iloveithaki.gr \ sept 1st 2018
με λίγα λόγια: εκλογές για την νδ είναι: συμφέροντα κι επιχειρηματίες να στοιχίζονται πίσω από υποψηφίους. συμβόλαια δολοφονίας χαρακτήρων να εκτελούνται από επώνυμες πένες και ανώνυμα μπλογκ κλπ
σχόλια ημέρας:
ένας συριζα για το αύριο
η αλλαγή στην ηγεσία ενός κόμματος συνήθως σηματοδοτεί ευρύτερες αλλαγές στη συγκρότηση και τη στοχοθεσία του. και αυτή τη φορά η ανάγκη «επανεκκίνησης» του κυβερνητικού κόμματος δεν είναι απλά λόγια. Είναι όρος επιβίωσης. Σε μια περίοδο που το κομματικό σύστημα έχει απαξιωθεί και μάλιστα διεθνώς, όχι μόνο στην Ελλάδα της κρίσης, οι δυσκολίες που περιλαμβάνει ένα παρόμοιο εγχείρημα είναι ορατές διά γυμνού οφθαλμού. Ομως, από την άλλη πλευρά, οι απαιτήσεις για μια προγραμματική και οργανωτική ανανέωση είναι εξαιρετικά επείγουσες. Το πρώτο και πιο γνωστό εμπόδιο είναι ο «κυβερνητισμός». Είναι ευκαιρία για τον ΣΥΡΙΖΑ να αντιμετωπίσει δραστικά αυτή την πολιτική «πάθηση», εφόσον υποτίθεται ότι προωθεί μια ριζικά διαφορετική εκδοχή από το «παλαιό» πολιτικό σύστημα. Το καίριο ζήτημα εδώ είναι ο προσδιορισμός και η εξασφάλιση της αυτονομίας του κόμματος από την κυβέρνηση, μια προοπτική που ενισχύεται από την παρουσία στην ηγεσία του ενός στελέχους πρώτης γραμμής. Το δεύτερο πρόβλημα που προκύπτει σε παρόμοιες περιπτώσεις είναι η ταύτιση του κόμματος με τις πελατειακές σχέσεις του κρατικού και κυβερνητικού μηχανισμού. Με δεδομένο ότι ήδη μπαίνουμε σε χρονιά εκλογών, το στοίχημα για την ανανέωση του ΣΥΡΙΖΑ σχετίζεται και με το στίγμα που θα αφήσει η νέα ηγεσία του στον χειρισμό αυτής της παθογένειας που έχει κληρονομήσει από πολύ παλιά. Το τρίτο και πιο καίριο ζήτημα αφορά την αριστερή ταυτότητα του κόμματος. Ο ΣΥΡΙΖΑ συγκροτήθηκε σε μια πολιτική συγκυρία κρίσης και ο προγραμματικός λόγος του βασίστηκε σε μεγάλο βαθμό στην αντιμνημονιακή ρητορική. Τώρα είναι η ώρα για την επαναδιατύπωση μιας σύγχρονης αριστερής πολιτικής, έστω και κάτω από τις ασφυκτικές σημερινές συνθήκες
προεκλογικό προϊόν
μπαίνουμε σε προεκλογική σεζόν κι αρχίζουν σιγά σιγά οι ανάλογες προετοιμασίες. Κι έχει απ’ όλα η επόμενη χρονιά· βουλευτικές, ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές. Ιστοσελίδες ανανεώνονται ή στήνονται εξ αρχής ώστε να εισπράξουν το μαύρο χρήμα της ματαιοδοξίας και της ιδιοτέλειας των υποψήφιων δημοτικών και περιφερειακών συμβούλων που είναι πρόθυμοι να πληρώσουν όσα όσα για την εκλογή τους. Τηλεοπτικοί διευθυντές κι αρχισυντάκτες φροντίζουν να εξασφαλίσουν εγκαίρως τους κατάλληλους δημοσιογράφους και σχολιαστές, που θα ντελαλήσουν στον τηλεθεατή το τηλεοπτικό προεκλογικό προϊόν, σερβιρισμένο συνήθως κατά το γούστο του καναλάρχη. Συμφέροντα κι επιχειρηματίες στοιχίζονται πίσω από υποψηφίους και κόμματα. Συμβόλαια δολοφονίας χαρακτήρων εκτελούνται από επώνυμες πένες και ανώνυμα μπλογκ. Ομάδες επαγγελματιών γκεμπελίσκων (τα επονομαζόμενα τρολ) ακροβολίζονται στα πληκτρολόγιά τους, για να διαστρεβλώνουν ή να επινοούν την πραγματικότητα σε καθημερινή βάση. Αλλοι πληρώνονται για να παρακολουθούν τις αστοχίες και τις υπερβολές του αντίπαλου στρατοπέδου, ώστε να τις παραφουσκώσουν για να τις πετάξουν στην αρένα της επικαιρότητας, ή για να απαντούν προκλητικά και με αμετροέπεια στις αναρτήσεις του «εχθρού» στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Κι η κοινωνία; Μα η δουλειά της είναι να ψηφίσει κάποια απ’ τις επιλογές που θα της παρουσιαστούν στο τέλος αυτής της διαδικασίας· ώς τότε, μπορεί να παρακολουθεί κοκορομαχίες στην τηλεόραση, να διαβάζει πληρωμένες αναρτήσεις στις ιστοσελίδες, να απαντά στις ερωτήσεις των δημοσκοπήσεων και να πατάει «like» στο facebook. Γιατί οι εκλογές είναι, ως γνωστόν, η γιορτή της δημοκρατίας.
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1465″]
