Με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου από τη Βουλή, η Ελλάδα πέρασε και τον τελευταίο κάβο στον δρόμο προς την έξοδο από τα Μνημόνια και τη διεθνή οικονομική επιτροπεία, ευελπιστώντας ότι στο άμεσο…
Με την ψήφιση του πολυνομοσχεδίου από τη Βουλή, η Ελλάδα πέρασε και τον τελευταίο κάβο στον δρόμο προς την έξοδο από τα Μνημόνια και τη διεθνή οικονομική επιτροπεία, ευελπιστώντας ότι στο άμεσο μέλλον θα εισέλθει σε έναν νέο δρόμο ανασυγκρότησης και ανάπτυξης, επουλώνοντας και τις πληγές που άνοιξε στον κοινωνικό κορμό η οικονομική κρίση. Για τα οικονομικά στοιχεία προόδου και τη βελτίωση του οικονομικού κλίματος μιλούν καθημερινά εγχώριοι και διεθνείς οικονομικοί και πολιτικοί παράγοντες, αλλά αυτό αποτελεί και μια εξέλιξη που έχει αρχίσει να αντανακλάται και σε κοινωνικό επίπεδο (πτώση ανεργίας, ενίσχυση οικονομικής δραστηριότητας κ.ά.).
Η χθεσινή ψηφοφορία στη Βουλή σηματοδοτεί και τη βελτίωση του πολιτικού κλίματος, που αποτελεί τη δεύτερη κρίσιμη προϋπόθεση για την έξοδο από τα Μνημόνια και, κυρίως, για την «επόμενη ημέρα», για να είναι αυτή η ημέρα χωρίς επιστροφή.
Από την ψηφοφορία στη Βουλή πρέπει να κρατήσουμε δύο στοιχεία:
α) Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝ.ΕΛΛ. παραμένει αρραγής, παρά τη δυσκολία των προβλημάτων που είχε να αντιμετωπίσει και τους συμβιβασμούς που συνυπέγραψε με τους δανειστές. Η ενότητα που καταδείχθηκε στην ψηφοφορία αποτελεί και την καλύτερη απάντηση σε όσους τις τελευταίες ημέρες σπεύδουν να προβλέψουν ότι η εν λόγω πλειοψηφία «δεν θα αντέξει» σε αποφάσεις που αφορούν εθνικά θέματα, όπως το όνομα της ΠΓΔΜ. Απ’ ό,τι φαίνεται, αντέχει χωρίς να τρομάζει στα επερχόμενα.
β) Στα επτά χρόνια των μνημονιακών αξιολογήσεων είναι η πρώτη φορά, αν δεν μας απατά η μνήμη, που η κυβερνητική κοινοβουλευτική πλειοψηφία βγαίνει άμεσα ενισχυμένη από την ψηφοφορία στη Βουλή, με προσχώρηση μιας βουλευτή στην Κ.Ο. κυβερνώντος κόμματος. Το σύνηθες σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι το αντίθετο, οι αποχωρήσεις βουλευτών ή οι «ανταρσίες».
γ) Στο εσωτερικό των κομμάτων της αντιπολίτευσης, της Ν.Δ. και εν γένει του λεγόμενου «Κέντρου», υπήρξαν καθ’ όλη τη διάρκεια της συζήτησης επί του νομοσχεδίου στάσεις και κινήσεις βουλευτών που υποδηλώνουν διαφορετικές προσεγγίσεις από τις επίσημες θέσεις των κομμάτων τους όσον αφορά τόσο τις οικονομικές εξελίξεις όσο και τα εθνικά θέματα. Με άλλα λόγια, το επόμενο διάστημα είναι πιθανόν να μιλάμε για εσωστρέφεια και να μην αναφερόμαστε στην κυβέρνηση.
