iloveithaki.gr, 20/10/2025
δεν γίνεται να αλλάξει η χώρα αν δεν αλλάξουμε κι εμείς. δεν γίνεται να χτιστεί δίκαιη κοινωνία με τα ίδια παλιά μυαλά. ο ηγέτης ωρίμασε. ο λαός;
έπρεπε ο τσίπρας να περάσει απ’ όσα πέρασε.
να φάει τα μούτρα του.
μόνο έτσι μπορούσε να φτιάξει ένα κόμμα υγιές.
ένα κόμμα που να παλεύει με τα μεγάλα συμφέροντα.
όχι για καρέκλες.
αλλά για τον ελληνικό λαό.
οι αριστεροί έχουν καλή ιδεολογία.
καλές προθέσεις.
αλλά μόλις πάρουν θέση, ξεχνιούνται.
βολεύονται.
και μετά τους παίρνει η κατηφόρα του εύκολου πλουτισμού και του ρουσφετιού.
δεν φταίνε μόνο αυτοί.
φταίνε κι οι αριστεροί ψηφοφόροι που πιέζουν, που ζητούν ρουσφέτια, που δεν αφήνουν χώρο για το σωστό.
αριστερή πολιτική δεν εφαρμόζεται από τη μια μέρα στην άλλη.
όταν το κράτος είναι βουτηγμένο στη διαφθορά,
δεν το καθαρίζεις με ένα νόμο και ένα άρθρο.
ο τσίπρας το προσπάθησε.
έπεσε πάνω στο τείχος.
τώρα ξέρει.
ότι θέλει υπομονή.
ότι το μέλι θέλει καιρό για να γλυκάνει.
κι ο λαός πρέπει να καταλάβει.
ότι δεν γίνεται να αλλάξεις το χρώμα του ρουσφετιού και να το λες πρόοδο.
δεν γίνεται να λες «ας ωφεληθούμε εμείς τώρα».
όχι.
πρέπει να ωφεληθούν όλοι.
με σωστές πολιτικές.
με σειρά αναγκαιότητας.
να ανεβαίνουν πρώτοι εκείνοι που έχουν μεγαλύτερη ανάγκη.
από κάτω προς τα πάνω.
στην κίνα μέσα σε είκοσι χρόνια ανέβασαν οκτακόσια εκατομμύρια ανθρώπους από τη φτώχεια.
όχι με μαγικά.
με σχέδιο.
με πειθαρχία.
με κοινωνική συνοχή.
ε, κι εμείς κάτι μπορούμε να μάθουμε απ’ αυτό.
η ελλάδα χρειάζεται ίσες ευκαιρίες.
όχι ίδιες ζωές, ίσες ευκαιρίες.
να μπορούν όλοι να προκόψουν.
να γίνουν οι φτωχοί πλουσιότεροι,
όχι οι πλούσιοι φτωχότεροι.
κοινωνία αλληλεγγύης, όχι φθόνου.
και ναι, δεν συμπαθώ κάποιες κινήσεις του τσίπρα προς τους πλούσιους.
τους φοβάμαι.
αλλά ίσως έτσι πρέπει.
γιατί μόνο με φτωχούς δεν χτίζεις μέλλον.
υπάρχουν πλούσιοι που πιστεύουν στην κοινωνική δικαιοσύνη.
κι ο πλουραλισμός είναι δύναμη.
αν δουλέψει με σωστό σκοπό.
θέλουμε μια κυβέρνηση ικανή.
όχι «αριστερή» για τη βιτρίνα,
αλλά πραγματικά δίκαιη.
να χτίζει, όχι να χαϊδεύει.
να προχωρά αγάλι-αγάλι,
αλλά σταθερά.
για όλους.
να γράψουμε με σπρέι στους τοίχους: κράτος περηφάνειας, όχι ντροπής. κι ύστερα να το κάνουμε πράξη.
Ποτέ του δεν κατάφερε να βγει σε μια λιακάδα
και ζει με, ό, τι, περίσσεψε από ένα σκάρτο ποίημα
τα πρωινά σηκώνεται με μια βαριά ζαλάδα
και λέει πως τον ξύπνησε ένα μεγάλο κύμα
Κρεμάει τις αφίσες του στα παράθυρά του
κρύβει το φως μα κρύβει κι όλα τ’ άλλα
γιατί το μόνο που λαχτάρησε ως λάφυρά του
είναι μια θάλασσα να φτάνει ως τη σκάλα
Βάζει σημάδια με στυλό πάνω στον τοίχο του
μετράει το ύψος του που πόντο πόντο χάνει
μα κάθε βράδυ όταν βγαίνει απ’ τον ύπνο του
στέκεται όρθιος και τρυπάει το ταβάνι
Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ’ τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες
Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ’ τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες
Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ’ τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες
Νανανανανα
Νανανανανα
Νανανανανα
Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ’ τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες
Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ’ τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες
Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ’ τα ίδια
αλλά τι νόημα έχει το όνειρο χωρίς μικρές νοθείες
Είναι που ονειρεύεται πως φεύγει για ταξίδια
πως μπαίνει μέσα σε παλιές φωτογραφίες
ξέρει αν μπορούσε θα ‘κανε μία απ’ τα ίδια
