Οι Βάτραχοι
Αν εξαιρέσουμε ότι βγήκα με ομπρέλα να περπατήσω στα Κομποθεκράτα και κόντεψα να βρεθώ στα Ομαλά πετώντας πάνω απ’ την Κρανιά σαν τη Μαίρη Πόπινς, κατά τ’ άλλα πέρασα ένα ήρεμο ΠαρασκευοΣαββατοΚύριακο.
Γράφει ο Αριστοτέλης Μπατιστάτος(*)
Δυστυχώς δεν μπόρεσα να παρευρεθώ στην παρουσίαση της Ρόδης Κράτσα την Παρασκευή γιατί την ίδια ώρα είχαμε συνεδρίαση στην Οργάνωση Μελών ΣΥΡΙΖΑ Κραναίας. Και λαοθάλασσα πάντως δεν το λες. Πιο πολλοί ήμασταν εμείς στα γραφεία της Λ. Βεργωτή και δεν είχαμε και επίσημους. Άσε που αν κάναμε όλοι μαζί κοινή φορολογική δήλωση δεν μας κόβω να υπερβαίναμε ούτε το αφορολόγητο του Ευκλείδη.
Η δήλωση πάντως του ΠΣΚ έγινε από τον Θεόφιλο το Σάββατο το βράδυ στον ετήσιο χορό των Αστυνομικών Υπαλλήλων. Θα μου πείτε, έκανε δήλωση ο Μιχαλάτος; Κατά το «πορτόνι» πάντα. Όρκο δεν παίρνω. Η αλήθεια είναι πάντως πως και εγώ νόμιζα ότι έχει δεσμευθεί με πενταετή όρκο σιωπής σαν τους Πυθαγόρειους φιλόσοφους. Και τι είπε; Ότι εύχεται οι εκλογές του 2019 να φέρουν αλλαγές σε όλα τα επίπεδα και παντού.
Με τις λοιπές αλλαγές δεν θα ασχοληθώ γιατί ως πιο κοσμογονικές βλέπω τον Θόδωρο να ξυρίζει το μουστάκι και την Αφροδίτη να γίνεται ξανθιά. Στον Δήμο όμως θα συμφωνήσω μαζί του πως πρέπει να γίνουν αλλαγές σε όλα τα επίπεδα και παντού. Η μεγαλύτερη αλλαγή βέβαια κατά την άποψη τη δική μου, των Πυθαγόρειων και όχι μόνο είναι πως πρέπει να ξεκινήσει από τον ίδιο. Το ερώτημα αν ότι είναι νόμιμο είναι και ηθικό, δεν εμφανίστηκε στην πολιτική φιλοσοφία από τον Γιώργο Βουλγαράκη για την υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου. Είναι πολύ παλαιότερο και εμφανίσθηκε με διάφορες μορφές στην Αρχαία Ελληνική Γραμματεία. Όταν ακόμα δεν υπήρχαν μίντια, όμιλοι επιχειρήσεων και οικονομικά συμφέροντα (αυτά υπήρχαν και τότε στην Αρχαία Αθήνα, αλλά όχι στην έκταση της σημερινής Κεφαλονιάς).
Ως εκ τούτου θα τον προέτρεπα απολύτως φιλικά και ειλικρινά να μην είναι εκ νέου υποψήφιος. Για δύο λόγους. Πρώτον γιατί δεν έχει να αποδείξει σε κανέναν τίποτα και δεύτερον γιατί η πολιτική δεν είναι χόμπι. Ειλικρινά εύχομαι να μεγαλώσει τις επιχειρήσεις του (και για τον ίδιο και για τους εργαζόμενους σε αυτές) αλλά η ανάμιξη με την Πολιτική ανθρώπων οι οποίοι δεν έχουν μάθει να συγκρούονται με αυτό που εν πολλοίς ονομάζουμε «μεγάλα συμφέροντα» είναι πέραν της Πολιτικής Ηθικής. Τη «Πολιτικής» Ηθικής επαναλαμβάνω για να μην παρεξηγηθώ.
Ο Αριστοφάνης στους Βάτραχους είπε πως «Η Πόλις ημών ανεμεστώθη δημοπιθήκων εξαπατώντων τον Δήμον», για να συνδέσει την Πολιτική με τη διαπλοκή στην μετά Περικλή εποχή. Ο Θεόφιλος Μιχαλάτος έχει δυστυχώς όλες τις προδιαγραφές για «δημοπίθηκος» (δημοπίθηκος = δημαγωγός στη γλώσσα του Αριστοφάνη – δεν σχολιάζω τον άνθρωπο Μιχαλάτο και δεν θα το έκανα ποτέ).
Ή έστω θα μπορούσε όταν κάνει δηλώσεις να είναι απολύτως συγκεκριμένος για το τι εννοεί «αλλαγές και παντού». Εγώ πάντως είμαι.
=====
- (*)Ταξίαρχος ε.α.
- Συγγραφέας – Πολιτικός Επιστήμονας
- Μέλος της Γραμματείας του Τμήματος Εργατικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ
Πηγη φωτο εξωφυλλου : Σπαθάρης Ευγένιος-Οι Βάτραχοι του Αριστοφάνη
