η «γενιά του καφέ»

«Σ’ αυτήν εδώ τη χώρα, μόνο αν αυξηθεί ο φόρος στον καφέ θα γίνει επανάσταση», και αυξήθηκε χωρίς να γίνει επανάσταση. Καιρός να επανεξετάσουμε τα στερεότυπά μας

20.02.2017, 15:35 | εφσυν

Λευτέρης Κουγιουμουτζής

«Σ’ αυτήν εδώ τη χώρα, μόνο αν αυξηθεί ο φόρος στον καφέ θα γίνει επανάσταση». Αλήθεια, πόσα χρόνια την ακούγαμε ετούτη την επωδό; Είναι από τις εύπεπτες, απλοϊκές ατάκες, τις καλά μελετημένες, ώστε να έχουν την ικανότητα να εντυπώνονται εύκολα στο μυαλό μας και να καταργούν τη σκέψη μας.

Βρίσκονται με άνεση στην άκρη της γλώσσας μας, για να τις εκστομίσουμε ασυνείδητα και ν’ αναπαράξουμε το στερεότυπο, σαν θα δοθεί η ευκαιρία· σε ένα οικογενειακό τραπέζι, σε μια τηλεφωνική συνδιάλεξη ή -τι ειρωνεία;- στο καφενείο.

Μισή αράδα λέξεις, με πολλά σημαινόμενα. Η ραθυμία, τάχα, της νέας γενιάς, που τεμπελιάζει στις καφετέριες αδιαφορώντας για τα τεκταινόμενα, με μόνη της έγνοια την ανάδευση του γευστικού ροφήματος, απρόθυμη για οποιαδήποτε μορφή αντίστασης και αγώνα. «Η γενιά του καφέ», όπως την τιτλοφόρησε ένα άλλο, παρόμοιο τσιτάτο.

Μα, ταυτόχρονα, εμπεριέχει και τη σύγκρουση των γενεών· αισθάνονται οι παλιότεροι καλύτερα με τον εαυτό τους, τις ημέρες και τα έργα τους, μέσα από την προσβολή και την υποτίμηση της επόμενης γενιάς. «Εμείς στην εποχή μας…» αρέσκεται να συμπληρώνει ο φορέας του στερεότυπου, αν τύχει να είναι μεγαλύτερης ηλικίας, με την ομήγυρη να κουνά επιδοκιμαστικά το κεφάλι.

Ας προσπεράσουμε γεγονότα όπως τα εκατομμύρια νέων ανθρώπων που πλημμύριζαν για μήνες τις πλατείες, την αθρόα και καθοριστική συμμετοχή τους στις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις και, εν γένει, τη διαδικασία ευρύτατης πολιτικοποίησης που είχε ξεκινήσει και «πάγωσε» μετά το δημοψήφισμα, κι ας μείνουμε στο οξύμωρο: έστω ότι η «γενιά του καφέ» έχει όλα τα χαρακτηριστικά που της αποδίδει το στερεότυπο· δεν μπορεί, κάποιος θα την ανέθρεψε, κάποιος θα τη γαλούχησε σ’ αυτό το lifestyle.

Κάποιος θα αδιαφόρησε να της καλλιεργήσει αξίες και ιδανικά, κάποιος θα την καθήλωσε σ’ αυτόν τον καναπέ, κάποιος θα προτίμησε να την οπλίσει με… καλαμάκια κι όχι με μορφωτικά εργαλεία. Φυσικά, γι’ αυτόν τον «κάποιο», που πιστεύει όντως πως υπάρχει σ’ αυτήν εδώ τη χώρα «γενιά του καφέ», είναι ευκολότερο να τη λοιδορήσει παρά να αναλάβει την ευθύνη του.

Απ’ την αρχή του χρόνου αυξήθηκε γενναία ο φόρος στον καφέ, χωρίς να γίνει επανάσταση. Καιρός να επανεξετάσουμε τα στερεότυπά μας.

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Εμείς, τον σταυρό μας

Με τον πρώτο καφέ μετά από μέρες

Hot this week

το θιάκι στο πιάτο

το θιάκι δεν σερβίρεται. προβάλλεται, προσφέρεται και προστατεύεται. κάθε καλοκαίρι...

«το θιάκι δεν είναι μόνο ένας αύγουστος»

διάβασα μια πολύ σκληρή κριτική επισκέπτη που μόλις γύρισε...

ο προμηθέας δεν έφυγε ακόμη από τον καύκασο

«πολλὰ τὰ δεινὰ κοὐδὲν ἀνθρώπου δεινότερον πέλει.»— σοφοκλής, αντιγόνη πολλά προκαλούν...

τι έγινε ρε παιδιά με το θιάκι;

κάθε αύγουστο το θιάκι γεμίζει. κότερα, ιστιοπλοϊκά, καταμαράν, θαλαμηγούς, φουσκωτά. τα...

στο ψάρεμα, το καλύτερο είναι όταν τρως το ψάρι

αν δεν βρέξεις κώλο, ψάρι δεν τρως παλιά το λέγανε...

Topics

το θιάκι στο πιάτο

το θιάκι δεν σερβίρεται. προβάλλεται, προσφέρεται και προστατεύεται. κάθε καλοκαίρι...

«το θιάκι δεν είναι μόνο ένας αύγουστος»

διάβασα μια πολύ σκληρή κριτική επισκέπτη που μόλις γύρισε...

ο προμηθέας δεν έφυγε ακόμη από τον καύκασο

«πολλὰ τὰ δεινὰ κοὐδὲν ἀνθρώπου δεινότερον πέλει.»— σοφοκλής, αντιγόνη πολλά προκαλούν...

τι έγινε ρε παιδιά με το θιάκι;

κάθε αύγουστο το θιάκι γεμίζει. κότερα, ιστιοπλοϊκά, καταμαράν, θαλαμηγούς, φουσκωτά. τα...

στο ψάρεμα, το καλύτερο είναι όταν τρως το ψάρι

αν δεν βρέξεις κώλο, ψάρι δεν τρως παλιά το λέγανε...

ο αθαμάνας, το γεράκι και η στεφανιάδα

κάθε τόπος έχει την ιστορία του. κάθε βουνό τις πληγές...

Τσίπρας: όχι στην πόλωση — αν και δεν τη φοβάμαι

το δύσκολο στοίχημα του τσίπρα: να μην επιστρέψει στην...

ιδού ο άνθρωπος

«ἰδοὺ ὁ ἄνθρωπος». τρεις λέξεις μόνο. κι όμως μέσα τους...

Related Articles

Popular Categories