Στην επίπονη προσπάθεια μιντιαρχών, δημοσιογράφων,πολιτικών και συνταγματολόγων που τρεις μέρες τώρα προσπαθούν να πείσουν ότι μπορεί να είναι νόμιμο αλλά δεν είναι ηθικό και ότι καταδολιεύεται το πνεύμα του Συντάγματος από τον ορισμό προέδρου και εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, από σήμερα το πρωί προστέθηκαν οι σχεδόν απειλητικές εκκλήσεις προς τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας προκειμένου να μη συναινέσει ο ίδιος στην απόφαση της επιλογής και του διορισμού της ηγεσίας του Αρείου Πάγου.
Δύο πράγματα όμως… ξεχνούν να αναφέρουν όλοι στις τοποθετήσεις τους.
Πρώτον ότι ήδη οι προτεινόμενοι έχουν επιλεγεί με ψήφο από τη Βουλή στις διασκέψεις των προέδρων, χωρίς κανενός είδους αντιρρήσεις στα πρόσωπα από κανένα κόμμα και
δεύτερον το τι ακριβώς προβλέπει ο Νόμος Καστανίδη για τη σχετική διαδικασία (βλ. αναλυτικά στη σημερινή έντυπη έκδοση της «Εφ.Συν.»).
Αυτή η μικρή «αβλεψία» έχει προφανώς τις αιτίες της, όπως και οι έξαλλες κραυγές πολλών από εκείνους που έχουν ήδη μεγάλες εμπλοκές με τη δικαιοσύνη και ίσως θεωρούν ότι αν η Ν.Δ. με το ΚΙΝ.ΑΛΛ. επιλέξουν την ηγεσία του ανώτατου δικαστηρίου μπορεί να προκύψει για πολλούς επιεικέστερη μεταχείριση.
Ως γνωστόν, χειραγώγηση στη δικαιοσύνη μπορεί να κάνει μία κυβέρνηση και όχι μία απερχόμενη κυβέρνηση που οδεύει πιθανότατα προς την αντιπολίτευση.
Αυτές λοιπόν είναι οι μικρές, πλην όμως σημαντικές, παραλείψεις στην επιχειρηματολογία όσων επιθυμούν την ακύρωση των αποφάσεων της Βουλής.
Αυτές είναι οι παραλείψεις που οδηγούν εύλογα κάθε πολίτη να σκεφτεί ότι άλλα είναι τα κίνητρα των αντιρρήσεων και όχι ο δήθεν σεβασμός στην ανεξαρτησία της δικαιοσύνης.
