 εκατ. ευρώ.
Η έκθεση που συνέταξαν οι πραγματογνωμόνες του ΟΣΕ έχει παραδοθεί ήδη στον εισαγγελέα Διαφθοράς Σπ. Γεωργουλέα και μιλά για ζημιά του ελληνικού Δημοσίου. Επιπλέον το ελληνικό Δημόσιο κινδυνεύει από πάνω να επιστρέψει στην Ε.Ε. το σύνολο των κοινοτικών κονδυλίων που δαπανήθηκαν για το έργο!
Σε έρευνα που πραγματοποίησε κοινή επιτροπή ΟΣΕ και ΕΡΓΟΣΕ στα γραφεία της κοινοπραξίας, βρήκε στοιχεία και φακέλους πεταμένους, χωρίς αρχειοθέτηση και συσχετισμό, ενώ οι τρεις εταιρείες ζητούν από πάνω αποζημίωση 20 εκατ. ευρώ από το ελληνικό Δημόσιο!
Ευνοημένοι ώς εκεί που δεν παίρνει είναι και οι εργολαβικές κοινοπραξίες των οδικών αξόνων. Η κυβέρνηση, για να επανεκκινήσουν τα έργα, τους παραχώρησε σχεδόν τα πάντα, μεταφέροντας τη ζημιά αποκλειστικά στις τσέπες των πολιτών αλλά και στα ταμεία του Δημοσίου.
Αλλά ακόμη και γνωστές υποθέσεις, όπου όλοι ξέραμε τι συνέβαινε αλλά ουδείς επιθυμούσε να θέσει δημόσια, επανέρχονται στο προσκήνιο λόγω των εξελίξεων. Η υπόθεση του Μεγάρου Μουσικής, με την υπερχρέωσή του από δάνεια 245 εκατ. ευρώ, οδήγησε στην απόφαση της κυβέρνησης για κούρεμα-χάρισμα του χρέους, προκειμένου να συνεχίσει τη λειτουργία του. Γεγονός που σημαίνει ότι την αποπληρωμή τους αναλαμβάνουν εξ ολοκλήρου και εδώ οι πολίτες.
Ολα αυτά αποδεικνύουν ότι το σύστημα διαπλοκής της πολιτικής, οικονομικής και μιντιακής εξουσίας καλά κρατεί ακόμη στη χώρα. Εταιρείες και εργολάβοι πίνουν εκ του ασφαλούς στην υγεία των κορόιδων και μεταφέρουν τη χασούρα τους στο Δημόσιο, δηλαδή στις τσέπες των φορολογουμένων. Οι οποίοι πληρώνουν πάντα, διπλά, τη ζημιά. Το κρίσιμο ερώτημα εδώ είναι: ώς πότε;