iloveithaki.gr | jan 31st 2018
σχόλια ημέρας:
τι γυρεύει η εκκλησία στο θολό «παζάρι» των συλλαλητηρίων
τον τελευταίο καιρό και με αφορμή την αναζωπύρωση των διπλωματικών κινήσεων προς επίλυση των διμερών διαφορών της ελλάδος με το κράτος των σκοπίων (αλυτρωτισμός, ονοματοδοσία, erga omnes και άλλα τινά εξίσου σοβαρά που ίσως δεν πολυσυζητούνται δημοσίως) γίνεται επίσης αρκετή συζήτηση ως προς την διοργάνωση συλλαλητηρίων και τη θέση της εκκλησίας της ελλάδος έναντι αυτών. ο καταιγισμός δηλώσεων, υποδείξεων, προτροπών, «αναταράξεων» εκκλησιαστικών, συνηγορούν ή μάλλον επιβεβαιώνουν, ότι -δυστυχώς- και παρά τις όποιες διευκρινιστικές προσεγγίσεις της διαρκούς ιεράς συνόδου της 26ης ιανουαρίου ε.έ., κινούμεθα στο επικίνδυνο όριο της εκκοσμίκευσης και του εκπροτεσταντισμού του εκκλη-σιαστικού μας ήθους. η εκκλησία της ελλάδος, πράγματι, και κατά το παρελθόν οργάνωσε συλλαλητήρια ή λαοσυνάξεις και μολονότι θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί, ότι τότε, τόσο ο λόγος όσο και ο τρόπος της οργάνωσής τους της παρείχαν κάποια δικαιολογία, εντούτοις τις “εξαργύρωσε”, αρκετές δεκαετίες αργότερα, πολύ ακριβά. δεν αδικώ μάλιστα την ιστορική ακρίβεια, εάν ισχυριστώ, ότι το ανταποδοτικό “όφελος” ήταν αρκετά χαμηλό σε σχέση προς τον “αγώνα” και η ζημία αρκετά υψηλή σε σχέση προς τις επιδιώξεις της. όταν μάλιστα τα συλλαλητήρια αυτά διοργανώνονται, προκειμένου να εξυπηρετηθούν πρόσωπα και σκοπιμότητες “έξωθεν και έσωθεν”, τότε η εκκλησία δεν μπορεί να έχει λόγο συμμετοχής, ούτε και τρόπο παρουσίας / μεσσηνίας χρυσόστομος
έξοδο από την κρίση με την καλλιέργεια χασίς
και μπορεί το μέλλον να είναι… τώρα για το θέμα της φαρμακευτικής κάνναβης, αλλά «εμείς» ακόμα το συζητάμε: βρισκόμαστε εν αναμονή του νομοσχεδίου που θα ρυθμίζει τα ζητήματα για την παραγωγή της ιατρικής κάνναβης που θα μπορούσε να αποτελέσει ένα όχημα για την έξοδο από την κρίση ανοίγοντας δρόμους για την ελληνική αγροτική παραγωγή, την επιστημονική έρευνα, τη βιομηχανική ανάπτυξη και, γιατί όχι, την παγκόσμια αγορά, καθώς η παγκόσμια βιομηχανία φαρμακευτικής κάνναβης αναπτύσσεται ραγδαία και εκδηλώνει ενδιαφέρον για τις εξελίξεις στη χώρα μας.
«ο τσίπρας θέλει τον μεγάλο συνασπισμό στο βερολίνο».
«ο έλληνας πρωθυπουργός ελπίζει ότι με έναν σοσιαλδημοκράτη υπουργό οικονομικών θα μειωθούν οι πιέσεις για λιτότητα που ασκούσε μέχρι πρόσφατα ο βόλφγκανγκ σόιμπλε. επιπλέον, η ιδέα των σοσιαλδημοκρατών για ευρωομόλογα πρέπει να ηχεί σαν μουσική στα αυτιά του αλέξη τσίπρα. κυρίως όμως στο ζήτημα των ελαφρύνσεων ο έλληνας πρωθυπουργός ελπίζει στη στήριξη του μάρτιν σουλτς. παρά την απόφαση του τελευταίου eurogroup για σύσταση ομάδας εργασίας που θα εξετάσει το ζήτημα και θα καταθέσει προτάσεις μέχρι τέλη μαρτίου, αποφάσεις δεν είναι εφικτές όσο δεν σχηματίζεται κυβέρνηση στο βερολίνο. (…) ο αλέξης τσίπρας ελπίζει σε “καθαρή έξοδο” από το τρίτο πρόγραμμα προσαρμογής. για να την επιτύχει χρειάζεται, ωστόσο, την πολιτική στήριξη των υπολοίπων ευρωπαίων ηγετών. προς το παρόν ζούμε μια εντυπωσιακή αναστροφή ρόλων: στις αρχές του 2015 ο τότε πρόεδρος του ευρωκοινοβουλίου μάρτιν σουλτς προέτρεπε τον, νέο τότε, έλληνα πρωθυπουργό σε πιο ρεαλιστικές πολιτικές προσεγγίσεις. τώρα όμως είναι ο τσίπρας, ο οποίος με τις παραινέσεις του, τηλεφωνικά ή με sms, προτρέπει τον μάρτιν σουλτς να πει “ναι” στον μεγάλο συνασπισμό. εκτός από τον γάλλο πρόεδρο εμανουέλ μακρόν, ο μάρτιν σουλτς είναι σήμερα για τον έλληνα πρωθυπουργό ο σημαντικότερος σύμμαχος».
[gallery_bank type=”images” format=”thumbnail” title=”false” desc=”false” responsive=”true” special_effect=”overlay_fade-white” animation_effect=”bounce” album_title=”false” album_id=”1214″]
