Ο/Η aris άφησε ένα νέο σχόλιο για την ανάρτησή σας “ένα τσάφ μόνο με τον καποδίστρια και μετά σκοτάδι“:
Ένα τσαφ με το Καποδίστρια και σε ποιους καιρούς, όταν οι πατρόνοι βούλιαξαν την Ελληνική επανάσταση για να πάρουν τη κατάσταση στα χέρια τους.
Το Ελληνικό αίμα χυνόταν και κάποιοι γλένταγαν και το έπιναν σαν καινούργιοι δράκουλες εις υγεία των κορόιδων.
Τότε και αν ήταν χειρότερη κατάσταση από τώρα.
Μη κοιτάς που ποτέ δε θα τη μάθουμε γιατί όποιος μαθαίνει την πραγματική ιστορία έχει παραδείγματα να αποφεύγει τις κακοτοπιές.
Από τότε για να μη πω από πολύ πιο πριν γιατί θα ανοίξω πληγές, μάθαμε τη πατρονία.
Έχουμε λοιπόν και λέμε φίλε.
Τρεις πατρόνες τότε τρεις και σήμερα.
Προσωπικά πιστεύω ότι παγκοσμιοποίηση με θετικά αποτελέσματα για τον πλανήτη δε μπορεί να υπάρξει γιατί θα φτιαχτεί ένα φρούτο ώριμο στο πιάτο των διεθνών συμφερόντων. Αυτό λέει η απλή λογική και πρακτική.
Άρα καταλήγω σε συνασπισμούς κρατών, συμμαχίες που λέγανε παλιά γιατί μόνο το σκυλί στη ζούγκλα καμιά τύχη δεν έχει, το ξεσκίσανε.
Έχεις λοιπόν τρείς διεθνείς επιρροές αυτή τη στιγμή, ενώ λίγο πριν είχες δύο.
Τώρα ξεπετάχτηκε και η Ευρώπη, το παλιό τσουτσέκι της Αμερικής έχει κομμάτι από την πίττα!
Το αν είναι οι Γερμανοί καβάλα που λένε, φυσιολογικό από πολλές πλευρές, αλλά το αφήνω για άλλη φορά.
Έχεις λοιπόν να παίξεις μπάλα με δύο βετεράνους πάτρονες και με ένα νεοσύστατο που κανείς δε γνωρίζει αν είναι πατρόνος ή εξ΄ ανάγκης σύμμαχος, ο καιρός θα δείξει.
Προσωπικά προτιμώ την ελπίδα του άγνωστου παρά τη σιγουριά ότι θα είμαι οσφυοκάμπτης.
Τα κόμματα στην Ελλάδα όπως και οι μεγαλοκαρχαρίες είναι χωρισμένα στους τρείς πατρώνους.
Δε ψηφίζεις πρόσωπα, δε ψηφίζεις κόμματα, δεν ψηφίζεις ιδεολογίες, πατρώνο ψηφίζεις και επιλέγεις.
Ανεξάρτητο κόμμα με αξιώσεις πρακτικά δε μπορεί να υπάρξει και όποιος το πιστεύει βρίσκεται εκτός τόπου και χρόνου.
Πάνω σε αυτή τη βάση ας κάτσει ο κάθε Έλληνας να σκεφτεί τι τον συμφέρει περισσότερο.
Και θα πρέπει η «μικρή οδαλίσκη» να κόψει το αλλού τρως αλλού πίνεις αλλού πας και το δίνεις.
Αλλιώς και θα μας πηδ@νε και φράγκο δε θα έχουμε.
Όλα αυτά τα γράφω μέσα από την πιο γενική προσωπική μου άποψη ότι δυστυχώς κανένας συνασπισμός δυνάμεων όποιος και να είναι, σε όποιο μέρος και αν έχει βάση δεν λειτουργεί για ένα κόσμο πιο όμορφο.
Απλά πάνω στις «κόντρες» κερδίζεις κάτι καλύτερο.
Αυτή είναι η μοίρα του ανθρώπου ανέκαθεν.
Το μη χείρον βέλτιστον λοιπόν.
Ανάρτηση από τον/τη aris στο I love Ithaki. gr τη 20 Ιανουαρίου 2013 – 10:02 μ.μ.
