της θάτσερ θα γίνει

Δεν πρόλαβε να ολοκληρωθεί ούτε η καταμέτρηση των αποτελεσμάτων της Κυριακής και τα στελέχη της ΝΔ και των παλιών κυβερνήσεων φαίνεται πως ξεκίνησαν, εμφανώς συντονισμένα, την επιχείρηση προγραμματικής αποδόμησης του κοινωνικού κράτους, προαναγγέλοντας την εφαρμογή του προγράμματος της ΝΔ εμπνεύσεως ΔΝΤ. Θεωρώντας ότι έχουν την πολιτική νομιμοποίηση για την επιβολή ενός τέτοιου οικονομικού μοντέλου, ήδη,  «πυροβολούν» καθημερινά μία – μία  τις πρωτοβουλίες, επιβεβαιώνοντας τώρα (αν και προεκλογικά το απέφευγαν) ότι θα τις καταργήσουν σε περίπτωση που πάρουν την εξουσία.

«Η ρύθμιση των 120 δόσεων, όπως κάθε ρύθμιση, υπονομεύει την εθνική οικονομία, αλλάζει την κουλτούρα των πληρωμών και όσον αφορά στον υγιή ανταγωνισμό γίνεται τροχοπέδη για τις συνεπείς επιχειρήσεις και το συνεπή πολίτη»  υποστήριξε στο 12ο Insurance  Conference ο τομεάρχης Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης της ΝΔ, Γιάννης Βρούτσης. Mάλιστα προανήγγειλε ένα «νεοφιλελεύθερο» πρόγραμμα που θα παράγει «πλούτο», δίνοντας τα «περιθώρια άσκησης κοινωνικής πολιτικής». Σε πιο απλά ελληνικά, ότι τα χαμηλά στρώματα θα συμπιεστούν και πάλι για να φοροελαφρυνθούν οι επιχειρήσεις και -αν αυξήσουν τα κέρδη τους- να επιστρέψουν κάτι ως φιλοδώρημα.

«Τα περιθώρια χρηματοδότησης των συντάξεων είναι πλέον στενά» ισχυρίστηκε στο ίδιο συνέδριο ο Κεντρικος Τραπεζίτης Γιάννης Στουρνάρας, βάζοντας ανοιχτά στο τραπέζι το ασφαλιστικό τύπου «Πινοτσέτ»,  που επαγγέλεται ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Παράλληλα έστρωσε το χαλί για την ιδιωτικοποίηση της Υγείας. «Το κράτος δεν μπορεί να παρέχει όλες τις υπηρεσίες υγείας», είπε και παράλληλα προανήγγειλε την αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης. Άλλωστε, από τον τίτλο και μόνο του συνεδρίου μπορεί κανείς να συμπεράνει ότι εκεί κυοφορείται η ιδιωτικοποίηση του ασφαλιστικού συστήματος και της περίθαλψης ώστε να συρρικνωθεί δραστικά το κοινωνικό κράτος, για το οποίο υπάρχει όπως φαινεται εμφανής απέχθεια.

Ούτε κάποια κρυφή ατζέντα υπάρχει από τη ΝΔ, πλέον, ούτε κάτι καινούριο επαγγέλλεται καθώς πρόκειται για παλιές και αποτυχημένες συνταγές που ενδημούν σε μοντέλα ΔΝΤ και χώρες όπου εφαρμόζονται θεραπείες σοκ, όπως στη Λατινική Αμερική. Άλλωστε, όταν η Ελλάδα χρεοκόπησε, τα ίδια πρόσωπα υποστήριζαν ότι ο το ΔΝΤ θα έσωζε τη χώρα με τις ίδιες ακριβώς αποτυχημένες πολιτικές που τελικά φτωχοποίησαν την κοινωνία. Μετά από τόσα χρόνια, το ΔΝΤ έφτασε να ομολογήσει κυνικά το έγκλημα που συντελέστηκε, όμως φαίνεται ότι κάποιοι επιμένουν η χώρα να γίνει πειραματόζωο για δεύτερη φορά, όπως περίπου συνέβη στην Αργεντινή όπου οι νεοφιλελεύθεροι επέστρεψαν στην εξουσία  μετά από χρόνια, εφάρμοσαν τις ίδιες πολιτικές και ήδη η χώρα βρέθηκε πάλι δεμένη στη μέγγενη του ΔΝΤ.

Το βασικότερο πρόβλημα είναι ότι μετά την αποτυχία της κυβέρνησης να πάρει “ψήφο εμπιστοσύνης” για το πακέτο θετικών μέτρων – που άφησε κάπως ακάλυπτη τη μεσαία τάξη – οι σκληρές αντιλαϊκές απόψεις αρχίζουν να ξεδιπλώνονται συνειδητά και χωρίς ενδοιασμούς. Μετά τις ευρωεκλογές, η συντηρητική παράταξη θεωρεί ότι αυτό το πλαίσιο που επαγγέλλεται έχει την υποστήριξη του κόσμου και θα λειτουργήσει ως “κλειδί” για τη νίκη.