ΠΑΝΩ, ΔΙΠΛΑ ΚΑΙ ΑΠΕΝΑΝΤΙ – ΟΙ ΔΙΚΟΙ ΜΑΣ «ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΚΑΙ ΒΕΝΕΤΟΙ»
Δεν ξέρω τι ήταν πιο θλιβερό από όσα είδαμε στην πλατεία στο Αργοστόλι, στην παρέλαση για την επέτειο της 28ης Οκτωβρίου1940.
Μετά τον αγώνα των προγόνων στα αλβανικά βουνά για την πατρίδα και τον λαό της, ζήσαμε τον αγώνα των απογόνων για την πλατεία και τον «λαό» της.
Παλεύανε οι «θεσμικοί παράγοντες» να αποδείξουνε ποιος είναι πιο κοντά στον λαό, τον οποίο όμως λαό γράφουν στα παλιότερα των υποδημάτων τους, πλην όμως και ευτυχώς, συμβαίνει και το ακριβώς αντίστροφο.
Εκεί είχαν σταλιαστεί, πλην των κληρικών και των εκπροσώπων των σωμάτων ασφαλείας, κυρίως οι εκπρόσωποι της δημοτικής αρχής.
Κουστουμιά, παπούτσια, γυαλί μαύρο ηλίου μέσα στην συννεφιά και στο ψιλόβροχο και τσίχλα…
Πολύ τσίχλα! Περνούσαν τα παιδάκια και αυτοί εκεί, καμάρι, φούσκωμα και τσίχλα.
Οι «πάνω», ήταν φανερό, περίμεναν πως και πως, πότε θα τελειώσει η παρέλαση, να πάνε να ξαπλώσουν σε καμία καφετέρια.
Είχε και ένα ψοφόκρυο στην πλατεία, βλέπανε και από κάτω τους «δίπλα» και τους κάνανε πλάκα, βλέπανε και τους «απέναντι» και τους γύριζαν τα άντερα.
Στην πραγματικότητα ήθελαν να είναι «πάνω», αλλά τους βλέπανε οι «απέναντι».
Οι «δίπλα» ήταν η κυβερνώσα αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ εξουσίας και από κοντά κάτι νεοαριστεροί που σου λέει κάτσε να πάρουμε στασίδι, μπας και μας γυρίσει.
Οι «δίπλα» γενικά δεν φορούσαν γραβάτα, είχαν ακόμα τα παλιά τους παπούτσια, δεν μασούσαν τσίχλα, έβλεπαν τους «πάνω» και δεν τους γύριζαν τα άντερα, ενώ αντίθετα έβλεπαν τους «απέναντι» και τους γύριζαν τα άντερα.
Ήταν η «μη κυβερνώσα αριστερά», η οργάνωση η οποία στην πραγματικότητα θα ήθελε να είναι «δίπλα», ώστε ευκαιρίας δοθησομένης να σαρτήσει «πάνω».
Οι «απέναντι» γενικώς φορούσαν ένδυμα περιπάτου, είχαν ένα πανουδάκι γενικού περιεχομένου και τους γύριζαν τα άντερα με τους «δίπλα», στους οποίους δεν γύριζαν τα άντερα με τους «πάνω».
Εδώ κατατάσσονται οι εκπρόσωποι των σωμάτων ασφαλείας.
Πέρασαν από τους «δίπλα», να πιάσουνε πόρτα για τον χειμώνα και μετά πήγανε στους«πάνω».
Γενικώς οι ανθρώποι πελαώσανε.
Πάντως τους γύριζαν τα άντερα με τους «απέναντι».
Εδώ κατατάσσεται η μοναδική περίπτωση του Νίκου Βαλλιανάτου, ο οποίος σαν παλαιά καραβάνα πήγε πρώτα στους «απέναντι», φωτογραφήθηκε καταλλήλως και μετά γλίστρησε σαν το χέλι και βρέθηκε στους «δίπλα» όπου εντέχνως ξαναφωτογραφήθηκε.
Χωρίς να το έχουμε επιβεβαιώσει εντελώς, λέγεται ότι την τελευταία στιγμή συνελήφθη υπό του Στρατηγού Φιλίππου, που ως γνωστόν είναι αετός, να ανεβαίνει στην εξέδρα για τους «πάνω».
Παρεδόθη, ως λένε, ο διολησθαίνων Νικόλας στον Στέλιο Ματαράγκα για ανάκριση και ιδεολογική αναμόρφωση.
Ως ποινή στον ατυχή Βαλλιανάτο λέγεται ότι επεβλήθη η σύνταξη μελέτης με θέμα «από τον Μαρξ στον Λαφαζάνη» καθώς και συγκριτική έρευνα με θέμα «Δούρου η ελληνιδα Πασιονάρια».
Αυτά παθαίνει όποιος θέλει να είναι και με τους «πάνω» και με τους «δίπλα» και με τους «απέναντι» ενώ θα μπορούσε να είναι απλά ο εαυτός του.
Αυτοί δεν είχαν σχέση ούτε με τους πάνω, ούτε με τους δίπλα, ούτε με τους απέναντι.
Ήταν ο απλός κόσμος που με περηφάνια και αγάπη θαύμαζε τα παιδιά του, τα εγγόνια του.
Ήταν οι πολλοί που αγανακτούν με αυτή την θλιβερή και ανάξια συμπεριφορά.
Ήταν οι άνθρωποι της ιστορικής μνήμης και της συνείδησης.
Ήταν οι «κάτω». Αυτοί που δεν θα πάνε ποτέ «πάνω», θυμώνουν με τους «δίπλα» και αγνοούν τους «απέναντι».
http://kefalonitis-onos.blogspot.gr/
