05.06.2018, 14:53 | εφσυν
Ολο και πυκνώνουν οι πολεμικές ιαχές πολλών ΜΜΕ και της Ν.Δ. (κατά κύριο λόγο) και μοιάζει σχεδόν να αποζητούν ακόμα και το παραμικρό γεγονός προκειμένου να αποδείξουν ότι στην Ελλάδα βασιλεύει η ανομία, η οποία προέκυψε πρόσφατα και φυσικά αφού ανέλαβε η σημερινή κυβέρνηση.
Ασφαλώς οι οργανωμένες επιθέσεις με μολότοφ σε αστυνομικές κλούβες προσφέρονται ως αφετηρία για την ενίσχυση της πολεμικής αυτής εκστρατείας, που «παίρνει μπάλα» και την κάθε μη βίαιη ή απλά συμβολική ακτιβιστική ενέργεια όλων εκείνων που αντιδρούν στα άδικα και τα κακώς κείμενα. Η απάντηση της δημοκρατικής πολιτείας στις σχεδιασμένες και επαναλαμβανόμενες αυτές ενέργειες πρέπει να μην πέσει στην παγίδα της εκατέρωθεν κλιμάκωσης της βίας. Χρειάζεται ψυχραιμία και μεγάλη προσοχή.
Το να τσουβαλιάζονται κάθε είδους αντιδράσεις και να αναδεικνύονται ως μείζονα συμπτώματα ανομίας ακόμα και περιστατικά όπως καταλήψεις, αλληλέγγυες κινήσεις σε πρόσφυγες, μοίρασμα προκηρύξεων, μπογιές ή γκράφιτι σε κτίρια κ.λπ. έχει εμφανώς άλλο στόχο από τις όποιες σκέψεις για τον τρόπο αποφυγής επικίνδυνων για όλους καταστάσεων.
Το να μπαίνει στην ίδια «μιντιακή» μοίρα η οργανωμένη ρίψη μολότοφ εναντίον αστυνομικών με το κάψιμο, για παράδειγμα, μιας σημαίας υποβαθμίζει το πρώτο και μεγαλοποιεί το δεύτερο. Θυμίζουμε εδώ ότι το 1995 στα βίαια επεισόδια που κατέληξαν στη σύλληψη 500 φοιτητών και μαθητών που κατέφυγαν στο Πολυτεχνείο κάηκε μια ελληνική σημαία ενώ την ίδια στιγμή ξυλοκοπήθηκε on camera αγρίως από αστυνομικούς ένας ανήλικος, ο οποίος ήδη είχε συλληφθεί, βρισκόταν στο έδαφος και φορούσε χειροπέδες. Τότε επιχειρήθηκε και πάλι μέσω των καναλιών να εξισωθούν οι δύο αυτές ενέργειες με τα πλάνα της καμένης σημαίας να αναμεταδίδονται εκατοντάδες φορές.
Η χρήση του εθνικού συμβόλου τυλιγμένου στο στειλιάρι ενός χρυσαυγίτη είναι άραγε ανεκτή από την κοινωνία μας και κυρίως από τα ΜΜΕ; Πόσες φορές προβάλλονται τα πλάνα των «παιδιών» με τις ελληνικές σημαίες στις μπλούζες και τις σιδηρογροθιές στο χέρι;
Θυμίζουμε εδώ τι είχε γράψει σε ανάλογη περίπτωση ακόμα και ο συντηρητικός Αμερικανός αρχιστράτηγος Κόλιν Πάουελ με αφορμή το κάψιμο της αμερικανικής σημαίας: «Εχουμε δίκιο να ξεσηκωνόμαστε όταν κάποιος επιτίθεται ή βεβηλώνει τη σημαία μας. Ελάχιστοι Αμερικανοί κάνουν παρόμοιες πράξεις και, όταν το επιχειρήσουν, υφίστανται τη δίκαιη αποδοκιμασία των συμπολιτών τους. Μπορεί να καταστρέφουν ένα κομμάτι πανί, αλλά δεν μπορούν να θίξουν το σύστημα των ελευθεριών μας, το οποίο επιτρέπει αυτή τη βεβήλωση».
Οπως είχε πει, εξάλλου, ο διάσημος Αμερικανός, αστροναύτης και αργότερα γερουσιαστής, Τζον Γκλεν, στενός φίλος του Τζ. Κένεντι: «Κακά τα ψέματα, όσοι επιμένουν να ταυτίζουν το έθνος με τα σύμβολά του είναι εκείνοι που δεν έχουν καμιά πολιτική και εθνική σιγουριά. Τον πατριωτισμό τους τον αντλούν μόνο από τα σύμβολα και τον εξαντλούν σ’ αυτά. Στο βάθος κρύβεται μια αμήχανη φοβία και ένα εθνικό αίσθημα κατωτερότητας».
Το ίδιο δηλαδή που ενέπνεε τους χουντικούς συνταγματάρχες στο να επιβάλουν βίαιο «εκπατριωτισμό» με τον υποχρεωτικό σημαιοστολισμό της Ελλάδας των Ελλήνων Χριστιανών.
