Οι χαζοί στη ρουλέτα διπλασιάζουν συνεχώς το ποντάρισμα μέχρι να γυρίσει το σερί. Και καταστρέφονται. Κάποιοι σήμερα παίζουν έτσι με την πολιτική ομαλότητα. Βάρδα μη γίνει καμιά στραβή.
Το ποντάρισμα του γνωστού πολιτικού αρχηγού και του πασίγνωστου ευεργέτη του είναι στα πολιτικά fake news και την προσωπική απαξίωση του αντιπάλου. Γιατί ο εθνικισμός (το προηγούμενο σιγουράκι τους στο πολιτικό στοίχημα) βγήκε να πληρώνει κάτι Βελόπουλους και αυτοί πήγαν κουβά.
Το ποντάρισμα πάλι στράβωσε. Δεν έχω τα πρωτογενή στοιχεία των δημοσκοπήσεων αλλά όλοι έχουμε καταλάβει τι δείχνουν. Ωστόσο δεν υπάρχει πια καιρός να ξαναλλάξουν το στοίχημα τους, να το γυρίσουν ας πούμε στον κεντρώο φιλελευθερισμό. Οπότε απλώς διπλασιάζουν τα ποσά στο ίδιο στοίχημα. Πιο fake news, φουλ στη δολοφονία χαρακτήρων. Κάθε τρεις μέρες και το χοντραίνουν περισσότερο. Άρα δεν αποδίδει και πάλι στις δημοσκοπήσεις, αλλιώς θα κράταγαν τη συνταγή που κερδίζει.
Όμως, ακριβώς όπως ο παίχτης που χάνει και επιμένει να διπλασιάζει το ποσό, έχουν αρχίσει να χάνουν τον έλεγχο. Οπότε γίνεται επικίνδυνο και γι αυτούς αλλά και για εμάς όλους κι ας μην είμαστε εθισμένοι στον τζόγο.
Δεν υπάρχει άραγε κανένας στο περιβάλλον του επίδοξου πρωθυπουργού να του πει να προσέχει πόσο δυναμιτίζει το κλίμα; Δηλαδή ότι σίγουρα υπάρχουν ανεγκέφαλοι οπαδοί του που παίρνουν τοις μετρητοίς τα ανήκουστα που διασπείρει και φανατίζονται άμετρα.
Επίσης, αν στις μετρήσεις στο τέλος αυτής της βδομάδας βγει ότι δεν αποδίδει ούτε η λάσπη για τους τεθνεώτες του Τσίπρα, ποια θα είναι η συνέχεια; Δεν ξέρω αν μπορεί να πέσει κι άλλο το επίπεδο της λασπολογίας χωρίς να δοκιμαστεί η (μεγάλη μέχρι στιγμής) ψυχραιμία της αποδώ πλευράς.
Το κυριότερο και το πιο επικίνδυνο όμως είναι άλλο. Ότι για το παιχνίδι τους δεν αποφασίζει ο επίδοξος πρωθυπουργός αλλά ο πασίγνωστος ευεργέτης του. Ακόμη και αν στην ΝΔ συνέλθουν ή φοβηθούν να παίζουν με τα σπίρτα σε πυριτιδαποθήκη, ο άλλος θα κάνει ότι θέλει και θα τους σύρει. Γιατί το δικό του παιχνίδι είναι τελικά διαφορετικό, δεν τον νοιάζει ούτε αν θα μπορεί να γίνει ξανά πολιτικός διάλογος στη χώρα ούτε βέβαια … η υστεροφημία του.
Από τη μια έχουμε τον πολιτικό χώρο της αριστεράς – κεντροαριστεράς και από την άλλη τις μεθοδεύσεις ενός ολιγάρχη. Μια μετα-νεωτερική συνθήκη δηλαδή, αλλά «πού να σου εξηγώ». Αναγκαστικά, αντί για την ενδελεχή ανάλυση της κατάστασης, επιστρέφουμε στο παλιό θεώρημα του Α. Παπανδρέου, του Λακλάου στην πραγματικότητα. Απέναντι στον ολιγάρχη, ο μόνος θεσμός που απομένει είναι ο λαός. Θα δούμε στις 26.
