Βαγγέλης ΣπυράκηςΤο φαινόμενο της βίας και της εγκληματικότητας είναι σύμφυτο με την κοινωνική πραγματικότητα που μας περιβάλλει. Ως τέτοιο δεν μπορεί παρά να απασχολεί και να προβληματίζει ολόκληρο το κοινωνικό σύνολο.
Το οξύμωρο είναι ότι η βία σε βάρος ανθρώπων του ποδοσφαίρου και η αντιμετώπισή της δεν δείχνει να σοκάρει κανέναν. Και τα περί του αντιθέτου γραφόμενα μάλλον είναι υποκριτικά και «υποχρεωτικά». Το φαινόμενο της βίας, οπαδικής, ή άλλης, δεν πρέπει ούτε να μεγιστοποιείται, ούτε να υποβαθμίζεται. Όμως στην Ελλάδα γίνεται και αυτό.
Όλοι έχουν συμφιλιωθεί με το τέρας της βίας. Καίγονται, γήπεδα, δίνονται ραντεβού θανάτου, σπάνε στο ξύλο διαιτητές, πέφτουν πυροβολισμοί απειλούν δημοσιογράφους, «με κομμένη την ανάσα» παρακολουθεί ξαφνικά η κοινωνία τα περιστατικά, όλοι καταδικάζουν, όλοι περιμένουν να ξαναμπεί το μαχαίρι στο κόκκαλο- απαιτώντας δικαιοσύνη- στην πορεία ξεθυμαίνει το γεγονός, ξεχνάμε και το μαχαίρι έχει σπάσει ίσα με 100 φορές!
Το φαινόμενο της ωμής βίας στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν έχει κάνει ποτέ πτωτική πορεία. Στην πραγματικότητα, έχει ρίζες βαθιές και ολοένα μεγαλώνει. Ορίστε το παλμαρέ των επιθέσεων σε Έλληνες διαιτητές.
Θα ήταν τολμηρό αν η ίδια η ομοσπονδία, αποφάσιζε παραδείγματος χάρη, να διακοπεί επ’ αόριστον το πρωτάθλημα, αρχής γενομένης από τους αγώνες του Σαββατοκύριακου, σε ένδειξη διαμαρτυρίας για το περιστατικό. Να δείξουν εκείνοι πρώτοι ότι θέλουν πραγματικά εξυγίανση στο ελληνικό ποδόσφαιρο, να σταματήσουν τα κρούσματα, οι επιθέσεις… Αλλά μπα που τέτοια τύχη. Για όλα φταίει η πολιτεία…που δεν παίρνει μέτρα, κι όταν αυτή παίρνει τότε γίνεται αντάρτικο, με το σκεπτικό ότι επεμβαίνει στα εσωτερικά της.
Κι ενώ η βία θεωρείται κάτι επαχθές, όλοι μας μεγαλώσαμε σε μία κοινωνία που την θεωρούμε από αναγκαίο κακό έως μέρος της καθημερινότητας, αντί να γίνει κάτι τώρα για να αποτραπεί, καθόμαστε στα αυγά μας γιατί… «πού να μπλέκεις τώρα».
Κι αν οι συνέπειες για το επόμενο θύμα μιας τέτοιας επίθεσης που θα σχετίζεται με το ποδόσφαιρο θα είναι μεγαλύτερες;
Είπαμε έχουνε συμφιλιωθεί όλοι με την ιδέα. Και σε όλο αυτό ευθύνεται η πλειοψηφία των συμμετεχόντων στο ποδόσφαιρο που πίσω από τη συμφιλίωση με το τέρας της βίας, της τρομοκράτησης, της επιβολής του φόβου, κρύβουν το δικό τους φόβο και την αγωνία για το αύριο (τους) στο χώρο.
Κι όπως έχει δηλώσει ο Ιταλός πρόεδρος της επιτροπής διαιτησίας της FIFA, Πιερλουϊτζι Κολίνα, «το κακό πρέπει να χτυπηθεί στη ρίζα του, διαφορετικά στο μέλλον θα προκύψει… λειψανδρία στο επάγγελμα. Το σίγουρο είναι ότι όσοι βρίσκονται σε υψηλό επίπεδο, πρέπει να στείλουν το μήνυμα στις ρίζες του αθλήματος». Και ο Ιταλός δεν αναφερόταν σε κρούσματα βίας σε προηγμένα πρωταθλήματα, αλλά έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου προς την Ελλάδα.
Και εδώ τι κάνανε; Βρήκανε λύση λέει και επιλέξανε ξένους διαιτητές, Πορτογάλο αρχιδιαιτητή για την ΚΕΔ και λύθηκε το πρόβλημα. Αμ δε…
Ο επικεφαλής της ΚΕΔ, Βίτορ Μέλο Περέιρα, είπε στην δήλωση του για την επίθεση που δέχτηκε ο διαιτητής Θανάσης Τζήλος, πως η εξέλιξη αυτή ξεπερνά κάθε όριο και υπενθυμίζει πως είχε αναφερθεί, πρόσφατα, στο bullying που, όπως είπε, δέχονται οι Έλληνες διαιτητές. Από την άλλη όμως έστειλε email στους διαιτητές προφανώς για να προλάβει αποχή (σ.σ η απόφαση διαιτητών και βοηθών της Σούπερ Λίγκα είναι οριστική, παρουσιάζονται αμετακίνητοι στην θέση τους για αποχή από τα παιχνίδια του Σαββατοκύριακου) και τους ενημέρωσε ότι «έχουμε αποφασίσει -ΚΕΔ, ΕΠΟ, Souper League- να λάβουμε όλα τα ενδεδειγμένα μέτρα, προκειμένου η κατάσταση να αλλάξει άμεσα».
Δηλαδή ξανά στα θρανία… όλοι μαζί για να βρούνε το «γιατρικό»; Τελικά τι τους εμποδίζει να βρουν λύση και να κοινοποιήσουν αποφασισμένα μέτρα για την άμεση αλλαγή;
Aπλά περιμένουν να ξεχαστεί το γεγονός, μέχρι τον επόμενο χτύπημα στον επόμενο διαιτητή, το επόμενο χτύπημα στα γήπεδα, το επόμενο ραντεβού θανάτου και να ξαναπαίξουν την ίδια κασέτα πάταξης της ποδοσφαιρικής μαφίας… Και όλοι εμείς απλοί θεατές να το επικροτούμε για ιδιοτελείς οπαδικούς σκοπούς!
