η κακοποίηση του λόγου του Χριστού στο όνομα της εξουσίας
«Αγάπα τον πλησίον σου».
Τέσσερις λέξεις. Δεν χρειάζονται μετάφραση.
Κι όμως, η σύγχρονη Δεξιά και κυρίως της Ακροδεξιά κατάφερε σχεδόν να τις αντιστρέψει:
φάε τον πλησίον σου — κι αν μπορείς, ζωντανό.
Μιλούν για Θεό, πατρίδα, οικογένεια και χριστιανικές αξίες.
Αλλά ο Χριστός δεν είπε «αγάπα τον ισχυρό».
Μίλησε για τον φτωχό, τον πεινασμένο, τον άρρωστο, τον ξένο, τον κατατρεγμένο.
Κι εδώ αρχίζει το κατηγορητήριο.
Δεν μπορείς να προσκυνάς τον πλούτο και να επικαλείσαι Εκείνον που στάθηκε δίπλα στον φτωχό.
Δεν μπορείς να κάνεις την υγεία εμπόρευμα και να μιλάς για τον άρρωστο.
Δεν μπορείς να αφήνεις τον εργαζόμενο απροστάτευτο και να υμνείς την οικογένεια.
Δεν μπορείς να καλλιεργείς φόβο για τον ξένο και την ίδια ώρα να κρατάς ψηλά τον σταυρό.
Δεν μπορείς να κάνεις την εξουσία θρησκεία και τον Χριστό προεκλογική αφίσα.
Εδώ δεν έχουμε απλώς πολιτική υποκρισία.
Έχουμε κακοποίηση του ίδιου του λόγου του Χριστού.
Παίρνεις το «αγάπα» και το κάνεις ανταγωνισμό.
Παίρνεις το «μοιράσου» και το κάνεις συσσώρευση.
Παίρνεις τον πλησίον και τον κάνεις εχθρό.
Και στο τέλος παίρνεις έναν Χριστό που στάθηκε με τους αδύναμους και τον βάζεις να φυλάει τα συμφέροντα των δυνατών.
Αυτό είναι το κακούργημα.
Όχι απέναντι σε μια παράταξη.
Απέναντι στο ίδιο το νόημα των λέξεων που επικαλούνται.
Γιατί ο Χριστός δεν χρειάζεται κομματική ταυτότητα.
Χρειάζεται μόνο να διαβάσουμε τι είπε.
Και τότε το κατηγορητήριο γίνεται πολύ απλό:
αν δεν αγαπάς τον πλησίον σου, τουλάχιστον άσε τον Χριστό έξω από τη δουλειά.
— δδμανιάς
«η αφορμή για το σχόλιό μας – ολόκληρη η συζήτηση και το ιστορικό».
«Ο πόνος του πλησίον είναι η δοκιμασία κάθε πίστης.» δδμανιάς
