το ιόνιο ανάμεσα στα γεωτρύπανα και στις πράσινες εξαγγελίες

κυβέρνηση και περιφέρεια οφείλουν απαντήσεις για τη θάλασσα που στηρίζει τη ζωή των νησιών

η κυβέρνηση προωθεί ερευνητική γεώτρηση στο βορειοδυτικό ιόνιο και ταυτόχρονα προβάλλει τη δημιουργία θαλάσσιου πάρκου. από τη μια οι συμφωνίες με ενεργειακούς ομίλους. από την άλλη οι διακηρύξεις για την προστασία της φύσης.

η αντίφαση απαιτεί απαντήσεις. η θάλασσα δεν χωρίζεται με γραμμές πάνω σε έναν χάρτη.

η γεώτρηση «ασωπός-1», στο οικόπεδο 2, προετοιμάζεται από την κοινοπραξία Energean–ExxonMobil–HELLENiQ ENERGY. η σημερινή εταιρική ενημέρωση την προγραμματίζει για τον απρίλιο του 2027, εφόσον εξασφαλιστούν οι απαιτούμενες άδειες. πρόκειται για έρευνα, χωρίς ακόμη επιβεβαιωμένο εμπορικά αξιοποιήσιμο κοίτασμα.

στις 5 οκτωβρίου, στις 10 το πρωί, έχει προγραμματιστεί έκτακτη συνεδρίαση του περιφερειακού συμβουλίου για τη γνωμοδότηση επί της περιβαλλοντικής και κοινωνικής μελέτης. την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, το αποτέλεσμα της συνεδρίασης δεν είναι γνωστό.

η περιφέρεια βρίσκεται μπροστά σε συγκεκριμένη ευθύνη. οφείλει να εξετάσει δημόσια τους κινδύνους, να απαιτήσει ανεξάρτητο έλεγχο και να δώσει στους κατοίκους καθαρές απαντήσεις. μια παρουσίαση των διαβεβαιώσεων της εταιρείας δεν αρκεί για να εκπληρώσει αυτή την ευθύνη.

η λαϊκή συσπείρωση ιονίων νήσων έχει καταγγείλει τη στάση της περιφερειακής αρχής ως στήριξη των κυβερνητικών και επιχειρηματικών σχεδιασμών και ζήτησε έκτακτη συζήτηση. η σημερινή γνωμοδότηση θα επιτρέψει στους πολίτες να κρίνουν συγκεκριμένα τη στάση κάθε παράταξης.

το θαλάσσιο πάρκο δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως πιστοποιητικό ασφάλειας των γεωτρήσεων.

το WWF, στα σχόλιά του για τη μελέτη του πάρκου, επισημαίνει ότι η συνέχιση ερευνών και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων είναι ασύμβατη με τους σκοπούς προστασίας του. αμφισβητεί επίσης κατά πόσο η χάραξη προστατευόμενων ζωνών ανάμεσα σε περιοχές εξορύξεων αντιμετωπίζει ουσιαστικά το πρόβλημα. αυτή η τεκμηριωμένη αντίρρηση χρειάζεται δημόσια απάντηση.

οι ανακοινώσεις για χρηματοδότηση των νέων πάρκων είναι ένα βήμα. όμως η χρηματοδότηση δεν αποδεικνύει από μόνη της ότι έχουν κατοχυρωθεί οι τελικοί κανόνες, ότι υπάρχει επαρκής επιτήρηση ή ότι έχουν αντιμετωπιστεί οι κίνδυνοι από γειτονικές δραστηριότητες.

για την κέρκυρα, την ιθάκη και τα υπόλοιπα νησιά, η καθαρή θάλασσα αποτελεί βάση εισοδήματος και καθημερινής ζωής. πάνω της στηρίζονται η αλιεία, ο θαλάσσιος τουρισμός και η αξία του τόπου.

ένα σοβαρό περιστατικό ρύπανσης θα μπορούσε να πλήξει ακτές, επαγγελματίες και τη φήμη ολόκληρης της περιοχής. η έκταση των επιπτώσεων εξαρτάται από το περιστατικό και τις συνθήκες. ακριβώς γι’ αυτό απαιτούνται δημοσιοποιημένα σενάρια, πραγματική ετοιμότητα και σαφής καταλογισμός ευθύνης.

ποιος αναλαμβάνει τον κίνδυνο και ποιος εγγυάται την αποκατάσταση;

ποιος θα ελέγχει ανεξάρτητα την τήρηση των όρων; ποια μέσα θα βρίσκονται διαθέσιμα για την αντιμετώπιση θαλάσσιας ρύπανσης; ποιες οικονομικές εγγυήσεις θα καλύπτουν τους επαγγελματίες που ενδέχεται να πληγούν; πώς θα αξιολογηθούν οι συνέπειες για τη θαλάσσια ζωή και οι πιέσεις από το σύνολο των δραστηριοτήτων;

κυβέρνηση και περιφέρεια οφείλουν να απαντήσουν πριν από τη γεώτρηση. οι κάτοικοι δικαιούνται να γνωρίζουν τι διακυβεύεται, χωρίς εξωραϊσμούς και υποσχέσεις για πλούτο που ακόμη δεν έχει βρεθεί.

η δική μας πολιτική κρίση είναι καθαρή: όταν οι πράσινες εξαγγελίες συνοδεύουν την προώθηση γεωτρήσεων χωρίς πειστικές απαντήσεις για αυτή την αντίφαση, λειτουργούν ως επικοινωνιακό κάλυμμα.

το ιόνιο χρειάζεται προστασία με κανόνες, ελέγχους και λογοδοσία. η θάλασσά του είναι ο πλούτος που ήδη υπάρχει και συντηρεί ανθρώπους.

όποιος αποφασίζει να τον εκθέσει σε κίνδυνο, οφείλει πρώτα να λογοδοτήσει σε εκείνους που ζουν από αυτόν.

— δδμανιάς

πηγές:

• Energean: ενημέρωση για το οικόπεδο 2 και τη γεώτρηση
• περιφέρεια ιονίων νήσων: το θέμα της γνωμοδότησης
• η ανακοίνωση της λαϊκής συσπείρωσης
• WWF: παρατηρήσεις για το θαλάσσιο πάρκο ιονίου
• η χρηματοδότηση για τα δύο νέα θαλάσσια πάρκα

«το ιόνιο είναι ο τόπος μας, τα ταξίδια μας, οι ζωές μας. κι ό,τι αγαπάμε, έχουμε χρέος να το προστατεύουμε.
— δδμανιάς»