Στιγμιότυπα από το ιστορικό γεγονόςthegreekcloud | 25.04.2016 | 15:11
Βέρα I. Φραντζή
Στον Προφήτη Ηλία, το υψηλότερο σημείο του Πειραιά ίσως, υπάρχουν πέντε έξι μαγαζιά και ένας «οικισμός» σπιτιών, εντελώς νοσταλγικών με το μεράκι της γειτονιάς σε έκρηξη.
Υπάρχουν και κάτι λοφτ με εισόδους που προμηνύουν πολύ μίνιμαλ διακόσμηση και ενοίκους πλούσιους επαρχιώτες φοιτητές του ΠΑΠΕΙ, που θέλουν να το παίξουν Ευρωπαίοι- φίρμες και να κάνουν συζητήσεις μέσα στο μετρό για τις πόσες διεξόδους σου δίνει η Αθήνα, ο Πειραιάς και γενικώς η μουχρίτσα η αστικοποίηση.
Υπάρχει και το Bowling Center. Η θέα του συναγωνίζεται αυτή του Λυκαβηττού. Δοντάκια τα άσπρα κτίρια με έξτρα δόση μπλε και το κούφιο το βουνό θέα, τα αραχνοϋφαντα τα σύννεφα στον ουράνιο θόλο σαν τα σκισμένα ρετάλια χορευτριών των ανατολίτικων χορών… ο Θεός είναι μερακλής και του αρέσει το τσιφτετέλι. Αλλιώς δε θα έδινε επιπλέον τσιτσί στην περιφέρεια των γυναικών.
Εκεί σε υποδέχεται μια μικρογραφία της Σφίγγας, το Μπιγκ Μπεν σε ανάλογες διαστάσεις της πόλης των εφτά νάνων και της Χιονάτης και ένας μύλος που αλέθει γλάστρες με μπουκαμβίλιες. Θα νομίζετε πως είμαι υπό την επήρεια LSD, αλλά ούτε νέον φώτα είδα ούτε είχα ιδιαίτερη ενέργεια. Σας λέω ότι το μαγαζί αυτό είναι ο συγκερασμός δέκα θρησκειών, όλων των πρωτευουσών του κόσμου, της «Ρόδας, τσάντας και κοπάνα», του σουρεαλισμού του Νταλί, της βλαχολάτιν λαίλαπας. Και όλα αυτά, ενώ η Ρένα Βλαχοπούλου κολλάει πίσω από το αυτί της τσίχλα και σερβίρει γιουβαρλάκια τον Στηβ Ντούζο και την υπόλοιπη παρέα του σχολείου του χαβαλέ με θέα τον Αργοσαρωνικό.
Μια λιμουζίνα μπροστά σε ένα μικρό ζωολογικό κήπο από πλαστικές λευκές αρκούδες που κάνουν παρέα σε λάμα με χοντρές κοιλιές και ελέφαντες με ξηροδερμία. Και έπειτα ένα ενυδρειο με καραβίδες και ψάρια γυάλας και ένα πιθάρι που αν το ανοίξεις βγαίνουν παραμύθια και κούνιες ξύλινες, και καρδερίνες και ο Δίας στο θρόνο του και η Αφροδίτη της Μήλου με τσεμπέρι και η Νίκη της Σαμοθράκης μποτοξαρισμένη και σιλικονούχα και ένα σωρό ντεμέκ στολίδια ενθικομαμυντορικής παρέλασης. Και η αποθησαύριση του σπασμένου κουμπιού και ποίηση στο αχούρι και στο ρουστίκ. Σας λέω γκανιάζεις μέχρι να φύγεις από την υπεπληθώρα εικόνων και σκηνικών.
Σε φυσάει το αεράκι το βορινό του Προφήτη του Ηλία και ελπίζεις να ανοιγοκλείσεις τα μάτια, να πάρεις αλα μπατσέτα το δωδεκαθεο να πάτε εκδρομή στις κορυφές των βουνών και στις άκρες των θαλασσών… είναι σαν ένα κουκλοθέατρο μαγισσών και μύθων. Τα ναρκωτικά ωχριούν, οι εξωγήινοι σκιάζονται, εσύ ξαλαφρώνεις με τα φορτωμένα σου ντουλάπια με το 501 τζιν το άπλυτο που κρατάς ακόμη για να θυμάσαι.
Δειτε επίσης:
