δδμανιάς: πολιτική αποστασιοποίηση: μια συνειδητή επιλογή

iloveithaki.gr, 22/4/2025

Μετά από έξι δεκαετίες ενεργής ενασχόλησης με τα κοινά, και έχοντας πλέον διανύσει τα 78 χρόνια της ζωής μου, πήρα την απόφαση να αποστασιοποιηθώ πολιτικά. Δεν πρόκειται για μια παρόρμηση ή για κόπωση. Είναι μια βαθιά συνειδητή στάση, καρπός εμπειρίας, παρατήρησης και απογοήτευσης.

Η απόφασή μου αυτή σημαίνει πως δεν θα συμμετέχω πλέον σε κόμματα, διαδηλώσεις ή άλλες μορφές ενεργού πολιτικής δράσης. Δεν πρόκειται για απόσυρση από τη δημόσια σφαίρα, αλλά για μια κριτική αποστασιοποίηση από ένα πολιτικό σύστημα που θεωρώ άδικο, διεφθαρμένο και μακριά από τις πραγματικές ανάγκες της κοινωνίας.

Η δυσπιστία μου προς τα κόμματα, τους θεσμούς και –οδυνηρό όσο και αληθινό– την ίδια τη δημοκρατική διαδικασία, δεν είναι προϊόν ενός καπρίτσιου. Είναι αποτέλεσμα ετών παρακολούθησης, συμμετοχής, ελπίδων που διαψεύστηκαν και λόγων που έμειναν χωρίς αντίκρισμα.

Όμως, δεν επιλέγω την απάθεια. Αντιθέτως, θα συνεχίσω να παρατηρώ, να γράφω και να τοποθετούμαι δημόσια με όσο το δυνατόν πιο αντικειμενική ματιά. Η αποστασιοποίησή μου δεν σημαίνει σιωπή. Σημαίνει ότι αρνούμαι να στηρίξω με τη συμμετοχή μου ένα σύστημα που θεωρώ ότι δεν με εκπροσωπεί.

Και αν κάποτε, στο μέλλον, εμφανιστεί ένα κόμμα ή ένα κίνημα που θα μπορέσει να με πείσει με τις αρχές, τις πράξεις και τη συνέπειά του, δεν αποκλείω να ενεργοποιηθώ ξανά. Μέχρι τότε, επιλέγω να στέκομαι στο περιθώριο, όχι με αδιαφορία, αλλά με επαγρύπνηση.

Η αποστασιοποίηση, όταν είναι συνειδητή και πολιτική, είναι κι αυτή μια πράξη αντίστασης.

Hot this week

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

η οδύσσεια του νόλαν μάς θύμισε αυτό που πολλοί είχαν ξεχάσει

Οι συζητήσεις για την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν...

κι όταν άναψε η πρώτη φωτιά, κάποιοι θα διαφωνούσαν

Ας φανταστούμε την πρώτη νύχτα που ένας άνθρωπος άναψε...

Η Ιθάκη δεν πρέπει να φοβάται τη δημοσιότητα. Πρέπει να την αξιοποιεί.

Στη δημόσια ζωή έχουμε συνηθίσει ένα λάθος. Να χειροκροτούμε μόνο...

όταν κάπνιζε μια καμινάδα

Υπήρχε κάποτε στο Περαχώρι μια γυναίκα που οι παλιοί...

Topics

όσο μεγαλώνει ο πλούτος, γιατί μεγαλώνει πιο πολύ η φτώχεια;

Κάποτε ένας μισθός έφτανε για να μεγαλώσει μια οικογένεια. Σήμερα,...

η οδύσσεια του νόλαν μάς θύμισε αυτό που πολλοί είχαν ξεχάσει

Οι συζητήσεις για την Οδύσσεια του Κρίστοφερ Νόλαν δεν...

κι όταν άναψε η πρώτη φωτιά, κάποιοι θα διαφωνούσαν

Ας φανταστούμε την πρώτη νύχτα που ένας άνθρωπος άναψε...

Η Ιθάκη δεν πρέπει να φοβάται τη δημοσιότητα. Πρέπει να την αξιοποιεί.

Στη δημόσια ζωή έχουμε συνηθίσει ένα λάθος. Να χειροκροτούμε μόνο...

όταν κάπνιζε μια καμινάδα

Υπήρχε κάποτε στο Περαχώρι μια γυναίκα που οι παλιοί...

συν θεώ και χείρα κίνει

Υπάρχει μια παλιά ελληνική φράση που δεν έχασε ποτέ...

πώς γίνεται τόση ομορφιά να γεννά τόση ασχήμια;

Κάθε άνθρωπος γεννιέται σχεδόν με τον ίδιο τρόπο. Με μια...

η δύση δεν χάνει τον πόλεμο — χάνει την πίστη των λαών της

η δύση εξακολουθεί να διαθέτει τη μεγαλύτερη στρατιωτική, οικονομική...

Related Articles

Popular Categories