iloveithaki.gr / jun 8th 2019
επισημάνσεις / σχόλια:
- μα -λένε οι έγκυροι αναλυτές- έτσι ο συριζα θα μείνει στην αντιπολίτευση. το θέλουμε; όχι. αλλά αν είναι να κάνουμε τα καραγκιοζιλίκια των προηγούμενων και να δημιουργήσουμε κι εμείς ένα πελατειακό σώμα με γραφειοκράτες και επιλεκτικές σχέσεις με οικονομικά συμφέροντα, να λείπει
- «είμαστε μπροστά σε μια κρίσιμη μάχη για το μέλλον αυτού του τόπου», και καθήκον του συριζα είναι να κάνει καλύτερη οργανωτική δουλειά. θα πρέπει να αρχίσει άμεσα μια καμπάνια για την κινητοποίηση φίλων και υποστηρικτών
- η νδ παρουσιάζει το πιο ταξικό, αντεργατικό και αυταρχικό της πρόσωπο (νόμος και τάξη). τυχόν δε εκλογική επικράτησή της θα συνιστά ιστορική παλινδρόμηση στα όρια της σύγχρονης τραγωδίας σε βάρος των πολλών αριθμητικά, αλλά δικαιωματικά, κοινωνικά και οικονομικά σε εμφανή υστέρηση
- δεν είναι η ώρα της εσωστρέφειας για τον συριζα, αλλά της μεγαλύτερης δυνατής εξωστρέφειας, αφού τώρα προέχει να δώσουμε συσπειρωμένοι την επικείμενη κρισιμότατη μάχη, υπερασπιζόμενοι τόσο το μεγάλο έργο της κυβέρνησης όσο και τη στρατηγική επιλογή της προοδευτικής συμμαχίας, με το βλέμμα στραμμένο και στις μετεκλογικές εξελίξεις.
- τα κυβερνητικά και κομματικά στελέχη της αριστεράς δεν μπορούν να επικαλούνται το ηθικό πλεονέκτημα της αριστεράς, αλλά να το αποδεικνύουν, χωρίς αλαζονικές συμπεριφορές
επιλογή πραγματικών ειδήσεων:
η ολιγαρχία του πλούτου και των μμε θα εξουσιάζει
είναι γνωστό ότι η βουλή που θα προκύψει μετά την 7η Ιουλίου 2019 θα είναι Αναθεωρητική του Συντάγματος. Δηλαδή θα ολοκληρώσει την όλη αναθεωρητική διαδικασία. Δηλαδή μείζονα θεσμικά και πολιτικά θέματα, όπως η θρησκευτική ουδετερότητα του κράτους, η διεύρυνση των ατομικών δικαιωμάτων, η νέα αρχιτεκτονική του πολιτεύματος προς την κατεύθυνση της άμεσης δημοκρατίας, ο κρατικός έλεγχος επί των δημοσίων αγαθών, η αρχή της αναδιανομής του εισοδήματος υπέρ των πολλών και οικονομικά αδύναμων και άλλα θα κριθούν στη βάση των νέων (;) συσχετισμών. Αυτό πρέπει να τονισθεί με ιδιαίτερη έμφαση ενώπιον του εκλογικού σώματος. Ο πρωθυπουργός, κατά τη διάρκεια της παρελθούσας προεκλογικής περιόδου, έθεσε εμφαντικά το πρόβλημα της μεταδημοκρατίας. Δηλαδή πρόβλημα μείζονος αλλοίωσης του δημοκρατικού πολιτικού συστήματος, όπου μια ολιγαρχία του πλούτου και ΜΜΕ ουσιαστικά εξουσιάζει -γι’ αυτό και υποστηρίζεται ότι η Αριστερά μπορεί να κατακτά την κυβέρνηση όχι όμως και την εξουσία-, ώστε το θεσμικό σύνολο να καθίσταται τόσο ως προς τις δομές του όσο και ως προς τα πρόσωπα, ένα κατά τα φαινόμενα σύστημα διακυβέρνησης.
ο συριζα είναι το μεγαλύτερο κόμμα της ευρωπαϊκής αριστεράς
έχω την πεποίθηση ότι το «φαινόμενο συριζα», που αποτελεί αντικείμενο μελέτης σε πολλά εκπαιδευτικά ιδρύματα και ερευνητικά κέντρα της Ευρώπης, δεν πρόκειται να εκλείψει, έστω και αν υποστεί προσωρινές ήττες. Μάταια τα αμαρτωλά πρώην κυβερνητικά κόμματα, και κυρίως η Ν.Δ., ποντάρουν σε στρατηγικές ήττες για την σύγχρονη δημοκρατική Αριστερά, που αυτοπροσδιορίζεται ως Αριστερά του 21ου αιώνα, δηλαδή Αριστερά με μέλλον. Είναι αλήθεια ότι δεν μας εγκαρδιώνουν οι εκλογικές επιδόσεις της Αριστεράς στην Ευρώπη, που στο Ευρωκοινοβούλιο θα έχει τώρα τη μικρότερη ομάδα, ενώ παλαιότερα ήταν τρίτη δύναμη. ‘Όμως, ας μη μας διαφεύγει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, παρά τη βαριά πρόσφατη ήττα του, παραμένει συγκριτικά το μεγαλύτερο κόμμα της Ευρωπαϊκής Αριστεράς, με την εξαίρεση του ΑΚΕΛ στην Κύπρο, το οποίο διεκδίκησε την πρώτη θέση από την κυβερνώσα κυπριακή Δεξιά, εκλέγοντας πρώτη φορά έναν Τουρκοκύπριο στο Ευρωκοινοβούλιο, δεχόμενο για την επιλογή του αυτή σφοδρότατες επιθέσεις από τους Ελληνοκύπριους εθνικιστές. Να συγχαρούμε, λοιπόν, το ΑΚΕΛ για τη μεγάλη νίκη του και το ρίσκο που ανέλαβε, κάτι που έκανε και η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, με την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών, η οποία στο μέλλον θα αποδειχθεί πολύ ευεργετική, ιδιαίτερα για την ελληνική Μακεδονία. Με βάση τα προαναφερθέντα, ο ΣΥΡΙΖΑ καλείται και πάλι να δώσει την μάχη των εκλογών της 7ης Ιουλίου για λογαριασμό και της ευρωπαϊκής Αριστεράς. Άλλωστε, ήταν η δική μας ιστορική εκλογική νίκη, το 2015, που επέδρασε καταλυτικά για πολιτικές ανακατατάξεις προς τα αριστερά, τόσο στην Πορτογαλία όσο και στην Ισπανία. Ακόμα και στο Εργατικό Κόμμα Βρετανίας είχε επίδραση το «φαινόμενο ΣΥΡΙΖΑ», το οποίο είχε επικαλεστεί και ο σημερινός ηγέτης του κόμματος Τζέρεμι Κόρμπιν, έναντι των δεξιόστροφων «μπλαιριστών.
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1745″]
