aris: η κρίση είναι προϊόν πολιτικού ελλείμματος και προβληματικών ελίτ

σχόλιο στο άρθρο “για να γίνεις άντρας”

Συντάκτης: aris

Ωραίο άρθρο!

Ωραίες και εύστοχες σκέψεις!

… «Αν, ακόμη, η κρίση δεν είναι αποκλειστικά προϊόν διεθνούς συγκυρίας αλλά πολιτικού ελλείμματος, προβληματικών ελίτ, κοινωνικής παιδείας, θεσμικής ανεπάρκειας και πολιτισμικής υστέρησης, τότε η οικονομική αποτυχία δεν φέρνει απλώς εθνικές υποχωρήσεις, είναι η ίδια ο ορισμός της πιο μεγάλης εθνικής υποχώρηση»…

Και φυσικά αν κάποιος πιστεύει ότι υπάρχουν διεθνείς συγκυρίες για εδώ και πολλά χρόνια, είναι βαθειά πολιτικά νυχτωμένος άσχετα αν η αρθρογράφος κάνει για ευνόητους λόγους «ντρίπλα» .

Οι τύχες του κοσμάκη οδεύουν εκεί που οδεύουν σχεδιασμένες με χάρακα, διαβήτη και μοιρογνωμόνιο.

Και ποιόν δαγκώνουν πρώτο τα φίδια?

Τον ξυπόλυτο.

Και ποιος θεωρείται ξυπόλυτος άρα εύκολος για δάγκωμα?

Αυτός που του λείπουν όλα τα αναφερόμενα στο παραπάνω κομματάκι αυτού του άρθρου.

Ας αναλογιστεί ο καθένας μας λοιπόν τις ευθύνες του αλλά με ποια παιδεία θα τις αναγνωρίσει τάχα??

Και οι αρχαίοι Έλληνες νίκησαν στο Μαραθώνα αλλά η παιδεία τους ήταν τέτοια ώστε η κοινωνία τους να είναι προετοιμασμένη, πειθαρχημένη με οικονομικές αντοχές που συνδυασμένα με την Ελληνική  ανδρεία πέτυχαν το θαύμα.

Και τότε υπήρχαν προδότες και Πέμπτη φάλαγγα και εσωτερικοί αντίπαλοι, όμως υπήρχαν όλα τα άλλα που χρειάζονται  σε ένα λαό για να μεγαλουργεί.

Εμείς εδώ και πολλά χρόνια φάγαμε εντέχνως το δόλωμα της ξαφνικής οικονομικής ευμάρειας, καβαλήσαμε το καλάμι και δεν ξέραμε ούτε νοιαστήκαμε για το τι γίνεται γύρω μας.

Ποιός φρόντισε αλήθεια να μας ξεστραβώσει?

Και γιατί δεν μας ξεστράβωσε?

Από ποιούς ζητήθηκαν ευθύνες όταν εδώ 15 και βάλε χρόνια ακόμα και ο κάθε απλός αλλά «ψαγμένος» πολίτης καταλάβαινε ότι κάποιοι κάτι του κρύβουν?

Και σήμερα τί αποφάσεις να ληφθούν?

Αν είναι οικονομικά ριζοσπαστικές θα προκληθεί για κάποιο χρονικό διάστημα φυσιολογικά χάος, πράγμα που  θα διευκολύνει κάποιους που μας περιμένουν στη γωνία για να αρπάξουν ό,τι ακριβώς τους συμφέρει και ορέγονται χρόνια τώρα.

Και τέλος – τέλος  ανήκουμε σε μια ένωση κρατών που το ένα προσπαθεί να εκμεταλλευθεί τις αδυναμίες του άλλου ή κάνω λάθος?

Πού αποβλέπει η μη στήριξη τουλάχιστον των συνόρων μας  ή καλύτερα ποιά συμφέροντα εξυπηρετεί?

Χωρίς να είμαστε άμοιροι ευθυνών όπως προείπα, αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι είμαστε για κάποιους οι μακάκες της υπόθεσης και εύχομαι το μέλλον να με διαψεύσει και έτσι να με χαροποιήσει τα μάλα σαν άνθρωπο και σαν Έλληνα.