iloveithaki.gr \ oct 31st 2018
με λίγα λόγια: ο δήμος αθηναίων ανοίκει στη φάρα των μητσοτακαίων, όπως λέμε το σικάγο ανήκει στον αλ καπόνε \ δδ μανιάς
σχόλια ημέρας:
πρωθυπουργός στην μητέρα του ζακ
συμφωνώ απόλυτα με την έκκλησή σας για διεξοδική διερεύνηση όλων των πτυχών της τραγικής υπόθεσης και της απόδοσης ευθυνών, σε όσους πιθανά με τις πράξεις τους ή τη στάση τους προκάλεσαν ή επέτρεψαν την απώλεια της ζωής του Ζακ. Αυτή τη βούληση έχω εκφράσει δημοσίως και προς τους αρμόδιους θεσμούς του κράτους και της δικαιοσύνης. Αυτή η υπόθεση, όμως, δεν τελειώνει με την εξιχνίασή της. Η αντιμετώπιση του κοινωνικού κανιβαλισμού και των φαινομένων βίας και μίσους χρειάζεται συντεταγμένη παρέμβαση από την Πολιτεία με στόχο τη συνολική πρόληψη του εγκλήματος, αλλά κυρίως η διαπαιδαγώγηση της κοινωνίας. Για να διαμορφωθούν νέες συνειδήσεις και να προστατευθούν οι πιο αδύναμοι συμπολίτες μας. Δεσμεύομαι προσωπικά, ότι θα εργαστούμε με ακόμη μεγαλύτερη αφοσίωση σε αυτή την κατεύθυνση. Με αυτές τις σκέψεις, θα ήθελα και πάλι να σας εκφράσω τα θερμά μου συλλυπητήρια και να σας προσκαλέσω σε συνάντηση, την επόμενη φορά που θα βρεθείτε στην Αθήνα. Η απώλεια του Ζακ δεν θα ξεχαστεί, τουλάχιστον από όσους και όσες από εμάς παραμένουμε αφοσιωμένοι στον αγώνα για μια κοινωνία, που η ανθρώπινη ζωή θα είναι η υπέρτατη αξία.
η ήττα της σοσιαλδημοκρατίας αιτία της ανόδου της ακροδεξιάς
ο μπολσονάρο δεν εμφανίστηκε στον δημόσιο βίο την προτεραία των εκλογών, σαν ανεπίληπτος θαυματουργός. Υπήρξε βουλευτής επί 26 χρόνια, αλλά με μηδενική κοινοβουλευτική παρουσία. Είχε σοβαρότερες δουλειές από το να τιμά στοιχειωδώς την προβλεπόμενη αμοιβή του ή τις ψήφους που είχε αποσπάσει. Είχε να βγαίνει στην τηλεόραση. Και να εξαπολύει «γραφικές ανοησίες». Οτι λατρεύει τη χούντα που τυράννησε τη Βραζιλία επί είκοσι χρόνια, κάνοντας ένα μόνο λάθος: δεν καθάρισε με συνοπτικές διαδικασίες 30.000 ανθρώπους. Οτι λατρεύει και τον Πινοσέτ, και γενικά όλους τους Λατινοαμερικανούς δικτάτορες. Οτι λατρεύει επίσης το «στρατηγικό μυαλό» του Χίτλερ. Οτι τα βασανιστήρια είναι ευλογία Θεού. Οτι οι ιθαγενείς του Αμαζονίου είναι παράσιτα, οι δε Αφροβραζιλιάνοι τεμπελχανάδες, άποψη που μάλλον δεν πληροφορήθηκαν οι τόσοι σπουδαίοι μαύροι ποδοσφαιριστές της Βραζιλίας που στρατεύτηκαν υπέρ ενός άθλιου ρατσιστή, που τους υποτιμά και τους περιφρονεί. Οτι η ευγονική προσφέρει φτηνές λύσεις για να σωθούμε από τα «παράσιτα», μαζί βέβαια με την «ανάπτυξη», δηλαδή την πλήρη καταστροφή του Αμαζονίου, που θ’ αφήσει τους υπάνθρωπους ιθαγενείς δίχως ζωτικό χώρο και θα επιτρέψει στους επενδυτές (υπέροχους λευκούς, τι άλλο) να απαλλάξουν τη χώρα από τον… σοσιαλισμό. Οτι οι γυναίκες δεν αξίζουν ίσες απολαβές με τους άντρες. Οτι οι Αφρικανοί και οι Ασιάτες πρόσφυγες είναι λύματα. Οτι ομοφυλοφιλία και παιδεραστία είναι ένα και το αυτό. Οτι αν έχανε τις εκλογές, δεν θα αποδεχόταν το αποτέλεσμα και θα καλούσε τον στρατό να επέμβει, για να επιβάλει «τον νόμο, την τάξη και τις χριστιανικές αξίες». Αυτό είναι το πιστεύω του Μπολσονάρο, ένα άθροισμα από κάθε άλλο παρά ακίνδυνες «γραφικές ανοησίες». Το κύριο σύνθημά του, «Η Βραζιλία πάνω απ’ όλα», είναι πολύ πιο κοντά στο επαίσχυντο «uber alles» απ’ ό,τι τα παρόμοια συνθήματα των μισαλλόδοξων που θριαμβεύουν σε δύο ηπείρους. Η Ακροδεξιά επελαύνει. Δεξαμενή της η ήττα της σοσιαλδημοκρατίας, η εν εξουσία φθορά και διαφθορά της λατινικής Αριστεράς και οι ψηφοθηρικές ερωτοτροπίες της θεσμικής Δεξιάς με ακροδεξιές πολιτικές.
τα ιερά και τα όσια της ολιγαρχίας
οι προτάσεις της κοινοβουλευτικής ομάδας του συριζα άνοιξαν και επίσημα την ατζέντα της συνταγματικής αναθεώρησης. Το τι θα κάνει η νέα δημοκρατία και πώς θα διαχειριστεί τη συζήτηση αυτή παραμένει άγνωστο. η γραμμή της κάθετης πόλωσης, που έχει επιλέξει το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης, καθώς και η σταθερή του άρνηση να μπει σε οποιονδήποτε διάλογο με την κυβέρνηση, για οποιοδήποτε θέμα και μέχρι να επιτρέψει η εξουσία στους “νόμιμους ιδιοκτήτες της χώρας”, δεν αφήνει ιδιαίτερα περιθώρια για αισιοδοξία. Πόσο μάλλον όταν πίσω από την αδιαλλαξία αυτή κρύβεται μια βαθύτατη πολιτική και προγραμματική ανεπάρκεια και η αδυναμία της να τοποθετηθεί πάνω σε σοβαρά θεσμικά ζητήματα. Σε κάθε περίπτωση, τα συνταγματικά “ιερά και όσια” της Ν.Δ. πρέπει να θεωρούνται λίγο έως πολύ δεδομένα. Είναι η προστασία των επενδύσεων από κάθε περιβαλλοντικό και χωροταξικό περιορισμό, καθώς και από κάθε νομοθεσία που κατοχυρώνει εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα. Είναι το δικαίωμα των επιχειρηματιών να μπουν στο εμπόριο πτυχίων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης -και μάλιστα με κρατική χρηματοδότηση. Είναι η άρση της μονιμότητας στο Δημόσιο, που θα γυρίσει τη χώρα στο πελατειακό κράτος τής προ του 1909 εποχής. Και, βεβαίως, είναι η διατήρηση του σημερινού αναχρονιστικού πλαισίου των σχέσεων της Εκκλησίας με το κράτος, που τροφοδοτεί την ακροδεξιά δεξαμενή ψήφων της Ν.Δ.
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1524″]
