αν ζούσε σήμερα ο αριστοφάνης, δεν θα έγραφε τους «ιππείς».
θα έγραφε τους «πικραμένους συγγενείς».
και πρωταγωνιστές θα είχε τον σαμαρά και το μητσοτακέικο.
διότι υπάρχουν πολιτικές διαφωνίες.
υπάρχουν κομματικές διαφωνίες.
υπάρχουν και οικογενειακές παρεξηγήσεις.
κι έπειτα υπάρχει κι αυτή η ιστορία.
η οποία κοντεύει να πάρει σύνταξη.
όλα άρχισαν το 1993.
τότε που ο κωνσταντίνος μητσοτάκης κι ο αντώνης σαμαράς αποφάσισαν να αποδείξουν ότι δύο έλληνες μπορούν να τσακώνονται περισσότερο κι από τρεις.
έφυγε ο ένας.
έπεσε η κυβέρνηση.
ιδρύθηκε η πολιτική άνοιξη.
κι από τότε η άνοιξη πήγαινε κι ερχόταν, αλλά ο καβγάς έμενε σταθερός σαν την εφορία.
τα χρόνια πέρασαν.
ο σαμαράς ξαναγύρισε.
έγινε αρχηγός.
έγινε πρωθυπουργός.
μπήκε πάλι στο σπίτι.
αλλά φαίνεται πως το παλιό σερβίτσιο ήταν ακόμη σπασμένο στο ντουλάπι.
ώσπου ήρθε ο κυριάκος.
και τότε ο παλιός καβγάς βρήκε νέο επεισόδιο.
σαν τα σήριαλ που ξεκινούν οι παππούδες και τα τελειώνουν τα εγγόνια.
κάθε τόσο ο ένας πετούσε μια σπόντα.
ο άλλος απαντούσε με μια διαρροή.
μετά έβγαιναν οι υποστηρικτές.
μετά οι αναλυτές.
μετά οι δημοσκοπήσεις.
και στο τέλος κανείς δεν θυμόταν για ποιο πράγμα μαλώνανε αρχικά.
θυμόντουσαν μόνο ότι έπρεπε να συνεχίσουν.
διότι στην ελλάδα ορισμένοι καβγάδες είναι σαν τα οικογενειακά ασημικά.
περνούν από γενιά σε γενιά.
και φυλάγονται προσεκτικά.
να μην χαθούν.
να μη συμφιλιωθεί κανείς κατά λάθος.
σήμερα ακούμε ότι ο σαμαράς ετοιμάζει νέο κόμμα.
άλλοι φοβούνται.
άλλοι ελπίζουν.
άλλοι μετράνε ποσοστά.
κι ο απλός πολίτης κοιτάζει το έργο και αναρωτιέται:
«καλά βρε παιδιά, ακόμη γι’ αυτό τσακώνεστε;»
ίσως τελικά η πολιτική να μην είναι η τέχνη του εφικτού.
ίσως να είναι η τέχνη του να κρατάς μούτρα επί τρεις δεκαετίες χωρίς να κουράζεσαι.
και κάπου εκεί ακούγεται από μακριά το παλιό τραγούδι.
historia de un amor…
μόνο που στην ελληνική εκδοχή δεν μιλά για έρωτα.
μιλά για έναν χωρισμό που αρνείται πεισματικά να τελειώσει.
και όπως πάει η δουλειά, μπορεί να αποκτήσει και τρίτη σεζόν.
ya no estás más a mi lado, corazón,
en el alma sólo tengo soledad.
si ya no puedo verte,
porque dios me hizo quererte
para hacerme sufrir más.
στα ελληνικά:
δεν είσαι πια κοντά μου, καρδιά μου.
μέσα στην ψυχή μου έχει μείνει μόνο η μοναξιά.
αφού δεν μπορώ πια να σε δω,
γιατί ο θεός με έκανε να σ’ αγαπήσω,
μόνο και μόνο για να υποφέρω περισσότερο.
