σχόλιο στο άρθρο “γενηθήτω αυτοκρατορική θρησκεία [1]:”
Συντάκτης: aris
Φιλοσοφίες του κ Λάμπου, μόνο που αν και δεν τον «γνωρίζω» θέλω να πιστεύω ότι είναι αποσπασματικές και άρα μονόπλευρες.
Οι δικές μου επί του προκειμένου σαν απλού ανθρώπου και τίποτε περισσότερο είναι λακωνικότατες.
«Όσοι γνωρίσουν, ή γνωρίζουν την αλήθεια είναι καταδικασμένοι από αυτούς που δεν την γνωρίζουν.
Και αν κάποτε την γνωρίσουν όλοι, τότε η ζωή δεν θα έχει νόημα.
Η ζωή γενικώς του ανθρώπου στην ουσία είναι ένα στοίχημα επιβίωσης με ό,τι αυτό συνεπάγεται και βλέπουμε ανά τους αιώνες.
Τραγικό βέβαια, αλλά αλλιώς πιστεύω θα αυτοκτονούσαμε όλοι εκεί κατά τα τριάντα.».
Όταν ήμουνα μικρός είχα ένα μπάρμπα που μέσα σε όλα τα άλλα είχε και καμιά εικοσαριά προβατάκια.
Καθόμασταν και συζητάγαμε καμιά φορά περιμένοντας να σουρουπώσει, να έρτουν τα πρόβατα για πότισμα (να πιούν νερό δηλαδή) και μετά να τα κλείσει στο μαντρί.
Σκάγανε μύτη λοιπόνε πάντα στην ώρα τους και τρέχανε ποιο θα παραβγεί το άλλο για να φτάσει πρώτο στις ποτίστρες.
Και απορούσα πώς διψάανε όλα μαζί την ίδια ώρα, γιατί δεν έρχεται κάποιο μονάχο του να πιεί νερό αφού ούτε σκύλοι, ούτε λύκοι υπήρχανε και αφού άρα δεν είχε κανιάσει κανένα για νερό γιατί προσπαθούσανε να προσπεράσει τρέχοντας το ένα το άλλο για να πιεί πρώτο!
Αρωτάω από περιέργεια το μπάρμπα μου και μου απαντάει:
Γιατί ανιψάκι μου είναι πρόβατα.
Δηλαδή μπάρμπα του λέω?
Ότα μεγαλώσεις θα μάθεις και μη βιάζεσαι, δε σε συμφέρει μου απάντησε!
Και είπα και εγώ από μέσα μου:
Άρχισε τσι μακακίες ο μπάρμπας μου.
Τώρα όμως μεγάλωσα…
Υ.Γ.
Και τσι αρχίνησες εσύ θα απαντήσουν οι περισσότεροι!!
Και αυτή η απάντηση θα με ευχαριστήσει γιατί είναι το «νερό» της ζωής!
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα.
