“αγάντα” θιακέ

* john steinbeck

διον διομ μανιάς | 17η απρ 2016

μια φορά κι ένα καιρό είχα πει σε κάποιον καρεκλοκένταυρο θιακό
– μπορεί να είναι λάθος αλλά είναι η άποψη μου
τι ήθελα και το είπα, έγινε μπλε και μου είπε αγριεμένος
– μη μου πεις ότι έχεις και άποψη
η αρχομανία των ίδιων και των ίδιων στο θιάκι, δημιουργεί αναξιοκρατία και εκφασισμό καταργώντας τον πλουραλισμό και την ελευθερία των ιδεών, με σκοπό τον εύκολο πλουτισμό ολίγων γνωστών και την ένδεια των πολλών.
η ανάγκη αυτών των ατόμων να ελέγχουν την κοινή γνώμη δημιουργεί ομάδες ακολούθων, “ρουφιάνους των καφενείων” τους λέγανε την εποχή των τσιφλικάδων.
ομάδες αδίστακτων ηλιθίων για τριμόψυχα.
η έκφραση άποψης τους αγριεύει όπως το κόκκινο τα βόδια και κάνουν τη ζωή δύσκολή σε κείνους που το αποτολμούν, τους περιθωριοποιούν με στοχευμένες και μεθοδευμένες προσπάθειες με σκοπό το φόβο (ακόμη και την αυτοκτονία) για να διαιωνίζεται ο λήθαργος των προβάτων μέχρι να οδηγηθούν στο χασάπη.
έτσι οι θιακοί κατάντησαν να σκιάζουνται να εκφραστούν έναντι των διεφθαρμένων για να μη ντροπιάζουνται και κρατούν την άποψη τους σαν πολύτιμο αγαθό και στάση ζωής και δεν την μοιράζουνται για να είναι ήσυχοι αυτοί κ η οικογένεια τους.

π.χ. είναι βδελυγμία, είναι απέχθεια, είναι φρικιαστικό, είναι ανοσιούργημα να σχολιάζεις θιακά θέματα ή αιρετικούς αιρετούς θιακούς στο iloveithaki

χουα χα χα χα χα χα  φίλε μου
κάποιος είπε
* “ η επιθυμία για πλουτισμό σε παγώνει για πάντα στο εγώ και ξεχνάς το εμείς”

και κάποιος άλλος

“but as year follows year, more old men disappear. and someday no one remember them”

foolish people