(Ian Joughin)Αναρτήθηκε από τον Thomas Xomeritis στις 7:53 π.μ./30/10/15
Κάπως έτσι είναι η εικόνα στη Γροιλανδία: Ο παγετώνας που την καλύπτει λιώνει, στην επιφάνειά του σχηματίζονται συστήματα απορροής και τα ποτάμια καταλήγουν σε καταβόθρες οι οποίες καταπίνουν το νερό μέσα στον υπόγειο λαβύρινθο που έχει σχηματιστεί στο σώμα του πάγου. Στη συνέχεια, τα λαγούμια παροχετεύουν το νερό στη θάλασσα. Το καίριο ερώτημα για να προσδιοριστεί ο ρυθμός της ανύψωσης της θαλάσσιας στάθμης από το λιώσιμο που καλύμματος, είναι κατά πόσο το νερό μέσα στις σήραγγες ξαναπαγώνει. Κάτι που θα βοηθήσει να κερδίσουμε χρόνο.
(Edgar Su/Reuters)Στην Ινδονησία χιλιάδες στρατιώτες προσπαθούν να σβήσουν πυρκαγιές, από τις χειρότερες στην ιστορία της χώρας, που έχουν ενισχυθεί από τη μακρά περίοδο ξηρασίας εξαιτίας του φετινού Ελ Νίνιο. Ο καπνός έχει καλύψει για βδομάδες μεγάλη έκταση στη Νοτιοανατολική Ασία και τουλάχιστον 300.000 άτομα έχουν παρουσιάσει εκεί αναπνευστικά προβλήματα. Η ατμόσφαιρα δεν πρόκειται να καθαρίσει πριν το τέλος της χρονιάς ή την αρχή της επόμενης. Η κυβέρνηση στη Σιγκαπούρη έχει ξεκινήσει έρευνα σε πέντε μεγάλες εταιρείες, κατά πόσο η δραστηριότητά τους σχετίζεται με τις πυρκαγιές. Οι αιτίες των οποίων πολλές και, κυρίως, ανθρωπογενείς. Εκχέρσωση, γρήγορο κόψιμο της βλάστησης και στη συνέχεια κάψιμο δασικών εκτάσεων από γεωργούς ή επιχειρήσεις. Ή κάψιμο αγροτικών εκτάσεων για καθάρισμα, καθώς αποτελεί φτηνότερο τρόπο συγκριτικά με τη χρήση μηχανικών μέσων.
Ναι, η ιστορία του πλανήτη είναι ιστορία συνεχούς κλιματικής αλλαγής, κανείς δεν το αρνείται. Το να αρνείσαι όμως ότι οι μεγάλες παρεμβάσεις στα φυσικά συστήματα προκαλούν πίσω μεγάλες αντιδράσεις από αυτά επειδή η ιστορία του πλανήτη είναι ιστορία συνεχούς κλιματικής αλλαγής, συνιστά λογικό χάσμα και μία από τις χειρότερες περιπτώσεις στρουθοκαμηλισμού και εθελοτυφλίας στην ανθρώπινη ιστορία.
