σχόλιο στο άρθρο “η θρησκεία είναι ένα θεραπευτικό ψεύδος”
Συντάκτης: aris
Αν και συζήτηση επί του θέματος του θρησκευόμενου είναι σαν να λέμε χαίρε βάθος αμέτρητο, ας κάμουμε μια προσπάθεια προσέγγισης τουλάχιστον.
Αρχικό και ουσιώδες πρόβλημα είναι ότι για να συζητήσεις κάτι τέτοιο πρέπει οι απέναντί σου να ανήκουν στο ποσοστό εκείνο που έχει συμβιβαστεί και κατανοήσει ότι γεννήθηκαν όντα με την ιδιότητα του άνθρωπου.
Πόσοι τώρα αντέχουν να το κατανοήσουν?
Πιστεύω ελάχιστοι και φταίει ο κατασκευαστής για αυτό όχι οι άνθρωποι φυσικά.
Το ερώτημα που τίθεται είναι αν συμφέρον της ανθρωπότητας είναι να αντιμετωπίσει με ρεαλισμό την πραγματική φύση της.
Προσωπική μου άποψη ποτέ των ποτών, γιατί απλά η έλλειψη ψυχολογικών αντοχών θα δημιουργήσει χειρότερα από τα σημερινά αποτελέσματα.
Το μεγάλο πρόβλημα όμως που δημιουργείται στην ανθρωπότητα με την ύπαρξη θρησκειών είναι ότι κάθε θρησκεία δημιουργεί μια ξεχωριστή ποιότητα πολιτισμού και αντί οι ανώτερες βαθμίδες αυτών (των θρησκειών) άρα οι πεπαιδευμένοι κατά μίαν έννοια, να προσπαθήσουν να προσεγγίσουν τις θρησκείες προς τα καλά στοιχεία των ένθεν και ένθεν πολιτισμών πράττουν ακριβώς το αντίθετο.
Αντί να απορρίπτουν τον κακό οπαδό τους απορρίπτουν κυρίως τον «άπιστο» και κατά δεύτερο λόγο τον άθεο.
Και ο αντιθέτου θρησκείας (τύχη είναι σε ποια θρησκεία ανήκει ο καθένας) «άπιστος», μπορεί να είναι η καλύτερη περίπτωση ποιότητας συνανθρώπου, το αυτό βέβαια και κάποιος άθεος.
Δεν νομίζω ο καλός κ΄αγαθός άνθρωπος να έχει σχέση με την αθεΐα ή την πίστη σε οποιοδήποτε Θεό.
Το γιατί τώρα οι θρησκείες δεν μπορούν να φτιάξουν τον τέλειο κόσμο του Χριστού παράδειγμα, ή του Σωκράτη ή του οποιοδήποτε σωστού Θεού ή ανθρώπου στην κρίση και στην παιδεία του καθενός.
Δεν φταίνε οι κακοί Θεοί πάντως αλλά οι κακοί «πιστοί» άνθρωποι.
Τα ΚΑΛΑ και ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ και … (αυτό έτσι τυχαία μου ήρτε).
Χουά χα χα χα χα χα χα χα χα χα
