Άντζυ Ντίκινσον | 29.02.2016 | 06:24
Οι πεολειχίες της Δευτέρας είναι πράξεις εμπρηστικές, αναρχικές και προβοκατόρικες γι’ αυτό τις προτείνω αδιακρίτως και επί τούτου. Για το άντε γαμηθείτε της υπόθεσης και για την υπέρμετρη κοροϊδία προς το κατεστημένο: κοίτα, εγώ χαρίζω οργασμούς, υγραίνω το λαιμό μου και δεν είναι καν οχτώ η ώρα πρωινό Δευτέρας, φάε τη σκόνη μου μιζέρια.
Οφείλουν λοιπόν να είναι πεολειχίες υπερπαραγωγή, να τη δηλώνεις την πρόθεση στο βλέμμα και στο ξεκούμπωμα παραλλήλως, να γελάει και ο άντρας λίγο και να κάθεται πειθήνια στην πολυθρόνα που θα τον βάλεις και να κοιτάζει αδηφάγα όπως γουστάρουν πάντα. Να μην τον αφήνεις από τα μάτια σου για αρχή κι αυτός να σου σπρώχνει λίγο το κεφάλι με τα δύο χέρια μέχρι να χαθεί και να παραδωθεί εντελώς, αυτό το χάσιμο το πλήρωνα με πολλά καλά στον κόσμο.
Να χαθεί και να μη βλέπει μόνο να ανασαίνει και να χτίζεται η λαχτάρα του πιο πολύ όπως δηλώνει ο αναστεναγμός του και το ακανόνιστο της ροής της ανάσας του με κάθε πίεση της γλώσσας και κάθε γλυκερό πέρασμα από τα βουναλάκια και τις πτυχές του φαλλού και κάθε μίμηση διείσδυσης, αλλά πιο στενής, πιο στολισμένης από τα χείλη και πιο δραματικής, κάθε ρουφήγματος που τον μπερδεύει και κάθε έκρηξης του σπέρματος όταν έρχεται ο οργασμός, μια, δυο, τρεις, τέσσερις φορές, όσες θέλει ο φαλλός για να ξεδώσει κι εσύ να μην αφήσεις τίποτα να ξεφύγει όλα να τα μαζέψεις και να τα καταπιείς σε βάθος.
Να μην τον αφήνεις εντελώς στην ησυχία του μετά παρά να τον αγαπάς με απαλότητα και μια προσοχή στους όρχεις, που γουστάρουν λίγο, λίγο ζάλισμα, μετά τον οργασμό. Καλημέρα να του λες, να την πιάσουμε από τα μαλλιά τη Δευτέρα και να πηγαίνεις για εσπρέσσο και αυγά με μπέικον.
Δειτε επίσης:
Περί θερμοχωρητικότητας των υλικών ή πηδήματος του μεσονυχτίου
