iloveithaki.gr / oct 2nd 2018
με λίγα λόγια: κανένας εθνικιστής δεξιός δε νοιάζεται για την πραγματικότητα, όταν αυτή δεν εξυπηρετεί τα συμφέροντά του και τα συμφέροντά του πάντα είναι η εξουσία και η χειραγώγηση των κοινωνιών, με όπλο τη μισαλλοδοξία.
moto: «η ελλάδα κατάφερε να επιτύχει στο μέγιστο τα αιτήματά της. δεν είναι αξιοπρεπές να γίνουν αποδεκτά όλα τα ελληνικά αιτήματα και τελεσίγραφα».ιβάνοφ
σχόλια ημέρας:
coratge, θάρρος, αντοχή
οι άνθρωποι που κουβαλούν βάρος στις πλάτες, ένα βάρος αθέατο στους άλλους, περπατούν συνήθως σκυφτοί και ζηλεύουν τους στητούς ώμους των άλλων ανθρώπων. Ο κάθε ένας από αυτούς έχει στις πλάτες του μια μικρή «Γη» που πολλές φορές τον κάνει να γονατίζει και άλλες φορές τον κάνει να απορεί κι ο ίδιος με τη δύναμή του. Ωστόσο η φύση δεν μας έχει δώσει υπερφυσικές δυνάμεις. Ισως μόνο μία. Το κουράγιο. Αλλά και η πηγή που «τρέχει» κουράγιο πολλές φορές στερεύει. Ξαφνικά όμως, εκεί που δεν το περιμένεις έρχεται ξανά. Κι είναι περίεργη αυτή η δύναμη, πηγάζει από το απόθεμα των άλλων ανθρώπων. Το κουράγιο από την ιταλική λέξη coraggio (θάρρος, αντοχή) προήλθε από μια παλαιά προβηγκιανή γλώσσα coratge με ρίζα βαθιά στη λατινική cor (καρδιά). Αυτή είναι η πηγή λοιπόν, η καρδιά μας. Η καρδιά που σε κάνει να αντέχεις το βάρος στις πλάτες. Δεν είναι ένα καλά γυμνασμένο κορμί. Η καρδιά είναι που κρύβουν οι άνθρωποι μέσα τους ανεξάρτητα από τη σωματική τους διάπλαση ή τη γεμάτη τσέπη τους. Το να σου στερούν το μέλλον είναι η μέγιστη οδύνη. Αν το μέλλον χαθεί, το παρόν δεν έχει καμιά σημασία. Οι άνθρωποι που σηκώνουν τα μεγάλα βάρη το ξέρουν καλά. Γιατί το βάρος που σηκώνουν στην πραγματικότητα είναι η αγάπη τους για τη ζωή και τους ανθρώπους τους. Γι’ αυτό αντέχουν. «Υπό το άχθος της μοναξιάς, υπό το άχθος της δυστυχίας το βάρος, το βάρος που κουβαλούμε είν’ η αγάπη» / κυρ μπεϊόγλου
το όφελος από τη σταθεροποίηση της περιοχής μας
όταν τα πολιτικά ζητήματα, ειδικά αυτά της εξωτερικής πολιτικής, γίνονται «ταυτοτικά» προβλήματα, δεν μπορούν να επιλυθούν εύκολα. Διότι, όταν δημιουργείς στην κοινωνία θέμα «εθνικής ταυτότητας», «εθνικής συνείδησης» κ.ά., το ζήτημα τίθεται υπεράνω πολιτικής. Παραπέμπει στο φαντασιακό και σε υπαρξιακά ιδεολογήματα, «ποιος είμαι», «από πού προέρχομαι», «πού πάω». Εκεί ο ορθολογισμός δεν μπορεί να εισχωρήσει. Το ελληνικό πολιτικό σύστημα, με λίγες τιμητικές εξαιρέσεις, μετέτρεψε το μακεδονικό ζήτημα -μετά το 1991- σε ένα τέτοιο πρόβλημα. Σχεδόν σε θέμα «εθνικής ύπαρξης» και «εθνικής επιβίωσης». Αφησε να αιωρείται ακόμα και η αίσθηση κάποιας σοβαρής απειλής για τη χώρα μας. Καλλιέργησε μύθους και αυταπάτες. Διόγκωσε υπέρμετρα ένα απλό ζήτημα διαπραγμάτευσης και συνεννόησης, χωρίς μείζονες διαστάσεις. Παρεμφερείς ευθύνες έχει και μέρος των πολιτικών δυνάμεων στην π.γ. Δημοκρατία της Μακεδονίας. Ας πάρουμε την απόφαση ότι ο συμβιβασμός αυτός είναι αναγκαίος. Το όφελος από τη σταθεροποίηση της περιοχής μας, μέσω της εξομάλυνσης των σχέσεων και της ενσωμάτωσης των δυτικών Βαλκανίων σε ευρωπαϊκούς θεσμούς και διεθνείς οργανισμούς, θα είναι πολλαπλό για όλους μας. Αντιθέτως, το κόστος από τις συνέπειες να πορεύεται η χώρα μας με όλα τα μέτωπα ανοιχτά, θα είναι πολύ σοβαρό. Γιατί αυτό είναι το πραγματικά κρίσιμο θέμα. Και πρέπει να είμαστε οι επισπεύδοντες, όχι αυτοί που «κρατάνε καθυστέρηση»… \ θ τσίκας
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1496″]
