Κανείς δεν είναι σίγουρος για τίποτα. Οχι βέβαια για τη διαφορά του πρώτου από το δεύτερο κόμμα, ούτε καν για τη σειρά των κομμάτων.
Το μόνο ασφαλές πολιτικό συμπέρασμα που εξάγεται από τα ποιοτικά και τα ποσοτικά στοιχεία των δημοσκοπήσεων που θα γίνονται και θα δημοσιεύονται μέχρι την παραμονή των ευρωεκλογών/αυτοδιοικητικών εκλογών είναι ότι τα δύο μεγάλα κόμματα θα κινηθούν σε ιστορικά χαμηλά ποσοστά για τα δεδομένα του διπολισμού στη χώρα μας, ότι θα πιεστούν το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ, και θα πριμοδοτηθούν, άλλα λίγο και άλλα περισσότερο, όλα τα κόμματα που εκφράζουν διαμαρτυρία (εκτός ίσως από τους ΑΝΕΛ, που φαίνεται να καταγράφουν απώλειες).Αναλυτές των μετρήσεων και κομματικοί παράγοντες συμφωνούν ότι η αδιευκρίνιστη ψήφος αποτελεί καθοριστική παράμετρο για τη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος, ενώ αντιλαμβάνονται ότι είναι πάρα πολλοί όσοι θα αποφασίσουν τι θα ψηφίσουν την τελευταία στιγμή, ακόμη και όταν περάσουν πίσω από το παραβάν. Αυτό είναι ένα νέο δεδομένο που δεν έχει μεγάλη σχέση με τις ελληνικές παραδόσεις, αλλά συνδέεται με τη ρευστότητα της εποχής και την κρίση εμπιστοσύνης στις σχέσεις πολιτών και πολιτικού συστήματος.
Η ΝΔ θα επιμείνει στην επιχείρηση «καλά νέα» γύρω από την οικονομία, προκειμένου να συσπειρώσει τους ψηφοφόρους που ελπίζουν, ο ΣΥΡΙΖΑ θα προαναγγέλλει νέο μνημόνιο. Το ΠΑΣΟΚ-Ελιά προσπαθεί να πάρει κάποια από τα πολιτικά κέρδη που φέρνει η έξοδος στις αγορές και η διανομή κοινωνικού μερίσματος από το πρωτογενές πλεόνασμα, η ΔΗΜΑΡ βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, η αντοχή της Χρυσής Αυγής παραμένει αστάθμητη, το ΚΚΕ πιθανολογείται ότι θα βγει ενισχυμένο και το Ποτάμι έχει κάνει τη μεγάλη έκπληξη, διεκδικώντας ακόμη και διψήφιο ποσοστό.
Η συνεργασία της Δράσης με τη Δημιουργία Ξανά αναμένεται να φέρει αξιοπρεπή καταγραφή, το Σχέδιο Β του Αλέκου Αλαβάνου, η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, οι Οικολόγοι και το κόμμα Πολύδωρα παλεύουν για να αφήσουν το ίχνος τους στον πολιτικό χάρτη και όλα δείχνουν ότι είναι η ώρα των «μικρών», χωρίς να μπορεί να προβλεφθεί πώς και αν αυτό θα εκφραστεί στην κάλπη.
Παρά την πόλωση, από πολλές πλευρές εκτιμάται ότι η αποχή θα είναι μεγάλη και θα έχει σημασία το περιεχόμενό της – ποιες ηλικίες και κοινωνικές κατηγορίες δεν θα ασκήσουν το εκλογικό τους δικαίωμα είτε από αδιαφορία είτε από απογοήτευση ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πλεονέκτημα στις νεαρές ηλικίες, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ στους ηλικιωμένους, που κατά κανόνα δεν απέχουν από την εκλογική διαδικασία.
Το βέβαιο είναι ότι μέσα σε όλη αυτή τη φασαρία η προεκλογική περίοδος είναι επί της ουσίας βουβή, με την έννοια ότι ο μεγάλος πρωταγωνιστής, το εκλογικό σώμα, κρατά πολλά κομμάτια του κλειστά και δυσκολεύει τις επαγγελματικές εκτιμήσεις.