δδμανιάς: κ είναι η γιορτή μου σήμερα, και τι διάολο θυμήθηκα

έρημα μου-νιάτα που-τσαλακωθήκατε

iloveithaki | dec 17th 2016

by ddmanias

μας πείρε το βράδυ με την κουβέντα στη πλατεία
απαγορευόταν η κυκλοφορία μετα τις 20:00 ώρα,
είμαστε μαθητές στο Ν.Γ.Ι. (ναυτικό γυμνάσιο ιθάκης), αρχές δεκαετίας του 60.
άντε τώρα ν απαγορεύσεις σε 17χρονα να βγαίνουν το βράδυ
η απαγόρευση έκανε πιο ελκυστική την νυχτερινή μας έξοδο, κυκλοφορούσαμε στους πίσω δρόμους, δεν μπορούσαμε να μείνουμε στην πλατεία.
πήραμε το στενό ανηφορικό δρομάκι συνεχίζοντας την κουβέντα μας
– δεν θα φύγουμε ποτέ από την κνε και το κκε, τ ορκίζεσαι;
– τ ορκίζομαι, και τι; να γίνω δεξιός;
– οι πατεράδες μας είναι φτωχοί εργάτες, κι εμείς φτωχοί θα μείνουμε.
– εγώ θα πάω στην αμερική, να ζήσω λίγο καλύτερα, αλλά τα πιστεύω μου δεν θα τ αλλάξω για τίποτα
– το εύχομαι αν και δεν το πιστεύω

μετά απο 30 χρόνια
είχε 25 χρόνια τώρα στην αμερική κι ερχόταν συχνά στο θιάκι για κανα μήνα συνύθως καλοκαίρι.
ήμουν καπετάνιος κι ότα ξεμπαρκάριζα ερχόμουν στο θιάκι για κανα μήνα.
– πως πάει φίλε μου
– πως να πάει; μ ένα κομπιούτερ μέρα νύχτα παίζω στο χρηματιστήριο ότι έχω αλλά δεν τα πάω καλά
– και γιατί έτσι;
– για να κερδίσεις πρέπει να ρισκάρεις κ η γυναίκα μου δεν μ αφήνει
– εννοείς να παίξεις τα δικά της λεφτά
– ε ναι τα δικά μου τα έχω χάσει προ πολλού, εσύ
– με διώξανε από το κκε
– καλά σου κάνανε, δεν έφευγες που σου έλεα, αλλά γιατί;
– τι να σου λέω τώρα, ταξίδευα στη ρωσία κάνα εξάμηνο και την γνώρισα. έτυχα σε μια κ.ο.βα. στο βαθύ όταν ξεμπαρκάρισα και με πίεζαν να τους πω τι είδα. και τι δεν τους είπα νομενκλατούρα, αστυνομοκρατία, νεποτισμός, ανισότητα, κοινωνική αδικία, φτώχεια, αλκοολισμός, πορνεία (είχες την καλύτερη με λίγες τσίχλες), και ότι σε λίγα χρόνια θα καταρρεύσει το καθεστώς (όπως κι έγινε).
– ε μα και συ, με το δίκιο τους, δεν αφήνεις άγιο ν αγιάσει, έτσι κάνεις μ ούλους κι ούλα, θα το φας το κεφάλι σου
– γιατί αν πεθαίνω για νερό θα μου δώσει κανείς να πιω; μόνο από την δουλεία μου ζω, κι αυτό με φτάνει.

κ είναι η γιορτή μου σήμερα, και τι διάολο θυμήθηκα