γράφει: διον διομ μανιάς
οι τέσσαρες κατηγορίες θιακών
– αυτοί που όταν με βλέπουν χαμογελούν, γιατί χαίρονται που με βλέπουν
– αυτοί που δεν θέλουν να με βλέπουν και με κοιτούν με κακία και επιθετικά
– αυτοί που όταν με βλέπουν γελούν ειρωνικά
– αυτοί που με κοιτούν ανάλογα με τι γράφω
βέβαια υπάρχουν κι άλλες μικρότερες κατηγορίες όπως:
- αυτοί που δεν με γνωρίζουν
- αυτοί που με κοιτούν αδιάφορα
όπως καταλαβαίνεται οι περισσότεροι είναι αυτοί που δεν θέλουν να με βλέπουν μπροστά τους και καλά κάνουν τι διάολο θέλω κι ανακατώνομαι εκεί που δεν με σπέρνουν.
μα εγώ σκέφτομαι:
– Η βία στο περιβάλλον συγκαλύπτεται μόνο με ψέματα και τα ψέματα συντηρούνται μόνο με τη βία και τον εισαγγελέα. (παράφραση διον διομ μανιάς )
– Δυο που ήταν χωροφύλακες βαρούσανε έναν που δεν ήταν χωροφύλακας. (Νίκος Χουλιαράς, 1940 -, συγγραφέας, ζωγράφος, ποιητής (από τον “Λουσία”, 1979))
– Αν τα νέα, μια χώρας είναι πάντα καλά, τότε οι φυλακές αυτής της χώρας είναι γεμάτες με καλούς ανθρώπους. ( Daniel Patrick Moynihan, 1927-2003, Αμερικανός Γερουσιαστής)
– Παντού, από τη λαϊκή κουλτούρα μέχρι το προπαγανδιστικό σύστημα, υπάρχει μια συνεχής πίεση να κάνουν τους ανθρώπους να πιστέψουν ότι είναι άσχετοι και ότι ο μοναδικός τους ρόλος είναι να υποστηρίζουν αποφάσεις και να καταναλώνουν. ( Noam Chomsky, 1928-, Αμερικανός γλωσσολόγος & ακτιβιστής )
– Όταν ο φασισμός θα έρθει στο θιάκι, θα είναι τυλιγμένος σε μια σημαία και θα κρατάει ένα σταυρό. ( παράφραση διον διομ μανιάς )
– Ένα νησάκι, δέκα άνθρωποι είναι το θιάκι, τι διάολο δεν μπορούμε να τους κοροϊδεύουμε. ( διον διομ μανιάς )
– Για μένα το λοιπόν, πιο εκπληκτικό και πιο επιβλητικό και πιο μυστηριακό και πιο μεγάλο
είναι μια κοινωνία που την εμποδίζουν να βαδίζει εκεί που θέλει, μια κοινωνία που την αλυσοδένουν. ( Ναζίμ Χικμέτ, 1901-1963, Τούρκος ποιητής )
– Γιατί χαίρεται ο κόσμος και χαμογελά πατέρα; (από τον ύμνο της ΕΟΝ, της νεολαίας του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου )
βέβαια όλ αυτά ισχύουν για όλη την ελλάδα, για όλον το κόσμο, μα στο νησί ζω και πάντα θ αναρωτιέμαι…….
Ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά
να την ξεμοναχιάσει μες στη νύχτα;
ουρλιάζουν και σφυρίζουν φορτηγά
σαν ψάρι μ’ έχουν πιάσει μες στα δίχτυα
Για κάποιον μες στον κόσμο είν’ αργά
ποιος τη ζωή μου, ποιος την κυνηγά;
Ποιος τη ζωή μου, ποιος παραφυλά
στου κόσμου τα στενά ποιος σημαδεύει;
πού πήγε αυτός που ξέρει να μιλά
που ξέρει πιο πολύ και να πιστεύει;
υ.γ. εύχομαι να ξεπεράσω σύντομα κάτι εμπόδια και να μπορώ να είμαι πιο συγκεκριμένος.