26.01.2016 | αυγή web
Του Γιώργου Κυρίτση
Το Σύνταγμα λέει ότι η συμμετοχή στα δημόσια βάρη είναι ανάλογη της φοροδοτικής ικανότητας του καθενός και όχι ότι είναι ισόποση ή ίση ποσοστιαία. Το τέλειο θα ήταν να μην πλήρωνε κανείς την κρίση. Το ακόμη καλύτερο θα ήταν να μην υπάρχει καν κρίση και να έχουμε ειρήνη, αγάπη, μόρφωση, ευημερία, αναρχία και ελεύθερο σεξ. Αλλά έχουμε κρίση, και κάποιος πρέπει να την πληρώσει. Και το λογικό είναι να αρχίσουν να την πληρώνουν και οι «Μένουμε Ευρώπη». Όχι για λόγους ρεβανσισμού, ούτε φυσικά επειδή «δεν είναι ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ».
Όταν λέμε «Μένουμε Ευρώπη», εννοούμε όχι αυτούς που ψήφισαν “Ναι” στο δημοψήφισμα, αλλά τους πιο εύπορους. Οι “Μένουμε Ευρώπη” είναι εισοδηματικά στρώματα και όχι επαγγέλματα. Είναι οι πλούσιοι μηχανικοί, οι πλούσιοι δικηγόροι, γιατροί, αγρότες, στελέχη επιχειρήσεων, και όχι οι αντίστοιχοι φτωχοί, που σε πολλές περιπτώσεις είναι μάλιστα τυπικά ή ουσιαστικά υπάλληλοι των παραπάνω.
Ο ισχυρισμός αυτός βασίζεται στην παρατήρηση ότι η κοινωνική πόλωση στην Ελλάδα απεικονίζεται πλέον αδρά στους εκλογικούς χάρτες. Με ταξικό κριτήριο που δεν πρέπει να υποτιμάται, οι λαϊκές περιοχές έχουν ψηφίσει δύο φορές το 2015 ΣΥΡΙΖΑ και οι κυριλέ Ν.Δ. Στο δημοψήφισμα ήταν ακόμα πιο ξεκάθαρο: Οι πιο αστικές περιοχές ψήφιζαν “Ναι”, ενώ οι πιο λαϊκές “Όχι”, και ψήφιζαν με κραυγαλέο τρόπο. Ενισχυτικά, στην εκλογή προέδρου της Ν.Δ., οι λαϊκές περιοχές ψήφισαν περισσότερο Μεϊμαράκη και οι πιο πλούσιες Μητσοτάκη,
Υπάρχουν, λοιπόν, δύο πολύ σοβαροί λόγοι για τους οποίους οι πιο εύποροι λογικά θα πρέπει να πληρώσουν το μάρμαρο:
Ο πρώτος, και σοβαρότερος, είναι ότι έχουν τη δυνατότητα, ενώ οι άλλοι πλέον όχι. Αν μειωθεί π.χ. κατά δέκα τοις εκατό το εισόδημα κάποιου που βγάζει 3.000 τον μήνα, θα πέσει στα 2.700. Θα εξακολουθεί να μπορεί να ζει άνετα. Αν μειωθεί κατά δέκα τοις εκατό το εισόδημα κάποιου που βγάζει 300 ευρώ τον μήνα, θα πέσει στα 270 και αυτό μπορεί να είναι διαφορά ζωής και θανάτου.
Ο δεύτερος λόγος είναι η… συνέχεια του κράτους. Τα στρώματα που επωφελήθηκαν περισσότερο από την «ισχυρή Ελλάδα» των τελευταίων είκοσι πέντε ετών, του Χρηματιστηρίου, των Ολυμπιακών Αγώνων κ.λπ. ευθύνονται σε μεγάλο βαθμό για το σήμερα και είναι ανέντιμο να κάνουν το παγόνι. Δεν είναι παράλογο να τους ζητείται να πληρώσουν τον λογαριασμό. Ως «Μένουμε Ευρώπη», άλλωστε, δήλωναν αποφασισμένοι «για κάθε θυσία». Εκτός αν εννοούσαν κάθε θυσία των άλλων.
