iloveithaki,gr, 22/12/2025
ένα χρονικό ωριμότητας του νιόνιου του μανιά του μήδη
ο χρόνος δεν χαρίζεται.
περνά.
γράφει.
χαράζει.
στην αρχή τον σπαταλάς.
νομίζεις πως είναι άπειρος.
πως αύριο έχει κι άλλο.
μετά αρχίζεις να μετράς.
όχι μέρες.
στιγμές.
κι εκεί καταλαβαίνεις.
ο χρόνος και οι καλοί φίλοι
είναι δυο πράγματα
που γίνονται πιο πολύτιμα όσο μεγαλώνεις.
οι φίλοι που έμειναν.
όχι οι πολλοί.
οι αληθινοί.
εκείνοι που ξέρουν τη σιωπή σου.
που δεν ρωτάνε πολλά.
που κάθονται δίπλα σου
και φτάνει.
μαζί τους ο χρόνος αλλάζει βάρος.
δεν τρέχει.
στέκεται.
ένα καφέ.
μια κουβέντα.
μια ανάμνηση που γελά.
κι ας πονάει καμιά φορά.
κι ας βαραίνει.
γιατί στο τέλος
δεν μετράς τι έκανες.
μετράς με ποιους.
κι αν κάτι αξίζει να φυλάς
σαν ψωμί στο ντουλάπι,
σαν νερό το καλοκαίρι,
είναι αυτό:
λίγο χρόνο.
και δυο καλούς φίλους.
