όταν η σιωπηρή πλειοψηφία ανοίγει το στόμα της

Της Κάκης Μπαλή

H διαδήλωση στο Βερολίνο ήταν κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή, αν και ο επικοινωνιακός της αντίχτυπος έσβησε γρήγορα μέσα στη λαίλαπα των εκλογών της Βαυαρίας. Αυτό που δεν έσβησε ήταν η ελπίδα. Και η απόδειξη ότι εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, όσο κι αν είναι βολεμένοι στον καναπέ τους, είναι κάτι παραπάνω από πρόθυμοι να υπερασπιστούν αυτά που θεωρούν ότι κατακτήθηκαν με αγώνα και με κόπους, όταν τα βλέπουν να απειλούνται. Είναι έτοιμοι να διατρανώσουν την αντίθεσή τους στα φαιά συνθήματα της Ακροδεξιάς – και να στείλουν το μήνυμα στα δημοκρατικά κόμματα που φαίνεται να… παρασύρονται από την ακροδεξιά ατζέντα, ότι καλά θα κάνουν να ξαναβρούν τις χριστιανοδημοκρατικές, σοσιαλδημοκρατικές και αριστερές ρίζες τους.

Σαράντα χιλιάδες κόσμο περίμεναν το μεσημέρι του Σαββάτου οι διοργανωτές των “unteilbar” -“αδιαίρετοι”, “αρραγείς”, “αυτοί που δεν θέλουν να διασπαστούν”, διαλέγετε και παίρνετε- και έσπευσαν εξαπλάσιοι. 242.000 άτομα, ακριβώς όσο και οι κάτοικοι του Κέμνιτς, της πόλης όπου πρωταγωνιστεί εδώ και εβδομάδες η ακροδεξιά βία. Έσπευσαν γυναίκες και άνδρες, νέοι και γέροι, πιστοί χριστιανοί, μουσουλμάνοι, εβραίοι και άθεοι, ψηφοφόροι όλων των δημοκρατικών κομμάτων. Ήρθαν αεροσυνοδοί της Ryanair που τολμούν για πρώτη φορά να απεργήσουν και Κοσοβάροι που φοβούνται την απέλαση, φεμινίστριες που βλέπουν την Ακροδεξιά να ανασύρει πάλι την ποινικοποίηση της έκτρωσης και οργανώσεις που στηρίζουν τα ναυαγοσωστικά πλοία στη Μεσόγειο, συνδικαλιστές και οικολόγοι, αριστεριστές και παιδιά που πάνε μόνο σε πάρτι. Με συναίσθηση των μεταξύ τους αντιθέσεων, αλλά αποφασισμένοι να αντιδράσουν στη διαλυτική δύναμη του ρατσισμού και του εθνικισμού, που ξεμυτίζουν πάλι από τα χρονοντούλαπα της γερμανικής Ιστορίας. “Αλληλεγγύη αντί αποκλεισμού” ήταν το σύνθημα και πάρα πολλοί από τους διαδηλωτές ανήκουν στην περιβόητη “σιωπηρή πλειοψηφία”. Που αυτή τη φορά αποφάσισε να σπάσει τη σιωπή της. Να ξεκαθαρίσει ότι δεν ανέχεται το κλίμα του φόβου, που καλλιεργεί η Ακροδεξιά. Ότι δεν παρακολουθεί παραλυμένη την Ιστορία να επαναλαμβάνεται, έστω με κάποια χαρακτηριστικά φάρσας, στον 21ο αιώνα.

Η διαδήλωση είναι όμως μόνο η αρχή. Οι εκατοντάδες χιλιάδες που συμμετείχαν δηλώνουν αποφασισμένοι να αντιστέκονται στον φόβο και στην καθημερινότητα. Και θυμίζουν στους δημοκράτες πολιτικούς ότι η “Εναλλακτική για τη Γερμανία” είναι μια μειοψηφία που αυγαταίνει όταν αυτοί σέρνονται από πίσω της.