εξερευνά με το καθρεφτάκι το αιδοίο της

biblαδέσποτος σκύλος | 3rd/jan 2016

Γράφει ο Αντώνης Αντωνάκος

Βιβλιοφιλίες

Ο λόγος είναι αυτός που μπορεί να μας οδηγήσει σαν πυξίδα πιο κοντά στις επιθυμίες μας. Ο λόγος είναι η αργή και βασανιστική μεταμόρφωση της μοίρας σε πεπρωμένο. Είναι μιαν επανάσταση σχεδόν βιολογική, έξω απ’ την αστική εγωτική κοινωνία και τη δραματικότητά της.

Ο φυλακισμένος έχει το λόγο μέχρι να του κόψουν τη γλώσσα. Ο ερωτευμένος έχει το λόγο μέχρι να χώσει τη γλώσσα του στο μουνί της αγαπημένης του. Η καυλωμένη γυναίκα έχει το λόγο που φτάνει στον σπαραγμό και στον εύχαρι πόνο. Ο επαναστάτης έχει για όπλο το λόγο αντλώντας απ’ τις πληγές και τις καμπούρες του κόσμου το δυναμίτη που θα βάλει στα θεμέλια της συνήθειας και της υποταγής.

Ο άνθρωπος είναι ένα μοναδικό μυθολογικό ζώο. Κάθε άνθρωπος όμως γίνεται άνθρωπος αποκτώντας καρδιά, φύλο και φαντασία, χάρη στο θρόισμα του λόγου, στο καλειδοσκόπιο των εικόνων του λόγου που τον περιβάλουν από μικρό παιδί στην κούνια και τον συνοδεύουν μέχρι το υγρό παραπέτασμα.

Ο λόγος είναι μυθικός. Κι εδώ είναι η μαγεία του. Να στήνει μύθους. Ένα οικοδόμημα με πολλά πατώματα όπου παιδιά και γέροντες, άντρες και γυναίκες, σκαρφαλώνουν για να συναντήσουν τον Άλλον. Ο λόγος είναι αυτός που μέσω του μύθου θα ενώσει δυο εραστές θα χτίσει φιλίες και θα γονιμοποιήσει καταστροφές.

Ο λόγος είναι πέρα απ’ το καλό και το κακό. Το όμορφο και το άσχημο. Τους πονηρούς λογοτέχνες και τους φθονερούς σαγηνευτές. Ο λόγος είναι ο αρχαίος μυστικός μοχλός που κατεβάζει την ξύλινη πόρτα γεφυρώνοντας την τάφρο και το χάσμα, ανοίγοντας συγχρόνως την πύλη του κάστρου και του κόσμου.

Εν αρχή δεν είναι ο λόγος, αλλά η ανάγκη για κοινή ζωή. Κοινή ζωή δια του λόγου. Κοινότητα ένωσης και αγάπης. Κοινότητα καύλας και ηδονής. Γράφω ποιήματα και γράφω λίβελους. Περιγράφω πειράματα στο εργαστήριο και ερωτικές σκηνές στο κρεβάτι. Πολεμάω με τ’ ακροδάχτυλα απ’ το γραφείο μου ή γράφω με το στυλό στο χαρτί, αυτά τα πανάρχαια φονικά όπλα.

Γράφω για να μπουσουλήσω στον κόσμο. Για να χωθώ κάτω από τραπέζια και να κρυφακούσω την ώρα του φαγητού. Για να χωθώ κάτω από κρεβάτια και να κρυφακούσω την ώρα του οργασμού. Για να μυρίσω τον ιδρώτα του πλησίον και να σαρκώσω το μέγα θαύμα της ζωής. Σαν την κοπέλα που εξερευνά με το καθρεφτάκι το αιδοίο της. Στρώσεις μέσα σε στρώσεις που ανοίγουν σε άλλες στρώσεις. Ένα μυστηριώδες συμβάν του οποίου οι πτυχές αρχίζουν να ξεδιπλώνονται. Πανάρχαιο και σαγηνευτικό, σαν ανθόκηπος. Λόγος, λόγια, λογάκια, λαλιά.

Σχετικά:

Ορθωγραφύα

Μουτζούρα

Χάδια

Hot this week

από το μπάρκο… στο γκαρσόνι

Καμιά φορά ακούω να λένε πως η σημερινή γενιά...

τι γίνεται όταν καταλύονται οι θεσμοί;

Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στην...

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

η οδύσσεια του νόλαν μάς θύμισε αυτό που πολλοί είχαν ξεχάσει

Οι συζητήσεις για την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν...

κι όταν άναψε η πρώτη φωτιά, κάποιοι θα διαφωνούσαν

Ας φανταστούμε την πρώτη νύχτα που ένας άνθρωπος άναψε...

Topics

από το μπάρκο… στο γκαρσόνι

Καμιά φορά ακούω να λένε πως η σημερινή γενιά...

τι γίνεται όταν καταλύονται οι θεσμοί;

Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στην...

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

η οδύσσεια του νόλαν μάς θύμισε αυτό που πολλοί είχαν ξεχάσει

Οι συζητήσεις για την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν...

κι όταν άναψε η πρώτη φωτιά, κάποιοι θα διαφωνούσαν

Ας φανταστούμε την πρώτη νύχτα που ένας άνθρωπος άναψε...

Η Ιθάκη δεν πρέπει να φοβάται τη δημοσιότητα. Πρέπει να την αξιοποιεί.

Στη δημόσια ζωή έχουμε συνηθίσει ένα λάθος. Να χειροκροτούμε μόνο...

όταν κάπνιζε μια καμινάδα

Υπήρχε κάποτε στο Περαχώρι μια γυναίκα που οι παλιοί...

συν θεώ και χείρα κίνει

Υπάρχει μια παλιά ελληνική φράση που δεν έχασε ποτέ...

Related Articles

Popular Categories