οι επαναστάτες του καφενείου στο θιάκι δεν μπορούν να διαχειριστούν το μέλλον του νησιού.
του: διον. διομ. μανιάόπως λες κι εσύ, ζήσαμε καλά φίλε
είχαμε όμως τα προσόντα, είχαμε τ αντισώματα
γεννηθήκαμε ανάμεσα από ένα παγκόσμιο κι ένα εμφύλιο πόλεμο, μεγαλώσαμε μέσα στη συμφορά, τη δυστυχία και τη φτώχεια.
ζήσαμε μια δικτατορία σ όλο της το μεγαλείο, αλλά δουλέψαμε και δουλεύουμε πολύ, γυρίσαμε όλο τον κόσμο πενήντα φορές (εδώ θέλει και λίγη τύχη) κι ακόμη έχουμε την υγεία μας και συνεχίζουμε.
δεν έχουμε απαιτήσεις.
πολλές φορές μας αρέσει πιο πολύ με τα λίγα.
τούτα τα χοντρούλικα του καναπέ, που μάθανε να τ αρπάζουν κοροϊδεύοντας τον κόσμο, μόλις τους πεις να κάνουν κάτι, κάνουν επανάσταση στα καφενεία (καφετέριες), τα ξέρουν όλα, όταν όμως δεν έχουν να φάνε ή αυτοκτονούν ή γίνονται ρουφιάνοι της κοινωνίας τους, δεν δέχονται το συλλογικό, το θεωρούν αποτυχία.
θέλουν μόνο το χρήμα για να μπορούν να γαμάνε και να δέρνουνε, να βγάζουνε τ απωθημένα τους, τα κόμπλεξ τους, να γίνονται αποδεκτοί από τους ομοίους τους, τους πλουτοκράτες.
ορισμένα μάλιστα είναι και αριστεροί, κι αγαπάνε και τον σαβόπουλο κλπ, κι είναι αριστεροί γιατί τους έμεινε απ όταν δεν είχαν φράγκο, τ αρπάξανε οι πατεράδες τους όμως, μάθανε κι αυτοί κι αρπάξανε περισσότερα, το σκεφτήκανε καλύτερα και δεν το παίζουν πλούσιοι, ξύπνια τα λυκάκια, επαναστάτες του κώλου που λες, άχρηστοι συνήθως και με πλάτες αλλονών, έχουνε τα κότσια και κουνιούνται, αντί να κάτσουνε ήσυχοι στ αυγά τους.
θα μου πεις, ποιος είσαι εσύ που κρίνεις τους πάντες και τα πάντα;
και θα σου πω κι εγώ ότι:
θυμάσαι την φέτα που μας έδινε η μάννα μας όταν σχολάαμε για μεσημεριανό;
συνήθως μου έβαζε λάδι, αλάτι κι ένα χλωρό σκόρδο στο άλλο χέρι, που το προσφάϊζα για να με φτάσει να φάω όλη τη φέτα.
οι πιο πολλοί όμως στη φέτα τους εβάζανε νερό με λίγη ζάχαρη η αλάτι.
παίρναμε τη φέτα και βγαίναμε στο δρόμο να την φάμε μαζί με τ άλλα παιδιά, βλέπαμε τι τρώει ο καθένας, όταν όμως είχαμε κάτι καλό το τρώαμε κρυφά, για να μην το δούνε οι άλλοι και ζηλεύουνε, γιατί σου ζητάανε κι σε ποιόν να πρωτοδώσεις.
κι αυτό πολύ λίγοι το κάνουν φίλε μου.