After the body is buried, mourners return to the deceaseds home
for the feast. Because a funeral service typically lasts four
hours, appetites have peaked. No manner of bad weather
will discourage the crowd.σχόλιο στο άρθρο “γιατί δεν πάω σε κηδείες”
Συντάκτης: aris
Διάολε παρέσαι με τα άρθρα σου!
Λοιπόνε έχω πάει στου κόσμου τσι κηδείες από 7-8 χρονών.
Άλλοτε για να χτυπάω τσι καμπάνες, άλλοτε στα εξαπτέρυγα, άλλοτε να κρατάω το θυμιατό του παπά (με το αζημίωτο πάντα).
Έχω παρακολουθήσει σοβαρές τελετές, μα είδανε τα μάτια μου και πολλά ευτράπελα.
Ενήλικας δεν πηγαίνω σχεδόν ποτέ γιατί εκ της εμπειρίας μου βαρέθηκα να βλέπω γελοιότητες.
Άλλο να συμπαρασταθείς σε κάποιον σε μια δύσκολη πραγματικά στιγμή και άλλο όλο αυτό το νταβαντούρι.
Και που να πας και να πέσεις σε μοιρολογήτρες, άλλη γελοιότητα!
Εκεί που έχει αξία να πας είναι στη Πελοπόννησο που έχει πάντα γεύμα!
Πίνεις το κονιακάκι σου πρώτα, τρως το ψαράκι σου έπειτα, συμπληρώνεις με κρασάκι και φεύγεις άμα πρόκειται για συνηθισμένη περίπτωση τραγουδώντας λες και ήσουνα σε αρραβώνα!
Και άμα λάχει ρίχνεις και κάνα «μικρό» γιατί η ζωή προχωράει.
Λοιπόνε ο πατέρας μου τη μάνα μου σε μια κηδεία τη γνώρισε, μου το είχε ξομολογηθεί. Άρα ξέρω τι λέω…
Χωρίς τη κηδεία σιγά μη και υπήρχα εγώ τώρα.
Και ένας κολλητός μου στη κηδεία του πατέρα της τα ξανάφτιαξε με τη μετέπειτα σύζυγό του εκεί που για πολύ καιρό είχανε γίνει κοψίδια.
Το δάκρυ σε γυναικείο ματάκι γαρ.
Όλα σχετικά λοιπόνε…
Υ.Γ.
Να τρέμεις φίλε μου όταν δεν θα είναι πλήρεις ημερών οι γονείς σου γιατί όταν θα είναι τότε να χαίρεσαι που πρόφτασαν να ζήσουν. Εγώ αυτά τα γνώρισα πολύ νωρίς.
Ελπίζω να κατάλαβες…
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα χα.
άσχετο:
έτσι μπράβο
