αυγή | 26 Σεπτεμβρίου 2017 01:00
Μπορεί να μην υπάρχει στη Γερμανία αυτό που στην Ελλάδα συνηθίζουμε να λέμε “μεταπολίτευση”, αλλά, εάν υπήρχε, το βράδυ της Κυριακής οι Γερμανοί είδαν το δικό τους “τέλος της μεταπολίτευσης”.
Μπορεί να μην υπάρχει στη Γερμανία αυτό που στην Ελλάδα συνηθίζουμε να λέμε “μεταπολίτευση”, αλλά, εάν υπήρχε, το βράδυ της Κυριακής οι Γερμανοί είδαν το δικό τους “τέλος της μεταπολίτευσης”. Τα δύο μεγάλα λαϊκά κόμματα, αυτά στα οποία πόνταραν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο οι Ευρωπαίοι εταίροι της Γερμανίας για να δρομολογηθεί η νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης, συρρικνώθηκαν κάτω από το 55%.
Το φάντασμα της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία μπορεί να μην παίξει τελικά κανένα ρόλο στη νέα Βουλή -“τους είδα στη Βουλή της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας να λείπουν πάντα στον… μπουφέ όταν συζητούσαμε σοβαρά ζητήματα”, είπε επιθετικά στον “γύρο των ελεφάντων” ο επικεφαλής των Φιλελευθέρων Κρίστιαν Λίντνερ-, ωστόσο η ύπαρξή του πιέζει τους Χριστιανοδημοκράτες της Μέρκελ, και κυρίως τους “αδελφούς” τους από τη Βαυαρία, να στραφούν προς τα δεξιά. Κι αν υποθέσουμε ότι τελικά κάπου εκεί στα Χριστούγεννα θα σχηματιστεί ένας κυβερνητικός συνασπισμός “Τζαμάικα” -από τα χρώματα της σημαίας της χώρας της Καραϊβικής, μαύρο (CDU/CSU), κίτρινο (FDP), πράσινο (Πράσινοι)-, η Αθήνα και η Ρώμη θα χάσουν έναν σύμμαχο στο προσφυγικό. Δεν θα πρέπει πια να θεωρούν δεδομένο το ότι η Γερμανία θα εξακολουθεί να θυμάται την έννοια της αλληλεγγύης στη διαχείριση του προσφυγικού πολύ περισσότερο απ’ όσο η Αυστρία, η Πολωνία ή η Ουγγαρία.
Για το θέμα του ελληνικού χρέους, του ελληνικού Μνημονίου και της διαπραγμάτευσης για τη φόρμουλα εξόδου μετά το τέλος του, το 2018, ό,τι πρόβλεψη και να γίνει σήμερα για τη στάση της επόμενης γερμανικής κυβέρνησης θα είναι παρακινδυνευμένη. Η “Α” έγραφε τις προηγούμενες μέρες ότι: “Εάν θεωρείται μια φορά δύσκολος εταίρος ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ως απόλυτος κυρίαρχος του Eurogroup, θα είναι δυο φορές πιο δύσκολος -αν και όχι τόσο κυρίαρχος- ο τυχόν διάδοχός του από τους Φιλελεύθερους Κρίστιαν Λίντνερ”.
Ωστόσο, ούτε οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές στο Βερολίνο δεν είναι σήμερα σε θέση να ξέρουν πώς θα μοιραστούν τα υπουργεία σε μια κυβέρνηση – «Τζαμάικα» και ποιες θα είναι οι νέες αποχρώσεις στη γερμανική πολιτική στην Ευρωζώνη. Πάντως η πιθανότητα να είναι τα πράγματα πιο δύσκολα για την Ελλάδα είναι μεγάλη. Γι’ αυτό καλά θα κάνει η ελληνική κυβέρνηση να ξεμπερδεύει με την τρίτη αξιολόγηση πριν από τα Χριστούγεννα.
