η λατρεία για το θιάκι

σχόλιο στο άρθρο “οι εχθροί δεν μπήκαν στο θιάκι φίλε gerry 13, οι εχθροί ήταν πάντα στο θιάκι”

Η λατρεία για το Θιάκι.

Δεν περιορίζεται στα τοπία του, στα στέκια του, στους φίλους, αλλά περιλαμβάνει ψήγματα αγάπης ακόμη και για τους μη φίλους, απλά επειδή μεγάλωσες μαζί τους, τους βλέπεις κάθε μέρα, πάντα, είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής σου( μου).

Γι’αυτό και οι  όποιες κρίσεις γίνονται για το καλό ΟΛΩΝ, περιλαμβανομένων κι όσων  δεν κινούνται σε σωστές – κατά την άποψή μου – κατευθύνσεις.

O πραγματικά υπέροχος ιστότοπός σας με έχει φιλοξενήσει χωρίς καν να το ζητήσω και μάλιστα με έχει κάνει να αισθάνομαι ευπρόσδεκτος όταν αλλού αυτό γίνεται επιλεκτικά. Δε μπορώ να μην παρατηρήσω την έλλειψη σχολίων στα πολλά και πολύ ενδιαφέροντα άρθρα του site σας… Αυτό σημαίνει είτε έλλειψη ενδιαφέροντος είτε ότι δε θέλουν κάποιοι να εκφραστούν ελεύθερα γιατί κάτι τέτοιο έχει κόστος – τώρα δα που έρχονται και οι εκλογές τα πάντα μετράνε….

Αυτό είναι απαράδεκτο για μένα όταν όλοι ασχολούνται από το πρωί ως τα ξημερώματα (αλήθεια, πώς γίνεται να το κάνουν εν ώρα δουλειάς όταν κάποιοι άλλοι σαν και μένα δεν επιτρέπεται στην όποια υπηρεσία μας να πάμε ακόμη και για κατούρημα όταν έχουμε ανάγκη….. μη γελάτε, είναι πέρα για πέρα αλήθεια αυτό….) με παπαριές στο facebook… Το οποίο έχει γίνει και μέσο προβολής απόψεων πολιτικών και μιλάω για τις τωρινές τοπικές εκλογές… Μου προξενούσε αηδία όταν πριν ακόμη από την κρίση οι πολιτικοί είχαν μολύνει και αυτό το μέσο – παίζοντάς το τζόβενα – για άγρα ψήφων αλλά κυρίως γιατί ο αφελής απλός κόσμος πήγαινε και τους έκανε φίλους -για γλέιψιμο?- επίδειξη?  Ας αυτοφασκελωθούν τώρα για τις μαλακίες τους….

Με αυτά θέλω να πω, καταλήγοντας στο αγαπημένο μας Θιάκι, ότι υπάρχει γενικά έλλειψη σωστής κρίσης,οριοθέτησης αρχών και προτεραιοτήτων. Όταν κάποιος, όπως εσείς, ασχολείται με το νησί του μέσω αυτού του μέσου, οφείλουν οι πολίτες να συμπορευτούν ή αντίθετα να εναντιωθούν αν κάτι τους ενοχλεί ώστε από μια γόνιμη, έστω και έντονη, ανταλλαγή απόψεων κάτι θετικό να βγει. Και αυτό είναι θέμα νοοτροπίας, δε μιλώ μόνο για τις εκλογές. Η κρίση αφορά και σε γενικότερα ζητήματα της καθημερινότητας στα οποία πρέπει να εστιάζουμε. Και δίνω παράδειγμα: Ο κος Λουράντος έγραψε ένα άκρως ενδιαφέρον άρθρο για τη μετάδοση από την κρατική tv του αγώνα του Ολυμπιακού με τη Μ. United θίγοντας την αμορφωσιά αλλά και προκλητική υποκειμενικότητα των σχολιαστών – υπαλλήλων του μαγαζιού που τον ώθησε να κλείσει τη φωνή για να μη σπάσει την τηλεόραση. Ασχολήθηκε κανείς με το γεγονός?

Πρέπει να έχουμε μια σχετικά ευθεία γραμμή στη ζωή μας, να προσφέρουμε πριν απαιτήσουμε να μας δώσουν, να αγαπήσουμε για να μας αγαπήσουν, να κουραστούμε για να περιμένουμε κι από άλλους να μας μιμηθούν. Αυτά προϋποθέτουν αρχές βαθιά ριζωμένες μέσα μας, που να αποπνέουν σταθερότητα και αποδείξεις, όχι αποχρώσες ενδείξεις…

Ας αναζητήσουν οι ψηφοφόροι τέτοια στοιχεία στους υποψήφιους και ας πράξουν αναλόγως…

gerry13