ο πατριωτισμός των απατεώνων

Symposium-or-Drinking-Partyαυγή web |17.02.2016

 

Του Γιώργου Κυρίτση

 Μια φράση, η ισχύς της οποίας επιβεβαιώνεται συχνά – πυκνά, είναι ο γνωστός αφορισμός της Έμα Γκόλντμαν ότι “ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των απατεώνων”. Όπως όλοι οι αφορισμοί, έχει το στοιχείο της υπερβολής και της ακρότητας, ωστόσο, εάν θέλει κάποιος να βρει επιχειρήματα να τον στηρίξει, είναι σίγουρο πως δεν θα δυσκολευθεί ιδιαίτερα, ούτε σήμερα ούτε στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, όταν διατυπώθηκε.

Ένα ζήτημα που έχει προκύψει εσχάτως και έχει εκλάβει διαστάσεις “εθνικού θέματος” από τους τελούντες εν πατριωτικώ αυτοματισμώ είναι αυτό της Ρόδου και του πρωθυπουργικού αεροσκάφους. Συνοπτικά, για την επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Ιράν έπρεπε να επιλεγεί αεροπορικό δρομολόγιο μετάβασης και επιστροφής. Η υπερπτήση της Τουρκίας περιείχε την “απαίτηση”, από πλευράς Άγκυρας, το πρωθυπουργικό αεροσκάφος να μην ανεφοδιαστεί στη Ρόδο λόγω των γνωστών ενστάσεων σχετικά με το στρατιωτικό καθεστώς των Δωδεκανήσων. Η απόφαση των αρμοδίων ήταν η τουρκική πρόταση να παρακαμφθεί και ο πρωθυπουργός να πετάξει από άλλο δρομολόγιο.

Το ταξίδι αφορούσε το Ιράν για την πρώτη επίσκεψη Ευρωπαίου ηγέτη στη χώρα ύστερα από δεκαετίες κυρώσεων, επίσκεψη στην οποία και η Αθήνα και η Τεχεράνη απέδιδαν ιδιαίτερη σημασία, συμβολική, πολιτική, οικονομική και, όπως ρητά ελέχθη, και στρατηγική. Εν προκειμένω, δηλαδή, σημασία είχε ο προορισμός και όχι το… ταξίδι. Και όμως, βρέθηκαν, ουκ ολίγοι, και ανάμεσά τους και άνθρωποι που ασχολούνται με θέματα διπλωματίας, εξωτερικής πολιτικής και άμυνας, που εγκαλούν την κυβέρνηση ότι δεν προσγειώθηκε το πρωθυπουργικό αεροσκάφος στη Ρόδο ειδικά για “να κάνει τσαμπουκά στους Τούρκους”.

Και μάλιστα, έτσι, απρογραμμάτιστα, χωρίς να εντάσσεται σε κάποιο σχεδιασμό, απλώς παρεμπιπτόντως και εις βάρος φυσικά της επίσκεψης στο Ιράν που ήταν η αποστολή. Ήθελαν να πυροδοτήσει η ίδια η Αθήνα θέμα Δωδεκανήσων εν όψει της ΝΑΤΟϊκης παρουσίας στην περιοχή; Στο μυαλό τους, άραγε, αυτό είναι εξωτερική πολιτική, είναι διπλωματία, είναι προάσπιση των κυριαρχικών δικαιωμάτων; Όχι, φυσικά. Δεν είναι βλάκες, απατεώνες είναι.

Hot this week

το παιδί που το έλεγαν έρωτα

Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε που να γνωρίζουμε. Ούτε άστρα. Ούτε...

από το μπάρκο… στο γκαρσόνι

Καμιά φορά ακούω να λένε πως η σημερινή γενιά...

τι γίνεται όταν καταλύονται οι θεσμοί;

Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στην...

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

η οδύσσεια του νόλαν μάς θύμισε αυτό που πολλοί είχαν ξεχάσει

Οι συζητήσεις για την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν...

Topics

το παιδί που το έλεγαν έρωτα

Στην αρχή δεν υπήρχε τίποτε που να γνωρίζουμε. Ούτε άστρα. Ούτε...

από το μπάρκο… στο γκαρσόνι

Καμιά φορά ακούω να λένε πως η σημερινή γενιά...

τι γίνεται όταν καταλύονται οι θεσμοί;

Στη Βραζιλία ο Ζαΐχ Μπολσονάρο οδηγήθηκε ενώπιον της Δικαιοσύνης. Στην...

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

η οδύσσεια του νόλαν μάς θύμισε αυτό που πολλοί είχαν ξεχάσει

Οι συζητήσεις για την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν...

κι όταν άναψε η πρώτη φωτιά, κάποιοι θα διαφωνούσαν

Ας φανταστούμε την πρώτη νύχτα που ένας άνθρωπος άναψε...

Η Ιθάκη δεν πρέπει να φοβάται τη δημοσιότητα. Πρέπει να την αξιοποιεί.

Στη δημόσια ζωή έχουμε συνηθίσει ένα λάθος. Να χειροκροτούμε μόνο...

όταν κάπνιζε μια καμινάδα

Υπήρχε κάποτε στο Περαχώρι μια γυναίκα που οι παλιοί...

Related Articles

Popular Categories