01.03.2016 | αυγή web
Του Γιώργου Κυρίτση
Από την πρώτη ημέρα που ανέλαβε η παρούσα κυβέρνηση, οι αντίπαλοί της, δηλαδή το σύστημα πολιτικής λαμογιάς και διαπλοκής που κυβερνούσε αδιαλείπτως επί δεκαετίες, άρχισε το πριόνισμα, πράγμα καθόλου παράξενο, καθώς, όπως και να το κάνουμε, δεν τους άρεσε που έχασαν το λουφέ.
Η αποδόμηση επιχειρείται με δύο αφηγήσεις, οι οποίες εναλλάσσονται ή και εξελίσσονται ταυτόχρονα, καθώς απευθύνονται σε δύο διακριτά κοινά. Έτσι, Δευτέρα, Τετάρτη, Παρασκευή μας κυβερνάει μια δράκα αδίστακτων κομμουνιστών, η οποία υλοποιεί ένα πρόγραμμα εξισωτισμού και βίαιης κολλεκτιβοποίησης, ενώ ταυτόχρονα τρέχει και ένα πρότζεκτ αφελληνισμού και εξισλαμισμού της χώρας και της κοινωνίας. Τρίτη, Πέμπτη, Σάββατο, ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνηση είναι λαμόγια, είναι “μία από τα ίδια”, “έχουν απολέσει το υποτιθέμενο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς”. Σε αυτή την αφήγηση δίνεται μεγαλύτερη έμφαση και μάλιστα χρησιμοποιούνται οι συγκεκριμένες τυποποιημένες διατυπώσεις εντός εισαγωγικών. Το πιο τρανταχτό παράδειγμα είναι η προσπάθεια της Ν.Δ., αλλά και του ΠΑΣΟΚ, να προσάψουν στον ΣΥΡΙΖΑ τον καραμανλισμό και τον παπανδρεϊσμό.
Ο λόγος είναι απλός: Το πολιτικό, οικονομικό και δημοσιογραφικό προσωπικό του αστικού μπλοκ δεν έχει τίποτα να υπερασπιστεί τον βίο και την πολιτεία του. Το μόνο που μπορεί να ελπίζει με ψευδείς αναλογίες και καλοδουλεμένη προπαγάνδα είναι να πείσουν ότι δεν υπάρχει ελπίδα. Φτάνει, μάλιστα, σε τέτοιο σημείο η ομολογημένη έλλειψη αυτοεκτίμησης εκ μέρους τους που λένε ότι οι αριστεροί θα έπρεπε να αξιολογούνται με πολύ πιο αυστηρούς όρους απ’ ό,τι οι δεξιοί!
Το ανώτατο στάδιο αυτής της τακτικής, όταν φτάνει πλέον σε σημεία απελπισίας, είναι η αυτοενοχοποίηση που παρακολουθούμε το τελευταίο διάστημα με πρωταγωνιστές διάφορους εκδότες και τις καταγγελίες τους, οι οποίες εμπεριέχουν την παραδοχή εκ μέρους τους ότι “όπου μας ακουμπάτε λερώνεστε”. Για να το ομολογούν, κάτι περισσότερο θα ξέρουν.
